Γράφει ο mitsos175

Ας πούμε πως σε ένα παράλληλο Σύμπαν, μια κοπέλα, πλούσια πλην παλιοχαρακτήρας, πάει με ένα τραγουδιστή, δεν παίρνουν προφυλάξεις και μένει έγκυος. Δε το θέλει το μπάσταρδο, έχει φιλοδοξίες, θα κάτσει να νταντεύει παιδιά; Και να ήταν και κάνα όμορφο; Τερατάκι, έμοιασε στον παππού του. Οι γονείς της προτείνουν να το μεγαλώσουν σαν αδερφό της, αλλά αυτή δε δέχεται.
Ο μικρός λοιπόν καταλήγει στο Μπάμπη το Στραβοκάνη, ο οποίος τον βρίσκει έξω από την πόρτα του. «Το λένε Κούλη, τρώει τον αγλέουρα».

Ο Μπάμπης ο Στραβοκάνης είναι φτωχός αλλά δεξιός. Που σημαίνει πως είναι και ηλίθιος. Υιοθετεί τον Κούλη και το μεγαλώνει σα δικό του παιδί. Επειδή ο Κούλης είναι κούτσουρο δεν περνάει Πανεπιστήμιο, μαθαίνει μια τέχνη και ψάχνει δουλειά από δω κι από κει. Γρήγορα κάνει κάποιες απάτες για να πιάσει την καλή. Επειδή όμως ο νόμος είναι σα το δίχτυ της αράχνης, πιάνει τα μικρά έντομα, με τα πολλά τον τσιμπάνε και το βάζουν στη στενή.

Στα όνειρα του βλέπει πως είναι πλούσιος, από τζάκι και έχει γίνει ως και πρωθυπουργός! Ο Κούλης είναι αυτοδημιούργητος απατεώνας, γιατί δεν είχε ένα πλούσιο σόι να τον σπρώξει να γίνει ο μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας. Έτσι χάνονται τα μεγάλα ταλέντα.

Στο δικό μας Σύμπαν τώρα. Η απορία μου είναι πως η πεθερά του Αβραμό δεν έδωσε καμιά εκατοστή χιλιάδες και στο εγγονάκι της. Να μη φύγει το παιδί, να πάει στην ξενιτιά. Κάποιος άλλος θα αναρωτηθεί «Μα καλά πως είναι δυνατόν να μη βλέπουν οι δικαστές τι γίνεται: Ο μπαμπάς να είναι ανακατεμένος σε σκάνδαλο με το Κατάρ, κι ο γόνος να βρίσκει δουλειά εκεί ακριβώς!» Δεν είναι Κατάρ, είναι κατάρα, η κατάρα του βλάκα του ψηφοφόρου.

Έχουμε πήξει στους «αυτοδημιούργητους». Γράψαμε πολλές φορές για κάθε ένα αυτοδημιούργητο κάθαρμα. Όποιο και να ρωτήσεις «τα έκανα όλα μόνος μου» θα σου πει. Εκεί πρέπει να απαντήσεις σε μερικούς πως το σεξ με άλλους (ενήλικους φυσικά) έχει το πλεονέκτημα ότι γνωρίζεις κόσμο και πως το να κάνεις κάτι μόνος σου δεν είναι πάντα το καλύτερο.

Όχι πως δεν υπάρχουν αυτοδημιούργητοι, αλλά κανείς πλούσιος. Γιατί το πολύ χρήμα θέλει πάνω μια ζωή στερήσεων για να βάλεις κάτι στην άκρη με την προϋπόθεση πως δε θα συμβεί μια στραβή και θα τα χάσεις όλα. Πχ πόλεμος, χρεοκοπία, Σημίτης με χρηματιστήριο κλπ. Οπότε είναι μόνο στη θεωρία ο πάμπλουτος αυτοδημιούργητος. Κάποια κομπίνα έκανε, κάποιους εκμεταλλεύτηκε άγρια, κάποιους κληρονόμησε κοκ.

Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι μόνο οι αυτοδημιούργητοι μαυραγορίτες, πλιατσικολόγοι, τσαρλατάνοι κλπ. Διαφθορά υπάρχει παντού, σε όλες τις εποχές, ιδιαίτερα στον καπιταλισμό. Το θέμα είναι πως είναι «αυτοδημιούργητοι» πάρα πολλοί δικαστές, μπάτσοι και πολλοί άλλοι.
Φανταστείτε πχ ένας αυτοδημιούργητος Κατής να δει στα έδρανα του κατηγορουμένου το «βύσμα» του, τον πολιτικό που τον διόρισε! Τι λέτε να κάνει; Θα τον βάλει μέσα ή θα τον βγάλει αθώα περιστερά; Τι λένε τα στοιχήματα;

Δυστυχώς ούτε οι ψηφοφόροι είναι αυτοδημιούργητοι. Ανεγκέφαλους έχουμε πολλούς, συμφεροντολόγους, ακόμα περισσότερους, αλλά ανθρώπους να ψηφίζουν για καλύτερη κοινωνία, ελάχιστους. Μόνο στο ΚΚΕ και την Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Οι άλλοι δεν έχουν καν δική τους θέληση. Τους κοροϊδεύουν μοιράζοντας ένα «αντίδωρο» στις εκλογές, για να πάρουν την ψήφο, κι όλο τον υπόλοιπο χρόνο τους κλέβουν το ψωμί.