Το ΕΣΥ καταρρέει, οι ασθενείς στοιβάζονται στα ράντζα και η κυβέρνηση πανηγυρίζει!

Nov 19, 2026 | Υγεία | 0 comments

Πριν από τρεις ημέρες, δημοσιεύσαμε ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό σχόλιο της Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, μιας δημοσιολόγου με σαφείς πολιτικές αναφορές στον χώρο της συντηρητικής παράταξης. Η παρέμβασή της είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς, πέρα από την πολιτική αντιπαράθεση με τον Άδωνη Γεωργιάδη, έφερνε στο προσκήνιο ορισμένα εξαιρετικά αποκαλυπτικά στοιχεία για την κατάσταση της δημόσιας Υγείας. Στοιχεία που δύσκολα μπορούν να αποδοθούν σε κάποια αντιπολιτευτική σκοπιμότητα.

Σήμερα, μια άλλη καταγγελία, αυτή τη φορά από την Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας – Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), έρχεται να προσθέσει ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ της πραγματικής κατάστασης που επικρατεί στο ΕΣΥ.

Και η εικόνα είναι εφιαλτική.

Στο νοσοκομείο «Γεννηματάς», οι παθολογικές κλινικές έχουν πληρότητα που ξεπερνά το 150%. Περισσότεροι από 100 ασθενείς νοσηλεύονται διασκορπισμένοι σε 20 κλινικές και τέσσερα διαφορετικά κτίρια. Ασθενείς περιμένουν ακόμη και δύο εικοσιτετράωρα για να βρεθεί κρεβάτι, ενώ στους διαδρόμους τα ράντζα και τα φορεία έχουν μετατραπεί σε αναγκαστικούς χώρους νοσηλείας.

Και το πιο εξοργιστικό: Στην εφημερία ένας γιατρός μπορεί να έχει υπό την ευθύνη του περισσότερους από 50 ασθενείς!

Στο Σισμανόγλειο, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Από τις οκτώ χειρουργικές αίθουσες λειτουργούν στην πρωινή βάρδια μόλις τρεις, επειδή από τις 12 οργανικές θέσεις αναισθησιολόγων καλύπτονται μόνο τρεις. Εννέα θέσεις παραμένουν κενές!

Τέσσερις αναισθησιολόγοι συνολικά καλούνται να σηκώσουν το βάρος των εφημεριών, με μετακινήσεις γιατρών από άλλα νοσοκομεία να χρησιμοποιούνται ως προσωρινό υποκατάστατο της αναγκαίας στελέχωσης.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που καταγγέλλουν οι νοσοκομειακοί γιατροί. Και δεν πρόκειται για κάποια μεμονωμένη δυσλειτουργία.

Πρόκειται για ένα σύστημα που λειτουργεί στα όρια της εξάντλησης, με τους εργαζόμενους να καλούνται να καλύψουν με υπερεργασία και εξαντλητικά ωράρια τα τεράστια κενά προσωπικού. Στο «Γεννηματάς», σύμφωνα με την ΕΙΝΑΠ, η συνεχόμενη εργασία μπορεί να φτάσει ακόμη και τις 32 ώρες!

Ας αναλογιστούμε τι σημαίνει αυτό για έναν γιατρό που καλείται να πάρει κρίσιμες αποφάσεις για την υγεία και τη ζωή δεκάδων ανθρώπων, έχοντας προηγουμένως εργαστεί επί τόσες ώρες. Και, κυρίως, τι σημαίνει για τους ασθενείς που εξαρτώνται από τη φροντίδα του.

Εδώ, βέβαια, υπάρχει και η πολιτική διάσταση της υπόθεσης.

Η κυβέρνηση και ο υπουργός Υγείας έχουν αναγάγει σε καθημερινή επικοινωνιακή επωδό το αφήγημα για το «καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών». Ο Άδωνης Γεωργιάδης περιφέρεται στα τηλεοπτικά στούντιο, επιδίδεται σε επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις και επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα επιτυχίας.

Μόνο που η πραγματικότητα δεν χωράει στα τηλεοπτικά πλάνα του υπουργού.

Δεν μπορείς να μιλάς για αναβαθμισμένο δημόσιο σύστημα Υγείας όταν οι ασθενείς στοιβάζονται στους διαδρόμους, όταν οι χειρουργικές αίθουσες μένουν κλειστές επειδή δεν υπάρχουν γιατροί, όταν ένας γιατρός αναλαμβάνει την ευθύνη για περισσότερους από 50 ασθενείς και όταν οι εναπομείναντες εργαζόμενοι εξουθενώνονται για να κρατήσουν όρθια τα νοσοκομεία.

