Επειδή αυτές τις μέρες μας σερβίρουν απλόχερα σανό και δημιουργούν προσδοκίες στο πόπολο ότι καποιοι εθνοπαρέτες θα λογοδοτήσουν ουσιαστικά για τις λοβιτούρες τους, αρχικά σας καλούμε να θυμηθείτε μια σχετική χθεσινή ανάρτησή μας.

Τώρα στην επικαιρ[οητα επικτατεί η είδξση που αναφέρει: ΟΠΕΚΕΠΕ 3: Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Χαρ. Αθανασίου και ο Τάσος Χατζηβασιλείου στην τρίτη δικογραφία. Σύμφωνα με πληροφορίες υπάρχουν σε βάρος τους σοβαρές ενδείξεις για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος, με φερόμενους φυσικούς αυτουργούς στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ξέρετε, είναι από τις φορές που δεν χρειάζεται να κάνουμε κανέναν σχολιασμό. Αρκεί να επαναφέρουμε στην δημοσιότητα μια ανάρτησηπου είχαμε κάνει και συγκεκριμένα στις 5 Δεκέμβρη του 2025:

.Παρά τη βαρύτητα των καταγγελλόμενων πράξεων και παρά το αίτημα της Δικαιοσύνης να διερευνηθεί η υπόθεση, η κυβερνητική πλειοψηφία επέλεξε για ακόμη μια φορά την προστασία «των δικών της παιδιών».

 

Η οξύτατη παρέμβαση της Ζωής Κωνσταντοπούλου από το βήμα της Βουλής ανέδειξε το πραγματικό διακύβευμα: όχι μόνο τον αμφιλεγόμενο ρόλο του Αθανασίου στην υπόθεση της μετατροπής της ποινής καταδικασμένου για διακίνηση ναρκωτικών, αλλά και το γενικευμένο καθεστώς ασυλίας και ατιμωρησίας που απολαμβάνουν στελέχη της ΝΔ κάθε φορά που βρίσκονται αντιμέτωπα με πιθανολογούμενες παρανομίες.

«Γιατί καλύπτετε τον κ. Αθανασίου;», διερωτήθηκε η Κωνσταντοπούλου, υπενθυμίζοντας πως ο πρώην υπουργός υπέγραψε το ΦΕΚ που μετατρέπει ισόβια ποινή σε πρόσκαιρη κάθειρξη για καταδικασμένο για εμπόριο κοκαΐνης, μια διαδικασία που, όπως τόνισε, παρουσιάζει «εξαιρετικά ύποπτα» χαρακτηριστικά. Ταυτόχρονα, έφερε στην επιφάνεια το γεγονός ότι ο Αθανασίου χρησιμοποίησε στο δικαστήριο έγγραφα υπηρεσιακού απορρήτου για να στηρίξει ένδικο μέσο εναντίον δημοσιογράφου.

Και όμως, η Βουλή αποφάσισε ότι όλα αυτά… δεν πρέπει καν να ελεγχθούν.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν χαρακτηριστικό:

• 97 υπέρ της άρσης ασυλίας
• 159 κατά
• 1 παρών

Η ΝΔ και οι πρόθυμοι συνοδοιπόροι της έβαλαν πλάτη. Για άλλη μια φορά.

Το ρητορικό ερώτημα είναι σαφές και παραμένει αναπάντητο: Πόσο ακόμα θα αντέχει το πολιτικό σύστημα να αυτογελοιοποιείται με τέτοιου τύπου αποφάσεις; Πόσο ακόμη θα επιτρέπει να λειτουργεί ένα καθεστώς όπου οι απλοί πολίτες λογοδοτούν, αλλά οι ισχυροί «ξεπλένονται» με την ψήφο της πλειοψηφίας;

Η υπόθεση Αθανασίου δεν είναι απλώς μια ακόμη κοινοβουλευτική ντροπή. Είναι μια ακόμη υπενθύμιση ότι η δημοκρατία τραυματίζεται βαθιά κάθε φορά που η Βουλή αρνείται να επιτρέψει στη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της.

Και όσο το καθεστώς ασυλίας των «ημετέρων» συνεχίζεται, τόσο η οργή της κοινωνίας θα μεγαλώνει.