Αν δεν επρόκειτο για μια τόσο σοβαρή υπόθεση, θα μιλούσαμε για φάρσα. Μόνο που εδώ έχουμε να κάνουμε με μια δικογραφία που χρησιμοποιείται για να στηριχθεί ένα επικοινωνιακό σόου, με στόχο τη στοχοποίηση ανθρώπων του κινηματικού χώρου και την αναβίωση ενός αφηγήματος που καταρρέει με κάθε νέα αποκάλυψη.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει στο σημερινό της σχόλιο στην «Εφημερίδα των Συντακτών» η Δανάη Κισκήρα-Μπαρτσώκα, το περιβόητο email που παρουσιάζεται ως βασικό «ενοχοποιητικό» στοιχείο για την υπόθεση της Marfin περιλαμβάνει ως έναν από τους υποτιθέμενους δράστες έναν άνθρωπο που από το 2008 έως το 2013 βρισκόταν έγκλειστος στη φυλακή.

Και όμως, η γελοιότητα δεν σταματά εκεί. Παρά το αδιαμφισβήτητο αυτό γεγονός, η ΕΛ.ΑΣ. εξακολουθεί –μέσω διαρροών σε πρόθυμα μέσα ενημέρωσης– να υποστηρίζει ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος συμμετείχε ακόμη και στις «επίμαχες διακοπές» του 2009.

Με άλλα λόγια, η αστυνομική εκδοχή απαιτεί να δεχτούμε ότι κάποιος μπορούσε να βρίσκεται ταυτόχρονα μέσα στη φυλακή και εκτός αυτής, συμμετέχοντας σε γεγονότα για τα οποία σήμερα επιχειρείται να ενοχοποιηθεί. Αν δεν ήταν τόσο εξοργιστικό, θα ήταν υλικό για επιθεώρηση.

Το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί απλώς μια αστοχία. Εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την αξιοπιστία της συγκεκριμένης δικογραφίας και για τον τρόπο με τον οποίο συγκροτούνται και προβάλλονται στοιχεία όταν πρόκειται να στηριχθεί ένα συγκεκριμένο πολιτικό αφήγημα.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. και συνολικά η κυβέρνηση εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Όταν ένα από τα βασικά «στοιχεία» μιας τόσο προβεβλημένης υπόθεσης αποδεικνύεται τόσο κραυγαλέα προβληματικό, δεν αρκούν οι διαρροές και οι επικοινωνιακές κορώνες. Χρειάζονται πειστικές απαντήσεις.

Η υπόθεση θυμίζει ολοένα και περισσότερο μια προαναγγελθείσα επικοινωνιακή επιχείρηση παρά μια σοβαρή ποινική διερεύνηση. Και όσο αποκαλύπτονται τέτοιες αντιφάσεις, τόσο ενισχύεται η εντύπωση ότι η κυβέρνηση επιδιώκει περισσότερο να κατασκευάσει πολιτικές εντυπώσεις παρά να υπηρετήσει την αναζήτηση της αλήθειας.

Δεν γνωρίζουμε αν στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν φτάσει δημοσκοπήσεις που προκαλούν πανικό. Γνωρίζουμε όμως ότι όταν μια τόσο σοβαρή υπόθεση στηρίζεται σε ισχυρισμούς που συγκρούονται με στοιχειώδη πραγματικά δεδομένα, η αξιοπιστία όσων τους προβάλλουν υφίσταται βαρύ πλήγμα.

Γιατί όταν ο «δράστης» βρίσκεται αποδεδειγμένα στη φυλακή την περίοδο που υποτίθεται ότι συμμετέχει στις ενέργειες που του αποδίδονται, δεν καταρρέει μόνο ένα επιχείρημα. Καταρρέει ολόκληρη η αξιοπιστία του αφηγήματος που επιχειρεί να στηριχθεί πάνω του.