Ανακοίνωση-κάλεσμα αλληλεγγύης στους διωκόμενους εργάτες των ναυπηγείων Σκαραμαγκά εν όψει της δίκης τους για τα γεγονότα στο Πεντάγωνο (Παρασκευή 1/2/2013, 9πμ, Ευελπίδων, κτ.7)
Την Παρασκευή 1η Φλεβάρη 2013 δικάζονται 7 εργαζόμενοι των ναυπηγείων Σκαραμαγκά και 5 συνδικαλιστές που συνελήφθησαν στις 4 Οκτώβρη μετά την είσοδο εκατοντάδων εργαζομένων στον προαύλιο χώρο του Υπουργείου Άμυνας όπου η αγανάκτηση ξεχείλισε λόγω της απουσίας του υπουργού από την προγραμματισμένη συνάντηση και του πολύμηνου εμπαιγμού από τους χαρτογιακάδες των κυβερνήσεων και της εταιρίας. Η εργοδοσία, από τον Απρίλιο του 2012, έχει επιβάλλει το εξοντωτικό μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας μιας ημέρας/εβδομάδα, ενώ 160 από τους 1100 εργαζόμενους είναι απλήρωτοι εδώ και τρία χρόνια. Οι απεργοί διεκδικούν τα δεδουλευμένα των τελευταίων έξι μηνών (9 μήνες σήμερα) και εργασία με πλήρη δικαιώματα. Η τρικομματική κυβέρνηση έστειλε τα ΜΑΤ να επιτεθούν στους απλήρωτους εργάτες με ξυλοδαρμούς και χημικά και, όταν κατάφεραν να τους περικυκλώσουν, προχώρησαν σε 106 προσαγωγές εκ των οποίων οι 12 μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Ανάμεσα στους συλληφθέντες βρίσκονται αξιοπρεπείς εργάτες από τις γειτονιές μας τους οποίους οφείλουμε να στηρίξουμε και να υπερασπιστούμε ως αγωνιζόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης που δε σκύβει το κεφάλι.Για τα γεγονότα στο Πεντάγωνο ξεσηκώθηκαν σχεδόν οι πάντες σκούζοντας για “νομιμότητα”: τα κόμματα της συγκυβέρνησης, τα παπαγαλάκια των καναλιών που όταν δε θάβουν τους εργατικούς-κοινωνικούς αγώνες τους ονομάζουν “επεισόδια”, δεκάδες ειδικοί, αναλυτές και λοιποί δημαγωγοί που πληρώνονται για να κατευθύνουν την κοινή γνώμη. Η άλλες φορές λαλίστατη χρυσή αυγή ψέλισε κάτι για το “χαμένο κύρος του πρώτου στρατοπέδου της χώρας” ενώ ακόμα και ο ίδιος ο πρόεδρος του σωματείου δήλωσε πώς “αυτά που έγιναν είναι εικόνες ντροπής”… Όμως η αυθόρμητη αγωνιστική αλληλεγγύη χιλιάδων αγωνιζόμενων ανθρώπων, τόσο στη ΓΑΔΑ όσο και στα δικαστήρια, ήταν η απάντηση που τους άξιζε. Σε όλη τη χώρα (και όχι μόνο) η πλειοψηφία των εργαζομένων και των ανέργων ένιωσαν αλληλέγγυοι και περήφανοι για τη μαχητικότητα των αγωνιζόμενων εργατών των ναυπηγείων Σκαραμαγκά.
