Κανείς δεν έχει κερδίσει περισσότερο από τους τραπεζίτες στα χρόνια τπς κρίσης. Αφού λοιπόν οι τραπεζίτες «απορρόφησαν» 211,5 δισ. ευρώ προκειμένου να «περάσουν τον κάβο» χωρίς να κινδυνεύσουν τα κέρδη τους, τώρα θα επαναγοράσουν από το Δημόσιο τις τράπεζες έναντι συμβολικού τιμήματος. Αυτό τουλάχιστον προβλέπει η συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα, που θα αποτυπωθεί σε έναν ακόμη νόμο που ψηφίζεται από το ελληνικό κοινοβούλιο για το «καλό της χώρας».

Πηγή: Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου – “Unfollow”

Μπορεί οι κυβερνήσεις να φρόντισαν το μάνατζμεντ των τραπεζών να παραμείνει ιδιωτικό, όμως οι τέσσερις συστημικές Τράπεζες τυπικά ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο, που έχει δώσει τα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίησή τους. Η κυβέρνηση όμως ετοιμάζεται να τις ξαναδώσει πίσω στους ιδιώτες, αφού φορτώσει για άλλη μια φορά τη «χασούρα» στις πλάτες του ελληνικού λαού. Η νέα διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των Τραπεζών είναι το αποτέλεσμα της πρόσφατης συμφωνίας της κυβέρνησης με την Τρόικα και προϋπόθεση για να εκταμιευτούν οι νέες δανειακές δόσεις. Κάτω από τις εντολές των δανειστών και με την προθυμία των κυβερνώντων, ο σχετικός νόμος ουσιαστικά θεσμοθετεί ζημιά για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο), που κατέχει σημαντικό ποσοστό των μετοχών, και κέρδη για τους τραπεζίτες. Χαράς ευαγγέλια λοιπόν για τους κ.κ. Κωστόπουλο (Alpha Bank), Σάλλα (Πειραιώς), Λάτση (Εθνική, Eurobank), αλλά και για όλους τους μεγαλομέτοχους της Εθνικής Τράπεζας.

Φαίνεται πως ήρθε η ώρα, να ξαναπληρώσουμε τις τράπεζες, αφού τα 211,5 δισ. ευρώ που έχουν πάρει με τη μορφή ζεστού χρήματος και εγγυήσεων από το 2008 μέχρι σήμερα δεν ήταν αρκετά. Πώς θα γίνει αυτό; Το 2013, που πραγματοποιήθηκε η προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, η κυβέρνηση είχε ήδη προβλέψει μια διαδικασία προκειμένου οι ιδιώτες να ξαναποκτήσουν τις συστημικές τράπεζες αγοράζοντας ξανά τις μετοχές τους. Πρόκειται για τα ονομαζόμενα warrants (δικαιώματα προαγοράς): οι ιδιώτες που θα συμμετείχαν με δικά τους κεφάλαια (τουλάχιστον 10%) στην ανακεφαλοποίηση, θα είχαν τη δυνατότητα, κατά την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών, να λάβουν επιπλέον μετοχές, από αυτές που είχε στην κατοχή του το ΤΧΣ, σε προκαθορισμένη τιμή. Για μια περίοδο από 2 (Eurobank) μέχρι 4,5 χρόνια (Εθνική, Alpha, Πειραιώς) δόθηκε στους παλιούς μετόχους το δικαίωμα να αγοράσουν έναν αριθμό μετοχών σε συγκεκριμένη τιμή. Το σκεπτικό ήταν ότι τα επόμενα χρόνια η ελληνική οικονομία θα ανακάμψει, θα αυξηθούν οι τιμές των μετοχών, κι έτσι το ελληνικό δημόσιο θα ανακτήσει ένα σημαντικό τμήμα από τα χρήματα που έχει δώσει στις τράπεζες για την ανακεφαλοποίησή τους, μέσω της πώλησης των μετοχών στους ιδιώτες. Διακηρυγμένος στόχος, να πάρει πίσω το Δημόσιο τα περισσότερα από τα 40 δισ. ευρώ που έδωσε ως ζεστό χρήμα για τη διάσωση των τραπεζών – χρήματα που έχουν εγγραφεί στο «δημόσιο» χρέος…