Και ας μην επιχειρήσει κανείς να παρουσιάσει αυτή την κατάσταση ως αποτέλεσμα μιας κακής συγκυρίας ή κάποιων ατυχών διοικητικών χειρισμών. Η χρόνια υποστελέχωση, η αδυναμία προσέλκυσης γιατρών, οι χαμηλές αποδοχές και η διαρκής επιβάρυνση του προσωπικού αποτελούν πλευρές ενός προβλήματος με σαφείς πολιτικές ευθύνες.

Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν χειρουργικές αίθουσες που δεν λειτουργούν, επειδή δεν προσλαμβάνονται οι αναγκαίοι αναισθησιολόγοι. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν οργανικές θέσεις που μένουν ακάλυπτες και η απάντηση της πολιτείας να είναι η μετακίνηση εξαντλημένων γιατρών από το ένα νοσοκομείο στο άλλο.

Και ασφαλώς, δεν είναι δυνατόν η Υγεία να αντιμετωπίζεται ως πεδίο δημοσιονομικών περικοπών, επιχειρηματικών ευκαιριών και επικοινωνιακής διαχείρισης.

Αυτό που βιώνουμε δεν είναι απλώς η αποτυχία ενός υπουργού. Είναι η κοινωνική συνέπεια μιας πολιτικής που αφήνει τις δημόσιες δομές να ασφυκτιούν, μεταφέροντας ολοένα και μεγαλύτερο βάρος στις πλάτες των εργαζομένων και στις τσέπες των ασθενών.

Γιατί όταν το δημόσιο νοσοκομείο δεν μπορεί να εξασφαλίσει έγκαιρα μια κλίνη, μια χειρουργική επέμβαση ή την αναγκαία ιατρική παρακολούθηση, εκείνος που έχει οικονομική δυνατότητα αναζητά διέξοδο στον ιδιωτικό τομέα. Εκείνος που δεν έχει, μένει αντιμέτωπος με τις συνέπειες της υποβάθμισης.

Αυτή είναι η Υγεία δύο ταχυτήτων.

Και όσο ο κ. Γεωργιάδης πανηγυρίζει για τα επιτεύγματά του, οι νοσοκομειακοί γιατροί περιγράφουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.

Το ΕΣΥ δεν χρειάζεται άλλες τηλεοπτικές παραστάσεις, ούτε υπουργικά πανηγύρια. Χρειάζεται μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αξιοπρεπείς μισθούς, πλήρη στελέχωση των νοσοκομείων και γενναία χρηματοδότηση.

Γιατί η δημόσια Υγεία δεν είναι εμπόρευμα. Δεν είναι προνόμιο για όσους έχουν γεμάτο πορτοφόλι. Είναι κοινωνικό δικαίωμα.

Και αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν θα βρεθεί διαθέσιμο κρεβάτι σε έναν διάδρομο ή αν θα υπάρχει ένας γιατρός για να παρακολουθεί πενήντα ασθενείς.

Όταν η κυβέρνηση διαφημίζει το καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών και οι ασθενείς νοσηλεύονται στα ράντζα, το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην πραγματικότητα. Βρίσκεται στην κυβερνητική προπαγάνδα.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Υποκλοπές: Στο αρχείο τα εγκλήματα, στο εδώλιο όσοι τολμούν να τα καταγγείλουν!

Υπάρχουν στιγμές που η λειτουργία των θεσμών αποκαλύπτεται με τέτοια ωμότητα, ώστε περιττεύουν οι εκτενείς αναλύσεις. Αρκεί να παραθέσει κανείς τα γεγονότα και να αφήσει την ίδια την πραγματικότητα να μιλήσει. Ένα τέτοιο αποκαλυπτικό στιγμιότυπο περιγράφει ο Γ....

Ενας χρόνος χωρίς το Αργύρη Ζήλο. Τον άνθρωπο που χάραξε τη γλώσσα στη μουσικοκριτική

Σαν σήμερα, 19 Νοέμβρη το 2025, σε ηλικία 73 ετών, "έφυγε" ο Αργύρης Ζήλος, ο άνθρωπος που για δεκαετίες ταύτισε όσο κανείς άλλος το όνομά του με το επάγγελμα «μουσικοκριτικός» στην Ελλάδα. Γεννημένος το 1952, ανήκει σε εκείνη τη γενιά που έστησε από το μηδέν μια...

