Πηγή: Γιώργος Θαλάσσης – Εποχή

Πρώτη Απριλίου αρχίζει η δίκη για το μισό αποτύπωμα του Νίκου Ρωμανού που βρέθηκε σε σακούλα σκουπιδιών στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων. Πρόκειται για ευθεία αναμέτρηση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη με τον Νίκο Ρωμανό.

Ό Χρυσοχοΐδης δεν μπορεί να ανεχτεί ότι ένας αστυνομικός, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, καταδικάστηκε αμετάκλητα σε ισόβια για τη δολοφονία εν ώρα υπηρεσίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Η καταδίκη αυτή αποτελεί στίγμα για ολόκληρη την αστυνομία και για τη στάση της απέναντι στους πολίτες. Ο Γρηγορόπουλος ξεψύχησε στην αγκαλιά του Νίκου Ρωμανού, ο οποίος σήκωσε στον ώμο του το φέρετρο του φίλου του και έκτοτε κουβαλάει στις πλάτες του τη μνήμη της δολοφονίας και των δεινών της νέας γενιάς.

Το 2021 ο Χρυσοχοΐδης με πρόσχημα τον κορωνοϊό απαγόρευσε τις εκδηλώσεις για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, ελπίζοντας να διακόψει για πάντα την αλυσίδα της μνήμης. Σε απάντηση, το επόμενο καλοκαίρι ο Ρωμανός έχτισε νέο ανυψωμένο και επιβλητικό μνημείο για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, οργάνωσε μια πανηγυρική τελετή εγκαινίων του μνημείου, και η μνήμη της δολοφονίας ισχυροποιήθηκε ακόμη περισσότερο.

Η προσπάθεια που ακολούθησε ώστε να εμφανιστεί ο Ρωμανός ως τρομοκράτης έχει διπλό σκοπό. Άμεσα να κάμψει εκδικητικά τον Ρωμανό και έμμεσα να θεωρηθεί πως και ο Γρηγορόπουλος, αν είχε επιζήσει θα είχε εξελιχθεί και αυτός σε επικίνδυνο τρομοκράτη, και επομένως ο Κορκονέας απάλλαξε την κοινωνία από ένα μεγάλο κίνδυνο.

Οι συνήγοροι του Κορκονέα στις δίκες για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου παρουσίαζαν τον Ρωμανό ως αδίστακτο τρομοκράτη και τον Γρηγορόπουλο ως όμοιό του, παρόλο που κανένα δικαστήριο δεν μπόρεσε ποτέ να συνδέσει τον Ρωμανό με τρομοκρατική οργάνωση και ακόμη και ο Κορκονέας αναγκάστηκε στο δικαστήριο να παραδεχτεί πως το βράδυ της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου δεν είχε πεταχτεί στα Εξάρχεια καμιά μολότοφ. Αυτά μου γράφουν και τα κυβερνητικά τρολ κάτω από τις αναρτήσεις μου για τον Γρηγορόπουλο και τον Ρωμανό.

Οι προσπάθειες της αστυνομίας, της δικαστικής εξουσίας που τον προφυλάκισε και της πολιτικής εξουσίας που τον στοχοποιεί έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα και αναδεικνύουν τον Νίκο Ρωμανό σε ήρωα των αγώνων κατά της καταστολής, της αυθαιρεσίας και της κοινωνικής αδικίας.

Ο Νίκος Ρωμανός είναι αθώος και αυτή πρέπει να είναι η απόφαση του δικαστηρίου.