Με το νόμο που έφερε στη Βουλή, όμως, η κυβέρνηση δίνει το δικαίωμα στους ιδιώτες που θα συμμετέχουν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου να αποκτήσουν τις μετοχές των τραπεζών τους στις τρέχουσες τιμές αγοράς, που είναι πολύ χαμηλές.Έτσι, οι συστημικές τράπεζες θα γυρίσουν στα χέρια των πρώην ιδιοκτητών τους έναντι ελάχιστου τιμήματος. Υπολογίζεται ότι το δημόσιο θα εισπράξει μόλις 15 με 20 δισ. ευρώ! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η Τρόικα απαίτησε η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών να καλυφθεί στο μεγαλύτερο βαθμό από ιδιωτικά κεφάλαια και το ΤΧΣ να περιοριστεί σε επικουρικό ρόλο. Αντίστοιχο περιεχόμενο είχε και η επιστολή που, σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή, έστειλε πρόσφατα προς την ελληνική κυβέρνηση ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοακίν Αλμούνια.

Αυτός ήταν και ο λόγος που οι τράπεζες Πειραιώς και Alpha έσπευσαν να προκηρύξουν αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, προκειμένου να καλύψουν την ανακεφαλαιοποίησή τους, ενώ και η Εθνική ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε έκδοση νέων μετοχών για τη δική της ανακεφαλαιοποίηση. Οι τραπεζίτες ουσιαστικά αποκτούν μια μοναδική ευκαιρία να ανακτήσουν τον πλήρη έλεγχο των τραπεζών τους με εξευτελιστικό τίμημα.

Εκεί όμως που η πρόκληση γίνεται ακόμα μεγαλύτερη είναι στην περίπτωση της Eurobank. Η Eurobank ανακεφαλαιοποιήθηκε το 2013 κατά 100% με δημόσιο χρήμα – γι’ αυτό και στην περίπτωσή της δεν δόθηκαν «δικαιώματα προαγοράς». Ο τραπεζίτης Λάτσης έφυγε νύχτα από τη Eurobank, χωρίς να καταβάλει ούτε ένα ευρώ για την ανακεφαλοποίησή της. Το γεγονός στηλίτευσε ακόμη και ο Γ. Προβόπουλος σε πρόσφατη συνέντευξή του. Αυτό που δεν σχολίασε ο κεντρικός τραπεζίτης ήταν ο σκανδαλώδης τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση Σαμαρά έδωσε τη δυνατότητα στον Λάτση να μετατραπεί σε μέτοχο της Εθνικής Τράπεζας. Η ανακεφαλαιοποίηση της Eurobank στοίχισε στο ελληνικό δημόσιο 5,839 δισ. ευρώ. Η ζημιά που χαρίστηκε στον Λάτση ήταν περίπου 2 με 2,5 δισ. ευρώ. Δηλαδή, κατά τι μικρότερη από τα 2,5 με 3 δισ. ευρώ που υπολογίζεται ότι θα απαιτηθούν τώρα για τη νέα ανακεφαλοποίηση. Λίγο δύσκολο να είναι τυχαίο.

Αν η νέα αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου καλυφθεί εξ ολοκλήρου από ιδιωτικά κεφάλαια, όπως ζητάει η τρόικα και ο Αλμούνια, τότε το ποσοστό της συμμετοχής του ΤΧΣ στη Eurobank από 95% που είναι σήμερα, θα κατρακυλήσει περίπου στο 35%. Η Τράπεζα θα περάσει και πάλι στα χέρια των ιδιωτών, με το ελληνικό δημόσιο να χάνει μεγάλο μέρος των χρημάτων που είχε ρίξει μόλις ένα χρόνο πριν για να τη σώσει! Αν μάλιστα η κυβέρνηση, μετά την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στη Eurobank, δώσει και «δικαιώματα προαγοράς» μετοχών στους νέους μετόχους, τότε το πάρτι θα γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Πληροφορίες λένε ότι, μετά από έναν κύκλο που θα γίνει με τα διάφορα fund που ετοιμάζονται να συμμετέχουν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, η μέχρι πρότινος χρεοκοπημένη Τράπεζα μάλλον θα καταλήξει και πάλι στον Λάτση, καθαρή και εύρωστη…

Το πόσο σκανδαλώδη είναι όλα αυτά φαίνεται και από το γεγονός ότι, στον ίδιο νόμο, η κυβέρνηση σπεύδει να θεσπίσει την απαλλαγή της Διοίκησης του ΤΧΣ από κάθε ευθύνη για τη χασούρα που θα έχει το δημόσιο.

