Οι Σουηδικές εκλογές της 13ης Σεπτέμβρη 2026 ανέδειξαν τη βαθιά κρίση του αστικού πολιτικού συστήματος. Το κεντροαριστερό μπλοκ της Μαγκνταλένα Άντερσον εμφανίζεται να προηγείται οριακά του δεξιού κυβερνητικού συνασπισμού του Ουλφ Κρίστερσον, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ασταθές κοινοβουλευτικό σκηνικό.
Η κυβέρνηση Κρίστερσον υπέστη σημαντικό πλήγμα, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχει η υποχώρηση της ακροδεξιάς των «Σουηδών Δημοκρατών» στο 17,5%, για πρώτη φορά από την είσοδό τους στη Βουλή. Η εξέλιξη ερμηνεύεται ως αποδοκιμασία της ρατσιστικής και αντιμεταναστευτικής πολιτικής τους.
Ωστόσο, πίσω από την εκλογική αντιπαράθεση, το πρέπει να επισημάνουνε τη στρατηγική σύμπνοια Δεξιάς και Σοσιαλδημοκρατίας σε κρίσιμα ζητήματα: τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, την πολεμική προετοιμασία και τη διαχείριση της μετανάστευσης. Παράλληλα, εκφράζεται έντονος σκεπτικισμός απέναντι στην Άντερσον, η οποία παρουσιάζεται ως πολιτικός εκφραστής των συμφερόντων του κεφαλαίου, αλλά και απέναντι στο Αριστερό Κόμμα, που κατηγορείται ότι παραμένει εγκλωβισμένο στη λογική του «μικρότερου κακού».
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι μια πιθανή κεντροαριστερή κυβέρνηση δεν αποτελεί πραγματική ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές. Η απάντηση, δεν βρίσκεται στην επιστροφή της παλιάς Σοσιαλδημοκρατίας ούτε στα κοινοβουλευτικά παζάρια, αλλά στην οικοδόμηση ενός αντικαπιταλιστικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος μέσα στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στα συνδικάτα και στα πανεπιστήμια, με αγώνα ενάντια στη φτώχεια, τον ρατσισμό, το ΝΑΤΟ, τον πόλεμο και το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.



0 Comments