Οι εκδότες της «Ε» δεν αναγνωρίζουν τις απολύσεις που οι ίδιοι… αποφάσισαν!.

Του Δημήτρη Ψαρρά – “Εφημερίδα των Συντακτών”

Αλλη μια επιτυχία του εκδοτικού διδύμου Μάνια Τεγοπούλου – Χάρης Οικονομόπουλος. Με παρέμβασή τους στη Δικαιοσύνη, οι δύο επιχειρηματίες που εκδίδουν την εφημερίδα με το όνομα «Ελευθεροτυπία» κατόρθωσαν να ακυρώσουν τις απολύσεις δεκάδων εργαζομένων της εφημερίδας που είχαν οι ίδιοι προκαλέσει τους πρώτους μήνες του 2012. Ο τρόπος που βρήκαν είναι απλός. Αμφισβήτησαν το ίδιο το δικό τους έγγραφο απόλυσης, με το οποίο είχαν διώξει τους εργαζόμενους.

Ο λόγος είναι βέβαια ένας και μόνος: να καθυστερήσουν με κάθε τρόπο την καταβολή των αποζημιώσεων όσων απέλυσαν χωρίς να τους καταβάλουν ούτε τις αποζημιώσεις ούτε τα δεδουλευμένα. Στις αρχές του 2012 ήταν η κυρία Τεγοπούλου διευθύνουσα σύμβουλος και εκπρόσωπος της εταιρείας Χ.Κ. Τεγόπουλος, ενώ ο κ. Οικονομόπουλος ασκούσε τα καθήκοντα του νομικού παραστάτη. Κάτω από μεθοδεύσεις που έχει περιγράψει η «Εφ.Συν.» σε παλιότερα δημοσιεύματα, τελικά ο δεύτερος έγινε εκδότης και χρησιμοποίησε μια δική του εταιρεία ακινήτων (!) ως νέο εκδοτικό όχημα της «Ελευθεροτυπίας». Ο μοναδικός λόγος ήταν ότι οι εργαζόμενοι και οι άλλοι πιστωτές είχαν δεσμεύσει τον τίτλο, διεκδικώντας τα χρήματα που τους οφείλονταν από δεδουλευμένα και αποζημιώσεις. Αλλά αυτό δεν εμπόδισε τη Χ.Κ. Τεγόπουλος να παραχωρήσει τη χρήση του τίτλου στην περίφημη «Τρίτη Οψη» του κ. Οικονομόπουλου. Μάλιστα, ο ίδιος ο κ. Οικονομόπουλος φρόντισε να απολύσει και όλους όσους είχαν απομείνει «πιστοί» στο εγχείρημα του διδύμου, προκειμένου να τους επαναπροσλάβει με ατομικές συμβάσεις στη νέα εταιρεία. Είναι, μ’ άλλα λόγια, ο ορισμός της «παρένθετης» εταιρείας.

Για όλη αυτή την υπόθεση εκατοντάδες πρώην εργαζόμενοι της Χ.Κ. Τεγόπουλος έχουν καταφύγει στα δικαστήρια, αλλά οι Αρχές δεν έχουν προβεί σε καμιά ενέργεια. Μέχρι στιγμής παρακολουθούν με απάθεια την καταπάτηση κάθε κανόνα σχέσης εργοδότη και εργαζόμενου. Αλλά αυτό που συνέβη την περασμένη βδομάδα δεν έχει προηγούμενο. Η δικαστής κυρία Φωτεινή Μάμαλη, που ανέλαβε την υπόθεση, απέρριψε τις αιτήσεις δεκάδων εργαζομένων για αποζημίωση, με τη δικαιολογία ότι η υπογραφή της κυρίας Τεγοπούλου δεν ήταν σαφής, παρά το γεγονός ότι επρόκειτο για επίσημο έγγραφο της εταιρείας, με τις σφραγίδες του και όλα τα άλλα!

