Σχολιάζοντας τις απαντήσεις του Γρηγόρη Δημητριάδη για το σκάνδαλο των υποκλοπών και τον «κώδικα τιμής» που επικαλέστηκε, ο καθηγητής Νομικής στην Οξφόρδη και πρώην υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη ΝΔ, Παύλος Ελευθεριάδης, τονίζει ότι ο πρωθυπουργικός ανιψιός έπρεπε να μιλήσει «ως κατηγορούμενος στον εισαγγελέα, όχι σε έναν υπερβολικά φιλικό δημοσιογράφο»
Σφοδρά πυρά κατά του πρωθυπουργικού ανιψιού, Γρηγόρη Δημητριάδη, για το σκάνδαλο των υποκλοπών εξαπέλυσε ο Παύλος Ελευθεριάδης, καθηγητής Νομικής στην Οξφόρδη και πρώην υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 2019.
Ο κ. Ελευθεριάδης σχολίασε όσα ανέφερε ο πρωθυπουργικός ανιψιός σε συνέντευξη σε «υπερβολικά φιλικό δημοσιογράφο», όπως υπογράμμισε ο ίδιος, σε μια εκτενή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τιτλοφορείται «ο κατηγορούμενος Γρηγόρης Δημητριάδης».
«Στις απαντήσεις του ο κ. Δημητριάδης στην ουσία δεν απαντά για τις κατηγορίες του Ντίλιαν και άλλων και λέει ότι “δεν θα μιλήσει” περαιτέρω για το θέμα και την σχέση του με τις ευθύνες του Πρωθυπουργού για τις υποκλοπές και την παρακολούθηση πολιτικών φίλων και αντιπάλων και των συζύγων τους, στρατιωτικών, αλλά και απλών πολιτών μέσω της ΕΥΠ», υπογράμμισε ο κ. Ελευθεριάδης, αναφερόμενος στα περί «κώδικα τιμής» που επικαλέστηκε στη συνέντευξη ο κ. Δημητριάδης.
«Ύποπτος πολύ σοβαρών κακουργημάτων ο Δημητριάδης»
Σύμφωνα με τον κ. Ελευθεριάδη, ο πρωθυπουργικός ανιψιός είναι «ακόμα ύποπτος πολύ σοβαρών κακουργημάτων και θα συνεχίσει να είναι στην συνείδηση της κοινής γνώμης όσο δεν γίνεται έρευνα». Όπως είπε, απαντώντας σε άλλον ισχυρισμό του κ. Δημητριάδη, «η ποινική ευθύνη δεν ξεπλένεται με τις εκλογές, όπως ισχυρίζεται ο κ. Δημητριάδης, αυτά είναι τα φληναφήματα των λαϊκιστών και των ακροδεξιών. Η ποινική ευθύνη πρέπει να ερευνηθεί από την δικαιοσύνη, την ελληνική και την Ευρωπαϊκή».
Τόνισε ότι ο κ. Δημητριάδης έχει «ρηχή πολιτική σκέψη, γεμάτη κλισέ και κοινοτοπίες», προσθέτοντας παράλληλα ότι «δυστυχώς αυτή είναι η σημερινή πολιτική σκέψη στην συντηρητική παράταξη, κυνισμός, ανιστόρητες συγκρίσεις με την Αμερική, σαν να μην έχει η Ελλάδα και η Ευρώπη την δική της ιστορία, και έλλειψη κριτικής σκέψης, ευρείας παιδείας και αυτογνωσίας».
Τέλος, επανερχόμενος στον «κώδικα τιμής» που επικαλέστηκε ο κ. Δημητριάδης, ο καθηγητής Νομικής επισήμανε πως «αυτό που ο ίδιος ονομάζει “Κώδικα Τιμής”, δηλαδή κώδικας παραταξιακής λογικής, που δήθεν βάζει τέλος στην υπόθεση, είναι για όλους όσους παρακολουθούμε την δυσώδη αυτή υπόθεση από μακριά ομολογία ενοχής και ομολογία αποτυχίας της ελληνικής δικαιοσύνης».
Όσα επισήμανε ο Παύλος Ελευθεριάδης:
«Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ
Βλέπω, με κάποια δυσφορία, την συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη. Ο κ. Δημητριάδης είναι ύποπτος πολύ σοβαρών κακουργημάτων και θα έπρεπε να μιλήσει – χωρίς καμία δημοσιότητα – ως κατηγορούμενος στον εισαγγελέα, όχι στην τηλεόραση και σε έναν υπερβολικά φιλικό δημοσιογράφο – που τον ρωτάει αν θα πάει διακοπές και τι βιβλία διαβάζει. Υπάρχει κάτι απρεπές στην “συνέντευξη” αυτή – είναι λάθος εκ της σύλληψής της.
