Εδώ και καιρό ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Καχριμάκης, έχει πρεσάρει με τις παρεμβάσεις του τον υπουργό Οικονομικών Αλογοσκούφη.
Τι μια αναφέροντας τις δραστηριότητες της γυναίκας του υπουργού με την εταιρία που ξεπουλήθηκε ο ΟΤΕ, ενώ μόλις χτες ο Καχριμάκης με νέα ερώτησή του κατηγορεί τον κ. Αλογοσκούφη ότι έδωσε το έργο της επεξεργασίας όλων των κινήσεων στην αγορά του πετρελαίου θέρμανσης- πρόκειται για το έργο της δημιουργίας και λειτουργίας του φοροελεγκτικού συστήματος “Ήφαιστος”- «σε εταιρεία γνωστού από το ξεπούλημα του ΟΤΕ επιχειρηματικού ομίλου» με απευθείας ανάθεση.

Ο Αλογοσκούφης αντέδρασε με τον τρόπο που είναι επιβαλλόμενος σε τέτοιες περιπτώσεις,
Δεν «ποινικοποίησε την πολιτική ζωή της χώρας» που θα έλεγε και ο Μητσοτάκης, απλώς μια αγωγή κατέθεσε εναντίον του Καρχιμάκη που μεταξύ άλλων ζητάει να του επιδικαστεί αποζημίωση 1,5 εκατ. ευρώ, να επιβληθεί ποινή φυλάκισης ενός χρόνου στον βουλευτή καθώς και να τού απαγορευτεί να αναφέρεται στο όνομα του υπουργού επί ποινή 5.500 ευρώ κάθε φορά που το κάνει.

Μάλιστα. Επειδή η «δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητα», -άλλωστε έχει δώσει τέτοια δείγματα απ’ την υπόθεση του χρηματιστηρίου, των «κουμπάρων», του Ζαχόπουλου των υποκλοπών κ.λπ- ο Αλογοσκούφης πιστεύει ότι θα δικαιωθεί.

Και επειδή σαν έξυπνος πολικάντης ο Αλογοσκούφης δεν θέλει να δώσει προσωπικό τόνο σ’ αυτή την αντιπαράθεση έβγαλε χτες μια ανακοίνωση που λέει ότι «η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ με προσωπικές ύβρεις και συκοφαντίες προσπαθεί να καλύψει το πολιτικό της κενό» και συνεχίζει λέγοντας πως «ο δρόμος που έχει επιλέξει ο κ. Παπανδρέου, μέσω του εν λόγω βουλευτή και των ομοίων του, είναι ολισθηρός και επικίνδυνος».

Ο Καχριμάκης έδωσε μια συνέντευξη τύπου στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ είπε τα αναμενόμενα και κατέληξε κατηγορώντας τον Αλογοσκούφη για “χαριστικές ρυθμίσεις υπέρ μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και ομίλων τραπεζών, εταιρειών που αποτελούν πελάτες της συζύγου του”.

Ουσιαστικά ανταλλαγή άσφαιρων πυρών μεταξύ πολικάντηδων είναι όλη αυτή η ιστορία και δεν θα είχε κανένα νόημα να αναφερθούμε σ’ αυτή αλλά δεν αντισταθήκαμε στην πρόκληση όταν διαβάσαμε σήμερα την «αγιογραφία» που κάνουν στον Αλογοσκούφη κάποιες φιλοκυβερνητικές φυλλάδες.

Αντί δικιάς μας απάντησης παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα από ένα άρθρο που έγραψε στην «Καθημερινή» ο Χ. Τσούκας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Warwick:

«Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να απαντηθούν μερικές απλές ερωτήσεις κοινής λογικής, όπως: Τι κάνει ένας δάσκαλος, ένας γιατρός ή ένας δημοσιογράφος. Δεν απαιτείται πολλή συζήτηση για να καταλήξουμε ότι ο δάσκαλος πρωτίστως διδάσκει, ο γιατρός πάνω απ’ όλα θεραπεύει, ο δημοσιογράφος ενημερώνει.

Τι κάνει, κατ’ αναλογία, ένας υπουργός Οικονομικών – ο ταμίας του κράτους; Ακόμα κι όσοι, νεοφιλελεύθερων προδιαγραφών, θεωρούν τον υπουργό Οικονομικών ως απλώς τον «νυχτοφύλακα» της οικονομίας, ακόμη και όσοι, παλαιοαριστερών ή νεοσυντηρητικών καταβολών, βλέπουν τον υπουργό Οικονομικών ως ένα απλό εξάρτημα της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, ένα πράγμα δεν μπορούν να αρνηθούν: Το κύριο έργο του υπουργού Οικονομικών, ο πυρήνας της δουλειάς του χωρίς τον οποίο ο ρόλος στερείται νοήματος, είναι η είσπραξη εσόδων και η αποτελεσματική διαχείριση δαπανών.

Φανταστείτε, λοιπόν, έναν υπουργό Οικονομικών ο οποίος φλεγματικά ανακοινώνει ότι «πιάσαμε πάτο στα δημόσια έσοδα». Είναι σαν να ακούτε τον διευθυντή πωλήσεων να ανακοινώνει στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας του ότι «οι πωλήσεις πιάσανε πάτο» ή τον διευθυντή οικονομικών να παρατηρεί ότι «δεν μπορεί να εγγυηθεί την εκτέλεση του προϋπολογισμού»! Να ’στε σίγουροι ότι ένα τέτοιο στέλεχος δεν θα μπορούσε να σταθεί ούτε μια μέρα στη θέση του. Τέτοιες δηλώσεις ισοδυναμούν με ομολογία αποτυχίας και επιφέρουν είτε την παραίτηση είτε την απόλυση.

Σε εξορθολογισμένα περιβάλλοντα, τα λόγια δεν είναι μόνο λόγια. Τι άλλο θα πρέπει να ομολογήσει ο υπουργός Οικονομικών κ. Αλογοσκούφης για να θεωρηθεί ότι απέτυχε στην κύρια δουλειά του; Μήπως το αρνητικό ρεκόρ της χώρας στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων; Την πτώση της εθνικής ανταγωνιστικότητας; Την απίστευτη ακρίβεια; Τον μεγαλύτερο πληθωρισμό και το μεγαλύτερο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών στην Ευρωζώνη;

Το σκάνδαλο με τα ομόλογα; Το πιο εντυπωσιακό ίσως να μην είναι η ομολογία του υπουργού, όσο η απουσία συνεπειών μετά μια τέτοια ομολογία: «Πιάσαμε πάτο στα δημόσια έσοδα». Ο πρωθυπουργός δεν του έδειξε την πόρτα εξόδου. Η άσκηση του υπουργικού ρόλου στην Ελλάδα δεν συνοδεύεται με προσδοκίες επίδοσης και αντίστοιχες συνέπειες…»