Η υπόθεση του Σταμάτη Πουλή και της συζύγου του, Ανδρονίκης Θεοφιλάτου, αποτελεί χαρακτηριστικό επεισόδιο μιας πολιτικής διαδρομής όπου οι καταγγελίες, οι δικαστικές διαμάχες και οι πολιτικές διασυνδέσεις συνυπάρχουν με την κυβερνητική επιβράβευση. Και σήμερα, ο Σταμάτης Πουλής βρίσκεται ξανά στο προσκήνιο του υπουργείου Υγείας, ως στενός συνεργάτης του Άδωνη Γεωργιάδη. Μάλιστα, στις δημόσιες παρεμβάσεις του εμφανίζεται ήδη να υπερασπίζεται κυβερνητικές πολιτικές και επιλογές.
Ας θυμηθούμε, λοιπόν, την προϊστορία.
ΚΕΕΛΠΝΟ και «χρυσές φακές».
Το 2018, στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για την Υγεία, ο Πουλής είχε καταθέσει για τις συμβάσεις του ΚΕΕΛΠΝΟ. Εκεί ήρθε στο φως η υπόθεση των συμβάσεων εταιρείας που συνδεόταν με τον μπατζανάκη του, Γεώργιο Δρόση.
Οι συμβάσεις για συντήρηση κτιρίου έφταναν τις 11.000 έως 12.500 ευρώ τον μήνα, ενώ μέσω άλλης εταιρείας είχε αναλάβει και η τροφοδοσία της δομής. Το περίφημο catering χρέωνε τη μερίδα 12,50 ευρώ, ανεξάρτητα από το αν στο πιάτο υπήρχαν φακές ή κρέας.
Κι ύστερα ήρθε η υπόθεση των 243.211,53 ευρώ.
Σύμφωνα με αναφορά που είχε δημοσιοποιηθεί τότε από την Αρχή για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, εντοπίστηκαν πιστώσεις από το ΚΕΕΛΠΝΟ σε προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό του Πουλή, συνολικού ύψους περίπου 243.000 ευρώ, εκτός της μισθοδοσίας του. Η ίδια αναφορά σημείωνε ότι δεν είχαν προσκομιστεί επαρκή στοιχεία για τον σκοπό και την αιτία των συγκεκριμένων καταθέσεων.
Αυτό ήταν το υλικό πάνω στο οποίο χτίστηκε μια ολόκληρη πολιτική αντιπαράθεση.
Όμως η δικαστική εξέλιξη πρέπει επίσης να καταγραφεί. Κι αυτή είχε μια παρόμοια διαδρομή με τις δικαστικές περιπέτειες του Αδωνι:
Ετσι, λοιπόν σε μεταγενέστερες δίκες, ο Πουλής και η Θεοφιλάτου αθωώθηκαν. Το 2024, για παράδειγμα, δικαστήριο έκρινε ότι δεν στοιχειοθετήθηκε το αδίκημα της απιστίας, ενώ τον Ιούνιο του 2026 αναφέρθηκε και δεύτερη αθωωτική απόφαση για την υπόθεση των προσλήψεων στο ΚΕΕΛΠΝΟ.
Αυτό όμως γεννά ένα πολύ συγκεκριμένο πολιτικό ερώτημα: Πώς λειτουργεί η «αριστεία» όταν οι πολιτικές διασυνδέσεις αποδεικνύονται τόσο ανθεκτικές στον χρόνο;
Η Ανδρονίκη Θεοφιλάτου είχε διατελέσει στέλεχος του ΚΕΕΛΠΝΟ και σύζυγος του Πουλή, ενώ ο ίδιος ο Πουλής ήταν πολιτευτής της Νέας Δημοκρατίας. Το 2024 η Θεοφιλάτου προσλήφθηκε ως μετακλητή στο πολιτικό γραφείο του Άδωνη Γεωργιάδη, ενώ ο Πουλής ανέλαβε άμισθο ειδικό σύμβουλο στο ίδιο υπουργικό γραφείο.
Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα.
Από το «αμαρτωλό» ΚΕΕΛΠΝΟ, τις καταγγελίες για τις συμβάσεις, τις «χρυσές φακές» και τις δικαστικές περιπέτειες, στην πολιτική αναβάθμιση και την παρουσία δίπλα στον υπουργό Υγείας.
Δεν χρειάζεται να αποφασίσει κανείς εκ των προτέρων αν οι δικαστικές αποφάσεις ήταν σωστές ή λανθασμένες. Αρκεί να κοιτάξει τη διαδρομή. Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος αθωώθηκε και ποιος καταδικάστηκε.
Είναι και ποιοι άνθρωποι, παρά τις πολιτικές και δικαστικές θύελλες που πέρασαν από πάνω τους, εξακολουθούν να βρίσκουν ανοιχτές πόρτες στα υπουργικά γραφεία.
Κι εκεί, ίσως, βρίσκεται όλη η ουσία του περίφημου συστήματος των «αρίστων».
Υ.Γ. Η μετέπειτα δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα αυτού του θεάτρου του παραλόγου. Στη δικαστική μάχη που ακολούθησε με τον Παύλο Πολάκη, το Εφετείο Αθηνών (Μάιος 2026) έκρινε αθώο τον βουλευτή για το κύριο σώμα των πολιτικών του καταγγελιών, δεχόμενο επισήμως ότι όλα όσα είχαν καταγγελθεί για το πάρτι στο ΚΕΕΛΠΝΟ —από τους διορισμούς μέχρι τις «χρυσές φακές» των 12,5 ευρώ— ήταν πέρα για πέρα αληθή γεγονότα.
Αστική δικαιοσύνη σε καθεστώς Μητσοτάκη λέμε. Τα συμπεράσματα δικά σας…




0 Comments