Η διορισμένη από τον θείο του ανώτατη δικαιοσύνη έχει αφήσει τον κ. Δημητριάδη στο απυρόβλητο, ακόμα και μετά την καταδίκη των Ντίλιαν και Λαβράνου από τα ποινικά δικαστήρια, που απέδειξε ότι υποκλοπές μέσω predator γινόντουσαν και έχουν σχέση με την ΕΥΠ. Ακόμα και αυτό το γεγονός της σκανδαλώδους ασυλίας από την δικαιοσύνη για εγκλήματα κατασκοπίας και κατάχρησης εξουσίας και η σκιά εύνοιας ενός προνομιούχου μέλους μιας ισχυρής πολιτικής οικογένειας, κάνει την όλη ιστορία ρυπαρή και πραγματικά σκοτεινή. Είναι ρυπαρή ακόμα και αν είναι αθώος για τις υποκλοπές. Γιατί δεν υπόκειται στην έρευνα όπως όλοι μας; Επειδή είναι εγγονός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη;
Στις απαντήσεις του ο κ. Δημητριάδης στην ουσία δεν απαντά για τις κατηγορίες του Ντίλιαν και άλλων και λέει ότι “δεν θα μιλήσει” περαιτέρω για το θέμα και την σχέση του με τις ευθύνες του Πρωθυπουργού για τις υποκλοπές και την παρακολούθηση πολιτικών φίλων και αντιπάλων και των συζύγων τους, στρατιωτικών, αλλά και απλών πολιτών μέσω της ΕΥΠ. Λέει ότι έχει “κουράγιο” και “μέταλλο” και ότι δουλειά του είναι “να προστατεύω’, υπονοώντας ίσως – εικάζω – ότι έχει το σθένος να συνεχίσει να λέει ψέματα, ώστε να καλύψει τον πρωθυπουργό και θείο του, και άρα η παράταξη του χρωστάει.
Ίσως – η χειρότερη εκδοχή – υπονοεί ότι έχει το σθένος να εκβιάσει όσους στραφούν εναντίον του. με τα μυστικά τους που ενδεχομένως του έδινε ο κ. Κοντολέων. Για ποιο άλλο λόγο λέει ότι έχει “κουράγιο” και “μέταλλο”; Απόλυτα απρεπής αυτός ο υπαινιγμός. Λυπάμαι πολύ που η πολιτική ζωή μας έχει κατρακυλήσει τόσο χαμηλά. Ο κ. Δημητριάδης λέει ότι πήρε την “ευθύνη” δεν λέει όμως τίνος πράγματος. Συγκρίνει τον εαυτό του με τον Ομπάμα και φαίνεται ότι δεν έχει συναίσθηση των πραγμάτων. Λέει ότι όλα τα θέματα είναι “πολιτικά” και άρα όλα επιτρέπονται αφού η κυβέρνηση πρέπει να πάρει “δύσκολες” αποφάσεις, υπονοώντας ότι ήταν αδίστακτος και ότι κρίνεται “εκ του αποτελέσματος”.
Όχι. Σε μια δημοκρατία υπάρχουν αρχές και κανόνες. Δεν είμαστε ζούγκλα, όπου όλα επιτρέπονται “εκ του αποτελέσματος”. Δεν παρακολουθείς τους πολιτικούς σου αντιπάλους μέσω της ΕΥΠ – όπως και δεν τους βασανίζεις, δεν τους φυλακίζεις κλπ. Δεν επιβάλεις στην ανώτατη δικαιοσύνη το απυρόβλητο κανενός. Υπάρχουν κάποια όρια δημοκρατικού ήθους. Μέχρι πρόσφατα η Νέα Δημοκρατία υπερασπιζόταν αυτές τις αρχές, αυτή ήταν η κληρονομιά του Κωνσταντίνου Καραμανλή και της ένταξης στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Είναι απόλυτα λυπηρό ότι η παράδοση αυτή σήμερα έχει χάσει εντελώς τη σημασία της στη συντηρητική παράταξη, που έχει υιοθετήσει έναν άνευ προηγουμένου κυνισμό.
