Ποιος πρέπει να πληρώσει για την κρίση;

Πρόκειται για τον κατεξοχήν βλακώδη τρόπο θέσης του πραγματικού ζητήματος των καιρών.

Το πραγματικό, το πολιτικό, ερώτημα είναι:

Ποιος είναι σε θέση να εξαναγκάσει τον άλλο να πληρώσει για την κρίση;

Από αυτό το ερώτημα πηγάζει η σωστή θεώρηση και ο σωστός τρόπος απολογισμού των κινήσεων των τελευταίων δύο ετών. Διότι πρέπει να ληφθεί ως δεδομένο ότι όταν δεν θέλεις ή δεν μπορείς να πληρώσεις εσύ τον λογαριασμό, το βάρος πέφτει στους τρόπους με τους οποίους εξαναγκάζεις τον άλλο να το κάνει.

Τι έκανε η μία πλευρά, η πλευρά του κεφαλαίου, για να εξαναγκάσει την άλλη να πληρώσει;

1. Σε πρώτο στάδιο, αμόλησε τους ηθικολόγους. Τους επαγγελματίες ή ερασιτέχνες, δεν έχει τόση σημασία, εκφραστές της γραμμής “η κρίση είναι ηθική ευκαιρία”–να αυτοεξεταστούμε σαν καλοί προτεστάντες, να αυτο-εκτιμηθούμε, να κάνουμε την αυτοκριτική μας, να μετανοήσουμε, και να ξαναβάλουμε κάτω τις σωστές βάσεις στη ζωή μας ώστε να ξαναξεκινήσουμε, εμπνευσμένοι και έμπλεοι σοφίας και αυτοπεποίθησης. Η ώρα του πάστορα.

Ήταν μια εξόχως διδακτική περίοδος, αφορμή πολλών εμπνευσμένων παραλλαγών σκηνών του κινηματογράφου του 50, όπου ο συγκυριακά κακομαθημένος παίρνει το μάθημά του και ανανήπτει ως κατά βάθος εντάξει και φιλότιμο παιδί.

Αλλά δεν έφτανε αυτό. Γιατί τα πράγματα δεν καλυτέρευσαν. Και γιατί, επειδή δεν καλυτέρευσαν, το happy ending που προϋπέθετε η ανοχή απέναντι στην ηθικολογία (παίρνουμε το μάθημά μας και συνεχίζουμε στον δρόμο της προκοπής και της ανάπτυξης) απομακρύνθηκε απ’ τον ορίζοντα.

2. Σε δεύτερο στάδιο, αμόλησε τους τραμπούκους. Μετά την χλιαρή “αριστερή” σαπουνάδα που δυστυχώς δεν ξέπλυνε τον λεκέ, και ιδιαίτερα λίγο πριν και αμέσως μετά την 5/5, η ώρα του Πάγκαλου. Οργίλες απειλές κατά ΚΚΕ. Εισαγγελείς στα κανάλια. Φωνές από τους λελέδες με το ζελέ στα δελτία των 8. Δημοσιογράφοι και φιλόσοφοι (τρόπος του λέγειν) εναντίον Συντάγματος. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Μετά το “πληρώστε, θα σας κάνει καλό στον εσωτερικό σας κόσμο” του πρώτου κύματος ήρθε το “έλα τώρα, μαζί τα φάγαμε, βγάλτε το παραδάκι και πληρώστε γιατί θα γίνουμε μπίλιες” του δεύτερου.

3. Κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο σταδίων, αμόλησε τους εφόρους και τους τελώνηδες. Αυξήσεις, περικοπές, φόροι, φόροι, περικοπές, αυξήσεις. Τσιγάρα, βενζίνες, διόδια, τέλη κυκλοφορίας, δέκατοι τρίτοι, επιδόματα. Η ώρα του Γιούρι Γκέλερ, που εξαφανίζει αυτό που υπήρχε και εμφανίζει αυτό που δεν ήταν εκεί.

4. Μετά, και αφού ψήφισε και το μνημόνιο για να κλειδώσει το ματς στον άσο, αμόλησε εσένα στις παραλίες να ησυχάσει λίγο το κεφάλι της, να δει τι μάζεψε, να κάνει τα κουμάντα της. Άντε, να πας διακοπές, να ξεχαστείς σου λέει. Θα δούμε το φθινόπωρο. Πήγες, αν είχες τα λεφτά, αλλά και να μην τα είχες, πήγαν οι άλλοι, οπότε ένα και το αυτό. Νάϊλον ντέφια, ψόφια κέφια. Η ώρα του Έκο. Ζέστη πολύ, πέρασε ο Αύγουστος.

5. Σε τέταρτο στάδιο, το οποίο εσύ δεν πήρες χαμπάρι γιατί διάβαζες για τις μεταγραφές ή κοίταγες ανήσυχα την κυτταρίτιδά σου, αμόλησε τους ειδικούς σε νομοθετικές αποστολές. Η ώρα του Ιωαννίδη. Έβαλε σφήνες για να επιτραπεί η δίωξη των αντιδράσεων στις οποίες ήξερε ότι θα αναγκαστείς να προσφύγεις καθώς σου ψαχουλεύει τις τσέπες, το στρώμα, την κάλτσα, το ψυγείο, τα συρτάρια. Έβαλε μπρος στο ξεπούλημα για ό,τι είχε απομείνει από την δημόσια περιουσία. Έβαλε κατεύθυνση για στρατιωτικές σχολές στα λύκεια. Busy, busy, busy. Και μετά λέμε ότι δεν φροντίζει και δεν μεριμνά η πολιτεία.

Εσύ τι έκανες;

Να σου πω τι έκανες, και τι συνεχίζεις να κάνεις. Έχεις πάρει τρία PhD στην ανώτατη λογιστική τους τελευταίους 6 μήνες παλεύοντας με τα νούμερα του Καζάκη για να αποφασίσεις αν θα βγούμε ή όχι απ’ το ευρώ, λες και αν αποφασίσεις εσύ να πεις να βγούμε θα πατήσεις κανα κουμπί και τσουπ! θα είμαστε εκτός.

Και συνεχίζεις να περιμένεις την “ευρωαριστερή” λύση, που αν κάτσεις και την σκεφτείς, προϋποθέτει στην ουσία να βγάζουν όλοι όσοι ψηφίζουν αριστερά στην Ευρώπη και μια επιταγή για την πάρτη σου όταν πληρώνουν τη φορολογική δήλωση την άνοιξη, έτσι, επειδή έχουν ακουστά τον Καστοριάδη. Καλομελέτα κι έρχεται.

Α, και προβληματίστηκες ποιον θα στηρίξεις στις εκλογές για δήμαρχο και περιφεριάρχη γιατί μαζεύτηκαν πολλοί αντιμνημονιακοί.

Για πες μου τώρα: ποιος απ’ τους δυο νομίζεις ότι θα συνεχίσει να πληρώνει το λογαριασμό;

Αναδημοσίευση από “Radical Desire“: