Το έχουμε επισημάνει επανειλημμένα: στην αγωνιώδη του κούρσα για την κατάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε διάπλατα τις πόρτες του σε κάθε λογής πολιτικό γυρολόγο, ευκαιριακό παράγοντα και τυχάρπαστο πολιτευτή. Ένα πραγματικό πολιτικό παζάρι μεταγραφών, όπου η διαδρομή, οι αρχές και η στοιχειώδης ιδεολογική συνοχή θυσιάστηκαν στον βωμό της αριθμητικής των εδρών.
Τώρα που το «μαγαζί» δείχνει να κατεβάζει οριστικά ρολά, οι άλλοτε περιζήτητες μεταγραφές της «τρύπιας δεκάρας» -όπως εύστοχα έχουν καθιερωθεί στη δημοσιογραφική αργκό- αναζητούν εναγωνίως νέο πολιτικό καταφύγιο. Άλλωστε, η πολιτική επιβίωση, η κοινοβουλευτική προβολή και, φυσικά, τα προνόμια που συνοδεύουν μια βουλευτική έδρα δεν είναι κεκτημένα που εγκαταλείπονται αμαχητί. Κάπως έτσι, η Χαριλάου Τρικούπη αναδεικνύεται στον βασικό τερματικό σταθμό αυτής της άτακτης πολιτικής περιπλάνησης.
Μετά τους Αλέξανδρο Αυλωνίτη, Ευάγγελο Αποστολάκη και Μυρτώ Κοροβέση, τη σκυτάλη της επιστροφής φαίνεται να παίρνει τώρα η Νίνα Κασιμάτη, βάζοντας πλώρη για το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη.
Για την τελευταία, βέβαια, η συγκεκριμένη πολιτική κατάληξη εμπεριέχει και μια γενναία δόση ιστορικής ειρωνείας. Η Νίνα Κασιμάτη υπήρξε από τα στελέχη που γαλουχήθηκαν στο περιβάλλον του Γιώργου Παπανδρέου, τον οποίο αντιμετώπιζε ως αδιαμφισβήτητο πολιτικό πρότυπο. Δεν έκρυβε, μάλιστα, τον άκρατο θαυμασμό της, φτάνοντας στο σημείο να τον περιγράψει με διατυπώσεις που ξεπερνούσαν κατά πολύ τα όρια του κοινού εγκωμίου: «Ο Γ. Παπανδρέου είναι ο ηγέτης με την ιστορική μνήμη, την ιδεολογική δομή και αισθητική, την αποφασιστικότητα και ειλικρινή συλλογική θεώρηση».
Τέτοιες δηλώσεις συνιστούν αναμφίβολα ένα πολύτιμο πολιτικό κειμήλιο, τώρα που το δρομολόγιο οδηγεί ξανά προς τα γνώριμα λημέρια της Χαριλάου Τρικούπη.
Και κάπως έτσι, το κόμμα που κάποτε επαγγελλόταν ότι θα σαρώσει το παλιό πολιτικό σύστημα, κατέληξε να λειτουργεί ως απλός χώρος στάθμευσης μιας διαρκούς πολιτικής ανακύκλωσης. Οι μεταγραφές συνεχίζονται, οι καρέκλες αναζητούν νέους ενοίκους και οι ιδεολογικές διακηρύξεις ράβονται και ξηλώνονται ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε προορισμού.


Το έχουμε επισημάνει επανειλημμένα: στην αγωνιώδη του κούρσα για την κατάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε διάπλατα τις πόρτες του σε κάθε λογής πολιτικό γυρολόγο, ευκαιριακό παράγοντα και τυχάρπαστο πολιτευτή. Ένα πραγματικό πολιτικό παζάρι μεταγραφών, όπου η διαδρομή, οι αρχές και η στοιχειώδης ιδεολογική συνοχή θυσιάστηκαν στον βωμό της αριθμητικής των εδρών.
0 Comments