Με πολύ θόρυβο, επικοινωνιακές φιέστες και μεγάλες προσδοκίες από την κυβέρνηση, παρουσιάστηκαν στη Λαμία οι πρώτες γυναίκες κληρωτοί στρατιώτες του Στρατού Ξηράς. Το αποτέλεσμα, όμως, κάθε άλλο παρά δικαιώνει τους σχεδιασμούς του υπουργείου Άμυνας. Παρά τα κίνητρα που προσφέρθηκαν –αναγνώριση της θητείας ως προϋπηρεσίας, μοριοδότηση μέσω ΑΣΕΠ, υποσχέσεις για μελλοντικές προσλήψεις– μόλις περίπου 70 γυναίκες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα.

Ο αριθμός αυτός δεν είναι απλώς περιορισμένος. Αποτελεί ένδειξη ότι η μεγάλη πλειοψηφία των νέων γυναικών δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό με τον οποίο η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει τη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας ως «πρόοδο», «ισότητα» και «χειραφέτηση».

Την ώρα που η χώρα βυθίζεται στην ακρίβεια, που οι νέοι και οι νέες αναγκάζονται να μεταναστεύουν για να βρουν δουλειά, που η εργασιακή ανασφάλεια και η κοινωνική υποβάθμιση αποτελούν καθημερινότητα, το κράτος προσφέρει ως διέξοδο την ένταξη στην πολεμική μηχανή. Αντί για σταθερή εργασία, αξιοπρεπείς μισθούς, δημόσια υγεία και παιδεία, μοιράζει υποσχέσεις καριέρας μέσα από τη στολή και την πειθαρχία των στρατοπέδων.

Δεν είναι τυχαίο ότι η εξέλιξη αυτή συναντά τις έντονες αντιδράσεις της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας. Η ΟΓΕ υπενθυμίζει μια αλήθεια που η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί να κρύψει: οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων δεν έχουν κανένα συμφέρον να γίνουν γρανάζια των πολεμικών σχεδιασμών, ούτε να υπηρετήσουν τα συμφέροντα των εφοπλιστών, των ενεργειακών κολοσσών και των επιχειρηματικών ομίλων που κερδίζουν από τους ανταγωνισμούς και τις συγκρούσεις.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να ντύσει με τον μανδύα της ισότητας μια βαθιά αντιδραστική επιλογή. Προβάλλει τη συμμετοχή των γυναικών στον στρατό ως κατάκτηση δικαιωμάτων, ενώ στην πραγματικότητα επιδιώκει να διευρύνει τη δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού για τις ανάγκες ενός κράτους που εμπλέκεται όλο και βαθύτερα στους επικίνδυνους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η πραγματική χειραφέτηση των γυναικών δεν βρίσκεται στην «ισότιμη» συμμετοχή στους πολέμους των ισχυρών. Δεν βρίσκεται στην αποδοχή του ρόλου του στρατιώτη σε αποστολές που καμία σχέση δεν έχουν με την υπεράσπιση του λαού. Δεν βρίσκεται στη μετατροπή της νεολαίας σε αναλώσιμο υλικό για τα γεωπολιτικά παιχνίδια των ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Οι νέες γυναίκες έχουν κάθε λόγο να αγωνιστούν για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους. Να παλέψουν ενάντια στην πολεμική προετοιμασία, στην κούρσα των εξοπλισμών και στη μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο ξένων στρατών. Να βρεθούν στην πρώτη γραμμή των αγώνων για ειρήνη, κοινωνική δικαιοσύνη και λαϊκά δικαιώματα.

Γιατί η ισότητα δεν μετριέται με το δικαίωμα να κρατάς όπλο. Μετριέται με το δικαίωμα να ζεις, να εργάζεσαι και να δημιουργείς σε μια κοινωνία που δεν θυσιάζει τους ανθρώπους της στα κέρδη και στους πολέμους των λίγων.