«Συστατικό στοιχείο της υπόστασης του εγγράφου που ο νόμος ή η ιδιωτική βούληση ορίζουν ως τύπο της δικαιοπραξίας είναι η ιδιόχειρη υπογραφή του εκδότη του», γράφει η απόφαση. Και συνεχίζει: «Στην προκειμένη περίπτωση, από τις καταγγελίες των συμβάσεων εργασίας των εναγόντων προκύπτει η επωνυμία της επιχειρήσεως της εναγομένης. Πλην όμως η ιδιόχειρη υπογραφή επί του εγγράφου τύπου των καταγγελιών των συμβάσεων εργασίας των εναγόντων δεν έχει τα ανωτέρω αναφερόμενα στοιχεία, δηλαδή αρχικό στοιχείο κυρίου ονόματος και έστω με σύντμηση μερικών συλλαβών στοιχείων του επωνύμου, αλλά φέρει τα στοιχεία μη εξακριβωμένης σύντμησης συλλαβών (ενδεχομένως επωνύμου) και εξ αυτής (υπογραφής) δεν προκύπτει ανενδοίαστα η ταυτότητα του προσώπου του εκδότη αυτών και καταντάει μονογραφή, γεγονός που ισχυρίζεται και η εναγόμενη, έτσι ώστε η τεθείσα επ’ αυτών (καταγγελιών συμβάσεων εργασίας εναγόντων) υπογραφή να αντίκειται στον νόμο». Είναι ακριβώς οι διατυπώσεις των Τεγοπούλου – Οικονομόπουλου.

Φυσικά, η απόφαση αυτή θα εξεταστεί από ανώτερο δικαστήριο, ενώ η Δικαιοσύνη θα κληθεί να αποφασίσει και αν με τη μεθόδευση αυτή έχουν διαπραχθεί σοβαρά ποινικά αδικήματα. Υπάρχουν άλλωστε όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ήταν η ίδια η εταιρεία που πίεζε για μαζικές απολύσεις. Αλλά είναι πραγματικά κατάντια για μια εφημερίδα που σφράγισε τον «προοδευτικό χώρο» επί δεκαετίες να διασύρεται το όνομά της μ’ αυτόν τον τρόπο.

………………………………………………………………………………………………………………………………

Οι καταγγελίες των διευθυντών

 Θυμίζουμε ότι από εκείνο το μαύρο 2012, όλα τα στελέχη της εφημερίδας που δέχτηκαν κάτω απ’ αυτούς τους όρους να λάβουν το χρίσμα του διευθυντή από την κυρία Τεγοπούλου έφυγαν κακήν κακώς, με απίστευτες καταγγελίες. Πρώτη η Κύρα Αδάμ, η οποία αποχώρησε στις 3.4.2012, καταγγέλλοντας ότι δεν έγινε δεκτή η πρότασή της να αποζημιωθούν οι απολυόμενοι! Λες και είναι στο χέρι του εργοδότη να το κάνει ή να μην το κάνει.

Ακολούθησε ο Βαγγέλης Παναγόπουλος, ο οποίος δέχτηκε τον Δεκέμβριο του 2012 να συνεργαστεί με το εκδοτικό δίδυμο, με καταγγελίες μάλιστα κατά της «Εφ.Συν.», αλλά λίγους μήνες αργότερα αποχώρησε κακήν κακώς όταν κατάλαβε ότι, εκτός από τους άλλους, ο κ. Οικονομόπουλος δεν είχε σκοπό να πληρώνει ούτε εκείνον. Με επιστολή του απείλησε μάλιστα ότι αν χρειαστεί θα καταφύγει σε «ακραίες αλλά νόμιμες λύσεις», ότι θα ενημερώσει για τον εργοδότη που χρησιμοποιεί τον μανδύα «Ελευθεροτυπία» και θα επεκταθεί «εκτός από τους πολιτικοδημοσιογραφικούς χώρους και στους τραπεζικούς, νομικούς και διπλωματικούς». Τελευταίο κρούσμα του παιχνιδιού με τους αναλώσιμους δέκα μικρούς νέγρους της οδού Μίνωος, ο Γιώργος Παπαδόπουλος-Τετράδης, ο οποίος επέστρεψε ως «σωτήρας» τον περασμένο Ιούλιο και έφυγε τρέχοντας τον Δεκέμβριο, αφού διαπίστωσε «παρεμβάσεις» του Οικονομόπουλου.