Οι πραγματικές αιτίες της σημερινής κατάστασης των εργαζομένων στα ναυπηγεία βρίσκονται στα πολιτικά γραφεία της Ελλάδας και της Ε.Ε. και στις βίλλες των ισχυρών που καταστρέφουν τα εργατικά στρώματα για να διατηρήσουν τα κέρδη τους. Βρίσκονται στην εφαρμοζόμενη πολιτική του ελληνικού κράτους, της ντόπιας και της διεθνούς οικονομικής ελίτ: το 1985 αγορά των ναυπηγείων από την κρατική ΕΤΒΑ (δώρο 130 εκατ. δολαρίων στον εφοπλιστή Νιάρχο), ξεπούλημα της ΕΤΒΑ στην Πειραιώς του Σάλλα, πώλησή τους στη γερμανική πολυεθνική «HDW» (στη συνέχεια «Thyssen Krupp») και φυσικά πλήρης σταδιακή απαξίωση τους με βάση τους ευρωπαϊκούς οικονομικοπολιτικούς σχεδιασμούς (κατάτμηση, πώληση δεξαμενής σε τούρκικο ναυπηγείο, ξεπούλημα λιμανιού, μεταβίβαση και ουσιαστικά κλείσιμο του τμήματος τροχαίου υλικού). Τέλος, το 2010, με συνεργασία ΠΑ.ΣΟ.Κ – ΛΑ.Ο.Σ και στήριξη της Ν.Δ, το 75% των μετοχών του ναυπηγείου πωλείται στο αραβικό μονοπώλιο «ADM» ενώ μπαίνει λουκέτο και στο εμπορικό τμήμα. Παράλληλα όλα αυτά τα χρόνια η ηγεσία του σωματείου (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) κρατά διπρόσωπη στάση: ακόμα και σήμερα ζητάει από τον πρωθυπουργό “να τηρήσει τις δεσμεύσεις του”…
Ζούμε την εποχή που οι φασίστες της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας διεξάγουν εις βάρος μας τον πιο σφοδρό ταξικό πόλεμο στην ιστορία της χώρας. Καταδικάζουν σε αργό θάνατο την κοινωνική πλειοψηφία ενώ μια μειοψηφική κάστα ισχυρών και προνομιούχων εξακολουθεί να κάνει τεράστια κέρδη στις πλάτες μας. Η εφαρμογή των αντικοινωνικών και εγκληματικών τους σχεδίων αποτελεί γι’αυτούς μονόδρομο αφού εν μέσω της μεγαλύτερης κρίσης του καπιταλισμού θέλουν να ξεμπερδεύουν με τους “από κάτω” κάθε χώρας συμπιέζοντας το εργατικό και κοινωνικό κόστος.
Από την άλλη, ένας ολόκληρος κόσμος από-τα-κάτω που αγωνίζεται καθημερινά ενάντια στη σύγχρονη βαρβαρότητα αποδεικνύει ότι τίποτα δεν είναι εύκολο για τους κυρίαρχους: εκατοντάδες πρωτοβουλίες αγωνιζόμενων κατοίκων που αυτοοργανώνονται δημιουργώντας συλλογικότητες και συνελεύσεις γειτονιάς, μαχητικά σωματεία εργαζομένων και ανέργων, δίκτυα αλληλεγγύης και αντίστασης, χώροι και υποδομές αγώνα. Είναι οι χιλιάδες ανυποχώρητοι των διαδηλώσεων και των μεγάλων απεργιακών κινητοποιήσεων των 2,5 τελευταίων χρόνων, είναι οι χιλιάδες αγωνιστές της κοινωνικής βάσης που μάχονται χωρίς κανένα προσωπικό όφελος ενάντια στο σύγχρονο φασισμό του κράτους και του κεφαλαίου: ένας ολόκληρος κόσμος που δε συνθηκολογεί και δεν παραδίνεται!
Οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι από τις γειτονιές του Κορυδαλλού οφείλουμε να σταθούμε αλληλέγγυοι στους διωκόμενους εργάτες των ναυπηγείων Σκαραμαγκά γιατί αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για το δίκιο τους (και για το δίκιο όλων μας) χωρίς να σκύβουν το κεφάλι στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα. Ας είναι η αθώωσή τους μια πρώτη δικαίωση του αγώνα τους.
Οι μαχητικοί κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες δεν είναι ούτε “αθώοι”, ούτε “ένοχοι” – είναι δίκαιοι!
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Δυτικό Πέρασμα
Γενάρης 2013
0 Comments