Γράφει ο mitsos175
Η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της ανατολικής Λιβύης προκαλεί πολιτικές αντιδράσεις, με τον βουλευτή της ΝΔ Δημήτρη Καλογερόπουλο να δηλώνει χαρακτηριστικά «τον ήπιαμε» και τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη να διαβεβαιώνει ότι η συμφωνία δεν πρόκειται να εφαρμοστεί.
Μας ενδιαφέρει τόσο το μνημόνιο; Όχι, αλλά να μην κάνουμε λίγη πλάκα;
Ο βουλευτής είπε «Καθόμασταν και περιμέναμε για συγκεκριμένα πράγματα. Η εξωτερική πολιτική είναι σοβαρή, από αστοχίες που έχουν γίνει βρισκόμαστε όπου ο Τούρκος ζητάει έγγραφη ενημέρωση».
Πρώτα απ’ όλα δεν έχουμε εξωτερική πολιτική. Είμαστε υποτελείς και κάνουμε ό,τι μας λένε.
Στο μεταξύ η Ουάσιγκτον αποφεύγει να καταδικάσει – όπως η ελληνική κυβέρνηση θα επιθυμούσε – το τουρκολιβυκό μνημόνιο, περιοριζόμενη απλά να καλέσει Ελλάδα και Τουρκία να επιλύσουν τις διαφορές τους μέσω διαπραγματεύσεων.
«Α εγώ είμαι Αμερικάνος δεν ανακατεύομαι στις διαφορές σας» έλεγε μια παλιά ελληνική ταινία. Όπως στην Κύπρο, όποιος κι αν νικούσε το 1974, το ΝΑΤΟ θα κέρδιζε. Γιατί να κακοκαρδίσει πελάτες;
Τι θέλει η Τουρκία; Πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Ένα χαρτί που να λέει ζητάμε άδεια να περάσουμε το καλώδιο κι ο Σουλτάνος θα τη δώσει. Έλα όμως που έτσι αναγνωρίζουμε πως είναι Τουρκική η περιοχή.
Τι έγινε ο Χαφτάρ που ήταν σύμμαχος; Πήγε με τους συμμάχους και γείτονες Τούρκους. Γιατί; Ή φτιάνουν καλύτερο μπακλαβά ή επειδή είμαστε για τα πανηγύρια και μας κατάλαβε.
Φυσικά έχουμε και τα ανάλογα σχόλια:
«Μπορεί στο εσωτερικό να βιώνουμε ένα μπάχαλο, ακρίβεια, πληθωρισμό, να μην έχουμε να βάλουμε πετρέλαιο, βενζίνη, να μην έχουμε υγεία, παιδεία κλπ αλλά ευτυχώς με τον Κυριάκο μας έξω πάμε καλά. Βοήθησαν οι σύμμαχοι Αμερικάνοι, Γάλλοι και Ισραηλινοί».
«Οι σημερινοί διαμορφωτές της εξωτερικής μας πολιτικής είναι απλώς επικίνδυνοι…»
0 Comments