Ο κ. Δημητριάδης είναι ακόμα ύποπτος πολύ σοβαρών κακουργημάτων και θα συνεχίσει να είναι στην συνείδηση της κοινής γνώμης όσο δεν γίνεται έρευνα. Η ποινική ευθύνη δεν ξεπλένεται με τις εκλογές, όπως ισχυρίζεται ο κ. Δημητριάδης, αυτά είναι τα φληναφήματα των λαϊκιστών και των ακροδεξιών. Η ποινική ευθύνη πρέπει να ερευνηθεί από την δικαιοσύνη, την ελληνική και την Ευρωπαϊκή. Είναι συγκλονιστικό ότι ο κ. Δημητριάδης δεν συνειδητοποιεί ότι ο ίδιος είναι το κύριο θύμα της έλλειψης πλήρους δικαστικής διερεύνησης, αφού η κοινή εντύπωση στην κοινή γνώμη, ακόμα και σε όσους τον συμπαθούν, ότι είναι ένοχος και κρύβεται. Αυτή θέλει αν είναι η υστεροφημία του; Πραγματικά δεν το καταλαβαίνω. Η “συνέντευξη” αυτή σε σκανδαλωδώς φιλικό μέσο ενισχύει την εντύπωση της συγκάλυψης και της εκστρατείας πολιτικής επιστροφής κάτω από την σκιά των σκανδάλων, σαν να μην έχουν αυτά τα σκάνδαλα καμία σημασία στην – κατά την άποψη του κ. Δημητριάδη προφανώς – τριτοκοσμική δημοκρατία μας.
Μόνο αφού ερευνηθεί και εφόσον τον απαλλάξει η δικαιοσύνη με τις συνήθεις διαδικασίες, από τους απλούς δικαστές, τότε θα μπορούσε ο κ. Δημητριάδης να επιστρέψει στην πολιτική. Ας επιδιώξει τότε να εκλεγεί βουλευτής και να κάνει συνέντευξη σε κόλακες και φιλικά μέσα, όσους θέλει. Όσο όμως ανέχεται να υπάρχουν σκιές για την ποινική του ευθύνη, όσο αποδέχεται ή υπονοεί ότι προστατεύει τον Πρωθυπουργό (με “κώδικα τιμής” – που προφανώς είναι παραταξιακός και όχι σύμφωνος με τους νόμους της ελληνικής δημοκρατίας) και όσο φέρεται σαν να μην έχει αυτό σημασία αφού το μόνο που έχει σημασία είναι “τα αποτελέσματα’, δηλαδή η εκλογική νίκη και το πολιτικό πλιάτσικο της παράταξης, τόσο θα υποβιβάζει και αποσαθρώνει περαιτέρω την ελληνική δημοκρατία.
Αφήνω στην άκρη πόσο ρηχή είναι η πολιτική του σκέψη, γεμάτη κλισέ και κοινοτοπίες, και εύκολα δάνεια από την αμερικανική δημοσιογραφία, και δήθεν βαθυστόχαστες κυνικές πολιτικές αναλύσεις για “διαπλεκόμενα συμφέροντα”. Δυστυχώς αυτή είναι η σημερινή πολιτική σκέψη στην συντηρητική παράταξη, κυνισμός, ανιστόρητες συγκρίσεις με την Αμερική, σαν να μην έχει η Ελλάδα και η Ευρώπη την δική της ιστορία, και έλλειψη κριτικής σκέψης, ευρείας παιδείας και αυτογνωσίας. Αυτό όμως είναι το λιγότερο.
Η διαλεύκανση των παράνομων υποκλοπών πολιτικών και στρατιωτικών προσώπων και των οικογενειών τους την περίοδο 2019-2022 από το παράνομο λογισμικό που – κατά τον ισχυρισμό του – πούλησε στο ελληνικό δημόσιο ο Ταλ Ντίλιαν μέσω της ΕΥΠ και της Intellexa του κ. Λαβράνου – ο οποίος συνδέεται προσωπικά με διάφορα μέλη της κυβέρνησης – είναι ο μόνος τρόπος να αποκατασταθεί η δημοκρατική νομιμότητα στη χώρα. Ελπίζω ο κ. Δημητριάδης κάποτε να το κατανοήσει. Αυτό που ο ίδιος ονομάζει “Κώδικα Τιμής”, δηλαδή κώδικας παραταξιακής λογικής, που δήθεν βάζει τέλος στην υπόθεση, είναι για όλους όσους παρακολουθούμε την δυσώδη αυτή υπόθεση από μακριά ομολογία ενοχής και ομολογία αποτυχίας της ελληνικής δικαιοσύνης».
0 Comments