«Χρειαζόμαστε μια συναίνεση όχι κομματικού συμβιβασμού αλλά μια συναίνεση εθνικής πνοής», μας είχε πει αρχικά.
«Η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει αναλάβει ουσιαστικά μία αποστολή εθνικής σωτηρίας. Θα πετύχει μόνον αν εξαλειφθούν τα φαινόμενα κακοπιστίας και ασυνεννοησίας που τη φθείρουν. Τα κόμματα και τα πρόσωπα που τη στηρίζουν πρέπει να μάθουν να μιλούν με μια φωνή και να πράττουν με μια θέληση. Αυτό είναι το χρέος τους, αλλά είναι και το συμφέρον τους», μας λέει σήμερα. Ποιος; Μα ο πρόεδρος των ελλήνων βιομηχάνων Δασκαλόπουλος.

Και αυτές τις δηλώσεις τις έκανε μετά από την συνάντηση που είχε με τον διορισμένο εκλεκτό τραπεζιτών και μονοπωλιακών ομίλων πρωθυπουργό Παπαδήμιο. «Αυτή η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και πρέπει να αφεθεί απερίσπαστη να κάνει το χρέος της», συμπλήρωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ.

Θα μπορούσαμε αντί για οποιονδήποτε σχολιασμό των δηλώσεων του πλουτοκράτη να παραθέταμε τα λόγια ενός κομμουνιστή καπνεργάτη σε μια παρόμοια καπιταλιστική οικονομική κρίση το 1930.

Θα πάμε όμως λίγο παραπέρα για να δούμε λοιπόν τον βίο και την πολιτεία αυτού του πλουτοκράτη που μιλάει για «συναίνεση εθνικής πνοής», για την «αποστολή εθνικής σωτηρίας» της κυβέρνησης και τις άλλες παπαριές.

Αρχικά να πούμε ότι πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε που ήταν βιομήχανος και επέλεξε να πουλήσει την επιχείρησή του για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το παρασιτικές χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες γιατί αυτές του εξασφάλιζαν μεγαλύτερα κέρδη. Και μάλιστα η έδρα των μπιζνών του δεν είναι η Ελλάδα αλλά το Λουξεμβούργο που του εξασφαλίζει καλύτερο φορολογικό καθεστώς, πέρα απ’ τις οφ σορ εταιρείες που σίγουρα θα έχει σε άλλους φορολογικούς παραδείσους. (Είναι αυτός ο ίδιος που μας λέει για την ανάγκη επενδύσεων στην Ελλάδα και τις άλλες παπαριές).

Πιο συγκεκριμένα πριν μερικά χρόνια ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλος, πούλησε την Vivartia, τον μεγαλύτερο όμιλο τροφίμων στην Ελλάδα, που είχε στην ιδιοκτησία του, στη MIG. Τσέπωσε πακτωλό χρημάτων τα οποία τοποθέτησε σε διάφορα κερδοσκοπικά funds, τα οποία υπόσχονται μεγάλες αποδόσεις. Δηλαδή, τα κέρδη που συσσώρευσε ο καπιταλιστής στη φάση της σχετικής ανάπτυξης στην χώρα μας τα τζογάρισε όπως και αρκετοί άλλοι καπιταλιστές-τοκογλύφοι.

Δεν αποκλείετε δηλαδή αυτά τα χρήματα να χρησιμοποιούνται σήμερα για να βγουν υπερκέρδη μέσω της κερδοσκοπίας με τις δανειακές ανάγκες του ελληνικού κράτους. Τα κεφάλαια που διαχειρίζονται ξένοι και ντόπιοι τραπεζικοί όμιλοι, με τα οποία στραγγίζουν το ελληνικό κράτος, περιλαμβάνουν και κεφάλαια ελλήνων καπιταλιστών. Αν σ’ αυτά τα κεφάλαια περιλαμβάνονται και ποσά που ανήκουν στον Δ. Δασκαλόπουλο δεν το γνωρίζουμε και το θεωρούμε αρκετά πιθανόν για να μην πούμε βέβαιο. Αυτός λοιπόν ο πλουτοκράτης μας κάνει μαθήματα «εθνικής πνοής».