Γράφει ο Συνεργάτης

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μάς ξεμπρόστιασε ξανά. Στην ετήσια έκθεσή της, στις 7 Μαρτίου 2026, η Ελλάδα κατέκτησε τη δεύτερη θέση στην Ευρώπη ως προς τη ζημιά στον κοινοτικό προϋπολογισμό: 2,68 δισεκατομμύρια ευρώ. Μόνο η Ιταλία μάς ξεπερνά. Συγχαρητήρια.

Και ας σταματήσουν επιτέλους τα παραμύθια περί «λαθών», «καθυστερήσεων» και «γραφειοκρατίας». Εδώ δεν μιλάμε για αβλεψίες. Μιλάμε για οργανωμένη, συστηματική και πολυετή αφαίμαξη ευρωπαϊκών πόρων. Μιλάμε για μαγειρεμένες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ από την Κοινή Αγροτική Πολιτική, για πλασματικές ανακτήσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης, για ύποπτες προμήθειες στην Παιδεία, για τέσσερα προγράμματα Μετανάστευσης που βρωμάνε από χιλιόμετρα, για ΕΣΠΑ που λειτουργούν σαν προσωπικό ΑΤΜ πολιτικών και ημετέρων, για ψηφιακούς «εκσυγχρονισμούς» που καταλήγουν σε γνωστούς εργολάβους, για λαθρεμπόριο αγροτικών προϊόντων με το περιβόητο σχέδιο «Καλυψώ».

2,68 δισεκατομμύρια ευρώ!. Ένα ποσό σχεδόν ίσο με το μισό ετήσιο πρωτογενές πλεόνασμα που η ίδια η Ευρώπη απαιτεί από τη χώρα με μαστίγιο, επιτήρηση και διαρκή πίεση. Την ώρα που ο ελληνικός λαός σφίγγει το ζωνάρι, πληρώνει δυσβάσταχτους φόρους, βλέπει μισθούς και συντάξεις να εξανεμίζονται, μια κλειστή κάστα πολιτικών, ημετέρων, εργολάβων και πρόθυμων «επιχειρηματιών» συνεχίζει να τρώει από τα ευρωπαϊκά ταμεία σαν να μην υπάρχει αύριο.

Η «ανώμαλη προσγείωση στον προθάλαμο της Κοβέση», όπως γράφει ο Μανώλης Κοττάκης, δημοσίευμα του οποίου αποτελεί έναυσμα μας γι’ αυτό το άρθρο, είναι απλώς ένας ευφημισμός. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο ωμή: πρόκειται για κατακρεούργηση της εθνικής οικονομίας εκ των έσω. Κάθε ευρώ που κλάπηκε, σπαταλήθηκε ή κατευθύνθηκε σε ημέτερους, είναι ένα νοσοκομείο λιγότερο εξοπλισμένο, ένα σχολείο χωρίς εκπαιδευτικούς, μια υποδομή που δεν έγινε ποτέ, μια μικρομεσαία επιχείρηση που έκλεισε επειδή δεν άντεξε να ανταγωνιστεί το παρακράτος των «δικών μας παιδιών».

Και το πιο εξοργιστικό είναι ότι αυτή η χώρα συνεχίζει να δανείζεται ακριβά, να κόβει δαπάνες, να στραγγίζει την κοινωνία για να «πιάσει» δημοσιονομικούς στόχους, ενώ ταυτόχρονα χάνει δισεκατομμύρια από τα ίδια τα ταμεία που υποτίθεται ότι ήρθαν να τη στηρίξουν. Αυτό δεν είναι απλή κακοδιαχείριση. Είναι οικονομική λεηλασία με εθνικές συνέπειες.

Όσο δεν υπάρχει πραγματική λογοδοσία, όσο οι ελεγκτικοί μηχανισμοί παραμένουν ελεγχόμενοι από την ίδια την εξουσία, όσο οι υπεύθυνοι μένουν στο απυρόβλητο και συνεχίζουν να κυκλοφορούν ασύδοτοι, η Ελλάδα θα παραμένει πρωταγωνίστρια όχι στην ανάπτυξη, αλλά στη διαφθορά των ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Και η επόμενη έκθεση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν θα είναι πιο ήπια. Θα είναι απλώς ακριβότερη. Και, όπως πάντα, τον λογαριασμό θα τον πληρώσουμε εμείς: οι πολλοί. Με φόρους, με περικοπές, με νέα βάρη, με ακόμη μεγαλύτερη κοινωνική ασφυξία.

Ώρα να σταματήσουμε να κάνουμε τους ανήξερους. Το σύστημα δεν «έχει προβλήματα». Το σύστημα είναι το πρόβλημα. Και μας τρώει ζωντανούς.