Η εποχή των πολιτικών μεταγραφών και η αγωνία της καρέκλας

Ξέρει άραγε κάτι περισσότερο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Μάντζος, ο οποίος σχολιάζοντας την παραίτηση του βουλευτή Χαλκιδικής Απόστολου Πάνα από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αυτή η κίνηση να αποτελεί μέρος...

Νέα γυναικοκτονία στο Θησείο: 63χρονος ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου και στραγγάλισε την 61χρονη σύζυγό του

Άλλο ένα έγκλημα έμφυλης βίας προστίθεται στη μακρά λίστα των γυναικοκτονιών, υπενθυμίζοντας ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες των «αγίων ελληνικών οικογενειών» αναπαράγεται η πιο ωμή πατριαρχική βαρβαρότητα. Μία ακόμη γυναίκα έπεσε νεκρή από τα χέρια του συντρόφου...

Το κράτος δεν αυτοκαθαρίζεται – Ειδικά όταν πρόκειται για τους κατασταλτικούς του μηχανισμούς

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Με αφορμή την ΕΔΕ για τον βίαιο ξυλοδαρμό διαδηλώτριας στην επέτειο του Πολυτεχνείου, τα επίσημα στοιχεία αποκαλύπτουν το θεσμικό «πλυντήριο» πίσω από τις εσωτερικές έρευνες της ΕΛ.ΑΣ. και υπενθυμίζουν τον πραγματικό ταξικό ρόλο της αστυνομίας....

Από τα γκλομπ των ΜΑΤ στην τρομοκράτηση τραυματισμένης διαδηλώτριας και από εκεί σε μια προκλητική καταδίκη του Γιώργου Καλαϊτζίδη

Η καταστολή της πορείας του Πολυτεχνείου δεν σταμάτησε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Οι καταγγελίες για όσα ακολούθησαν τον ξυλοδαρμό νεαρής διαδηλώτριας μέσα στο νοσοκομείο «Γεννηματάς» είναι εξίσου αποκαλυπτικές. Και την ίδια στιγμή, μια ακόμη καταγγελία για τη προκλητική...

Νίκος Γόδας: Στο εκτελεστικό απόσπασμα, σαν σήμερα 19 Νοέμβρη 1948, με την φανέλα του Ολυμπιακού

Αρχικά μην παραλείψετε να διαβάσετε την ανάρτηση που τιτλοφορούσαμε “Ο ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού που ο Κασιδιάρης έστειλε στο εκτελεστικό απόσπασμα“. Και φυσικά μιλάμε για τον λοχαγό στον 5ο επίλεκτο λόχο Κοκκινιάς του Ε.Λ.Α.Σ τον Νίκο Γόδα. Ακολούθησε όμως κι...

Μια “μικρή” είδηση, που αποτελεί “μεγάλη εικόνα”, μιας ολόκληρης εποχής.

Του Γ.Γ. Ανατρέχοντας σε παλιά δημοσιεύματα εφημερίδων -το κάνω συχνά- δεν είναι λίγες οι φορές που συναντάς, “μικρές” ειδήσεις που όμως αποτελούν την “μεγάλη εικόνα” μιας ολόκληρης εποχής. Σ’ αυτή την κατηγορία θα έλεγα ότι ανήκει το “ταπεινό” μονόστηλο, που...

Τζο Χιλ: Ο άνθρωπος που δεν πέθανε ποτέ – Δολοφονήθηκε από τους καπιταλιστές, σαν σήμερα 19 Νοέμβρη 1915

Οι ΓουόμπλιςΤις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, στην Αμερική τις δυνάμεις του ταξικού συνδικαλισμού αντιπροσώπευαν επάξια οι «Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου», (Industrial Workers of the World (IWW). Γράφει ο Λούις Άνταμς σχετικά με την ίδρυση της οργάνωσης...

Σανιδικά (18–23 Νοεμβρίου 1902): Οι συγκρούσεις στους δρόμους της Αθήνας μετά τις εκλογές – Σανίδες, μαχαίρια και πολιτική κρίση

Του Γιώργου Κ. Καββαδία Τα «Σανιδικά» ήταν οι αιματηρές συγκρούσεις που ξέσπασαν στην Αθήνα από τις 18 έως τις 23 Νοεμβρίου 1902, αμέσως μετά τις βουλευτικές εκλογές της 17ης Νοεμβρίου. Αποτελούν έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων...

Επιλεγμένα Video