Στη δύση δε μπορεί να υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη: Τα κεφάλαια είτε θα επενδυθούν στην Ασία, όπου τα περιθώρια κέρδους του κεφαλαιοκράτη είναι μεγαλύτερα, είτε δε θα επενδυθούν καθόλου (πχ θα αποθηκευτούν στο χρυσό), με τους κεφαλαιοκράτες να περιμένουν να έρθουν “καλύτερες μέρες”.

Τι είναι όμως αυτές οι “καλύτερες μέρες” για έναν κεφαλαιοκράτη;

“Καλύτερες μέρες” είναι για αυτόν οι μέρες εκείνες που θα θεωρεί πλέον ότι αν επενδύσει το κεφάλαιο του, θα βγάλει κέρδος (κάτι που δεν είναι καθόλου σίγουρο σήμερα, ειδικά στη δύση).

Και ένας εξαιρετικός τρόπος για να το πετύχει αυτό, είναι να μειωθεί το εργατικό κόστος, ή/και να αυξηθεί η εντατικοποίηση των εργατών, κτλ. Αν αυξηθεί η εκμετάλλευση των εργατών, θα αυξηθούν και τα κέρδη του εργοδότη, άρα θα τον συμφέρει περισσότερο να επενδύσει. Η δυνατότητα του καπιταλισμού να αναπτύσσεται περνά υποχρεωτικά μέσα από την ικανότητα του να τσακίσει τα όποια δικαιώματα έχουν οι εργάτες, ειδικά στη δύση.

Παρατηρήστε τώρα και δυο ειδήσεις, η μία από το ΔΝΤ και η άλλη από τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας:

Το ΔΝΤ μόλις κυκλοφόρησε μια έκθεση (εδώ το σχετικό άρθρο) στην οποία αναφέρει ότι

“Οι κάθετες περικοπές των κρατικών δαπανών για να μειωθούν τα χρέη θα έχουν ασυνήθιστα καταστροφικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη”.
…
“σε ορισμένες έρευνες έχουν υποβαθμιστεί οι επιπτώσεις επιβράδυνσης από τις ταχείες περικοπές των κρατικών δαπανών. Το ΔΝΤ αμφισβητεί το συμπέρασμα αυτών των ερευνών ότι η δημοσιονομική λιτότητα μπορεί να τονώσει την οικονομική ανάπτυξη.

Οι επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας μπορούν να περιοριστούν με την αποδυνάμωση του νομίσματος, την εύρωστη εξαγωγική ζήτηση και τις περικοπές των επιτοκίων – παράγοντες που απουσιάζουν σήμερα από τις περισσότερες μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες. καλά, αυτά είναι μπούρδες του ΔΝΤ: Η υποτίμηση του νομίσματος και τα χαμηλά επιτόκια στην πραγματικότητα δεν απουσιάζουν, υπάρχουν παντού, ακόμα και στην ευρωζώνη που, λόγω Γερμανίας, είναι πιο “σφιχτή”. Απλά δεν υπάρχουν εξαγωγές, διότι όσο και αν ρημάζουν τους εργαζόμενους στη δύση, απέχουμε πολύ από τους ακόμα πιο ανταγωνιστικούς (=φτηνούς) Κινέζους εργαζόμενους

«Ας μη γελιόμαστε. Βραχυπρόθεσμα, οι αυξήσεις των φόρων και οι περικοπές των δαπανών θα μειώσουν την ανάπτυξη και θα αυξήσουν τα ποσοστά των ανέργων», αναφέρει ο κ. David Leigh, επικεφαλής της έρευνας, οικονομολόγος του ΔΝΤ.”

Αν λοιπόν ακόμα και το ΔΝΤ, “ναυαρχίδα” ίσως της προάσπισης των δυτικών καπιταλιστών αμφισβητεί τη “λιτότητα”, τότε…γιατί την εφαρμόζουν;

Η απάντηση είναι πως ναι μεν η άρχουσα τάξη γνωρίζει ότι με τα μέτρα αυτά θα χειροτερέψει τα πράγματα τώρα, όμως, αν τα μέτρα περάσουν χωρίς οι εργαζόμενοι να απαντήσουν, τότε στο μέλλον οι εργαζόμενοι θα έχουν κινεζοποιηθεί, και άρα η άρχουσα τάξη, έστω και με απώλειες, θα μπορεί να τους εκμεταλλεύεται πολύ περισσότερο, αυξάνοντας έτσι τα [μελλοντικά] κέρδη της.

Όσο για τις αμφιβολίες που ακόμα και το ΔΝΤ διατυπώνει, αυτές οφείλονται στο ότι άρχουσα τάξη δεν είναι σίγουρη για το πως θα απαντήσουν οι εργάτες. Είναι άλλωστε ιστορικά αποδεδειγμένο πως δε μπορούν να μείνουν “με σταυρωμένα τα χέρια” απέναντι σε μια τέτοια επίθεση που δέχονται, και θα δέχονται για πολύ ακόμα.

Κάποιοι λοιπόν στην άρχουσα τάξη κάνουν την εκτίμηση ότι οι λαοί θα μπορούσαν να τους απειλήσουν στο μέλλον, αν όχι άμεσα, και προτείνουν “αυτοσυγκράτηση”.

Οι περισσότεροι όμως, όπως φαίνεται από τις πράξεις τους, θεωρούν ότι αξίζει τον κόπο να επιτεθούν μέχρι τέλους, βλέποντας και τη σημερινή διαλυμένη κατάσταση του εργατικού κινήματος. Με απλά λόγια, δε μας θεωρούν και σημαντική απειλή, και άρα επιτίθενται, διότι θεωρούν ότι οι κινητοποιήσεις των λαών δε θα μπορέσουν να τους νικήσουν.

Εδώ και η δεύτερη είδηση που λέγαμε, με το Διεθνή Οργανισμό Εργασίας να προειδοποιεί για “κοινωνική αναταραχή”:

ΟΗΕ: Η μακρά ύφεση θα φέρει κοινωνική αναταραχή
Στα 213 εκατ. θα φτάσουν οι άνεργοι το 2010 – Αργεί η ανάκαμψη στην αγορά εργασίας
Ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO) προειδοποίησε για την αυξανόμενη κοινωνική αναταραχή καθώς τώρα διαβλέπει πως η ανάκαμψη της παγκόσμιας απασχόλησης θα καθυστερήσει ως το 2015. Δηλαδή, δύο χρόνια αργότερα από τις αρχικές του εκτιμήσεις ότι η αγορά εργασίας θα ανέκαμπτε στα προ της κρίσης επίπεδα του 2013.