Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Η χθεσινή παρέμβαση του Μάριου Σαλμά στη Βουλή έφερε στο προσκήνιο όσα εδώ και χρόνια κυκλοφορούσαν ως κοινό μυστικό στους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς διαδρόμους. Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε, στα χρόνια της οικονομικής κρίσης ο Άδωνις Γεωργιάδης τηλεφωνούσε σε φαρμακευτικές εταιρείες –και συγκεκριμένα στον Κωνσταντίνο Φρουζή της Novartis– ζητώντας να ενισχύσουν μέσα ενημέρωσης μέσω διαφημιστικών κονδυλίων.

Το ερώτημα είναι απλό: γιατί ένας υπουργός αναλαμβάνει να μεσολαβεί ανάμεσα σε ιδιωτικές εταιρείες και μέσα ενημέρωσης;

Δεν πρόκειται για κάποια πράξη «καλής θέλησης». Πρόκειται για το διαχρονικό μοντέλο της διαπλοκής: ο πολιτικός μεσολαβεί, οι επιχειρήσεις διαθέτουν χρήματα, τα ΜΜΕ ανταποδίδουν με ευνοϊκή προβολή και ο πολιτικός απολαμβάνει την απαραίτητη επικοινωνιακή προστασία.

Το πιο αποκαλυπτικό είναι ότι σήμερα, ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης, παραδέχεται στα Παραπολιτικά 90.1, πως είχε ζητήσει από τον Φρουζή διαφημιστική καταχώριση ύψους 2.000 ευρώ για ιστοσελίδα μητρότητας που διαχειριζόταν φίλη δημοσιογράφος. Το χαρακτήρισε μάλιστα «ανθρώπινο».

Ανθρώπινο για ποιον; Για τον υπουργό που, την ώρα που οι πολίτες βίωναν περικοπές, ανεργία και αδυναμία πρόσβασης ακόμη και σε βασικές υπηρεσίες υγείας, θεωρούσε φυσιολογικό να λειτουργεί ως διαμεσολαβητής διαφημιστικών κονδυλίων φαρμακευτικών εταιρειών;

Η υπόθεση, όμως, έχει βαθύτερο παρελθόν.

Ο άνθρωπος που τον ανέδειξε πολιτικά, ο Γιώργος Καρατζαφέρης, έχει κατά καιρούς εξαπολύσει βαρύτατες κατηγορίες εναντίον του. Τον έχει χαρακτηρίσει «προδότη», «απίστευτη κωλοτούμπα» και «δηλωσία συνειδήσεως και ιδεολογίας», υποστηρίζοντας δημόσια ότι αξιοποιούσε υπουργικές θέσεις για να κατευθύνει κρατικό χρήμα προς μέσα ενημέρωσης, εξασφαλίζοντας πολιτική στήριξη και επικοινωνιακή ασυλία.

Από το ΛΑΟΣ μέχρι τη Νέα Δημοκρατία, από την ακραία εθνικιστική ρητορική μέχρι τον ρόλο του κορυφαίου κυβερνητικού στελέχους, οι πολιτικές μεταμορφώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη υπήρξαν εντυπωσιακές. Εκείνο που μοιάζει να παραμένει σταθερό, σύμφωνα με τις δημόσιες καταγγελίες που κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί, είναι η στενή σχέση με ένα σύστημα αλληλεξάρτησης ανάμεσα στην πολιτική εξουσία, τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τα μέσα ενημέρωσης.

Σήμερα ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι ένα απλό κυβερνητικό στέλεχος. Είναι αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και υπουργός Υγείας, με καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση δημόσιων πόρων δισεκατομμυρίων ευρώ. Παρ’ όλα αυτά, οι αποκαλύψεις και οι καταγγελίες που τον συνοδεύουν εδώ και χρόνια δεν φαίνεται να επηρεάζουν τη θέση του. Αντίθετα, η κυβέρνηση εξακολουθεί να του παρέχει πλήρη πολιτική κάλυψη.

Ίσως γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν αποτελεί εξαίρεση. Αποτελεί, για πολλούς, χαρακτηριστική έκφραση ενός πολιτικού συστήματος όπου πολιτική εξουσία, οικονομικά συμφέροντα και μεγάλα μέσα ενημέρωσης λειτουργούν σε μια σχέση αμοιβαίας εξυπηρέτησης.

Το λεγόμενο «βαθύ κράτος» δεν χρειάζεται μυστικές οργανώσεις και θεωρίες συνωμοσίας για να υπάρξει. Αρκούν οι δημόσιες καταγγελίες, οι παραδοχές, οι διαμεσολαβήσεις για διαφημιστικά κονδύλια και η πολιτική ανοχή απέναντι σε όλα αυτά.

Και όταν όλα αυτά όχι μόνο δεν αποτελούν εμπόδιο αλλά συνοδεύονται από διαρκή πολιτική αναβάθμιση, τότε η διαπλοκή παύει να κρύβεται.

Αποκτά όνομα, αξίωμα και θεσμική σφραγίδα.

Και στην προκειμένη περίπτωση, το αξίωμα αυτό είναι: Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

***

Υπάρχει όμως και μια ακόμη υπόθεση που δεν έχει ξεχαστεί.

Το 2022, στο αποκορύφωμα των αποκαλύψεων για το σκάνδαλο των υποκλοπών, ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης αποκάλυψε μια ιστορία που, αν ισχύει, αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο το πώς λειτουργούσε το παρασκήνιο της εξουσίας.

Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε δημόσια, στενός συνεργάτης υπουργού ταξίδεψε στη Λάρισα για να παραλάβει χρηματικό ποσό από γνωστό επιχειρηματία. Η συνάντηση, όμως, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Ο συνεργάτης φέρεται να δέχθηκε εσπευσμένο τηλεφώνημα με εντολή να επιστρέψει άμεσα στην Αθήνα, καθώς είχε γίνει αντιληπτό ότι οι τηλεφωνικές επικοινωνίες του υπουργού βρίσκονταν υπό παρακολούθηση και υπήρχε φόβος ότι η διαδρομή και ο σκοπός του ταξιδιού είχαν ήδη καταγραφεί.

Πολλοί εκτίμησαν ότι ο Βαξεβάνης συνέδεε την υπόθεση με τον Άδωνι Γεωργιάδη, χωρίς ωστόσο οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί να έχουν επιβεβαιωθεί.

Οι καταγγελίες αυτές έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά δημοσίων αποκαλύψεων που σκιαγραφούν ένα σταθερό μοτίβο: πολιτικές παρεμβάσεις, σχέσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα, μεσολαβήσεις υπέρ μέσων ενημέρωσης και μια διαρκή αίσθηση ότι πίσω από τη βιτρίνα της «κανονικότητας» λειτουργεί ένα δίκτυο αλληλεξαρτήσεων. (Και κάτι άλλο: Οι εισαγγελείς που διαβάζουν αμέσως τις αναρτήσεις των μελών του Ρουβίκωνα και διατάσσουν ανακρίσεις και συλλήψεις, πώς γίνεται σε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις να πετούν αετό😉

Και το παραπάνω εντάσσεται σε μια αλυσίδα γεγονότων που, για πολλούς, εξηγεί γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους πυλώνες του σημερινού κυβερνητικού συστήματος.