Πόσο έχει κοστίσει η διάσωση των τραπεζιτών;

Κάπου ανάμεσα στο χορό των δισεκατομμυρίων, τη βαθιά διαφθορά και την προνομιακή μεταχείριση των τραπεζιτών, ο λογαριασμός έχει χαθεί. Αλήθεια πόσα έχουμε πληρώσει στις ελληνικές τράπεζες διά της μεθόδου της ανακεφαλαιοποίησης, των κρατικών ενισχύσεων και εγγυήσεων;

Από το 2008 μέχρι σήμερα, οι τράπεζες συνολικά έχουν λάβει κρατική βοήθεια ύψους περίπου 211,5 δισ. ευρώ.
Το 2008 η κυβέρνηση Καραμανλή ενέκρινε πακέτο κρατικών εγγυήσεων και ζεστού χρήματος για τις τράπεζες ύψους 28 δια ευρώ (Ν. 3723/2008). Από αυτά, τα 4 δισ. ήταν σε ρευστό και μοιράστηκαν ως εξής: Alpha Bank 940 εκατ. ευρώ, Eurobank 950 εκατ. ευρώ, Εθνική Τράπεζα 1,35 δισ. ευρώ, Τράπεζα Πειραιώς 750 εκατ. ευρώ.

Στη διετία 2010-2011, η κυβέρνηση Παπανδρέου πρόσφερε στους τραπεζίτες πέντε πακέτα κρατικών εγγυήσεων και κεφαλαίων, ύψους συνολικά 110 δισ. ευρώ. Όσα δηλαδή ήταν και τα χρήματα από το πρώτο δάνειο της Τρόικας! Συγκεκριμένα: 15 δισ. ευρώ με το Ν. 3845, 10 δισ. ευρώ με το Ν. 3864, 25 δισ. ευρώ με το Ν. 3872, 30 δισ. ευρώ με το Ν. 3965 και ακόμη 30 δισ. ευρώ με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου στις 14 Σεπτεμβρίου 2011.

Από τη λίστα δεν θα μπορούσε να λείπει και η κυβέρνηση του τραπεζίτη Παπαδήμου, η οποία χορήγησε δύο πακέτα κρατικών εγγυήσεων προς τις τράπεζες: 30 δισ. ευρώ με το Ν. 4031, που κατέθεσε ο τότε υπουργός Οικονομικών και νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ε. Βενιζέλος στις 9 Δεκεμβρίου 2011. Επιπλέον 18 δισ. ευρώ παρείχε το ΤΧΣ τον Ιούνιο 2012, λόγω της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, που είχε περάσει επί κυβέρνησης Παπαδήμου για την ανακεφαλαιοποίηση ίων τραπεζών μετά το PSI («κούρεμα»).

Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου έδωσε στους τραπεζικούς ομίλους άλλα 25,5 δισ. ευρώ μετρητά για την ανακεφαλοποίησή τους μέσα στο 2013. Αυτά μοιράστηκαν ως εξής: η Alpha Bank πήρε 4,021 δισ. ευρώ, η Eurobank 5,839 δισ. ευρώ, η Εθνική Τράπεζα 8,677 δια ευρώ και η Τράπεζα Πειραιώς 6,985 δισ. ευρώ. Το σύνολο του λογαριασμού: 25,522 δισ. ευρώ.

Με αυτά τα 25,5 δισ., το συνολικό ποσό εγγυήσεων και χορηγήσεων που έχει παράσχει το κράτος στις τράπεζες ανέρχεται στα 211,5 δισ. ευρώ, ποσό που ξεπερνάει το 100% του ΑΕΠ της χώρας, και ισοδυναμεί με τα 2/3 του «δημόσιου» χρέους. Κι όλα αυτά, χωρίς να συνυπολογίσουμε τα κέρδη που θα αποκομίσουν οι ίδιοι τραπεζίτες από το πώς η κυβέρνηση τους χάρισε ουσιαστικά την Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο ή τα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών.

Είναι προφανές ότι ο κύριος όγκος των δανείων της τρόικας δεν προοριζόταν για «μισθούς και συντάξεις», όπως μας έλεγαν, αλλά για τα θησαυροφυλάκια των τραπεζιτών. Κι ενώ η αποπληρωμή αυτών των δανείων ματώνει τον ελληνικό λαό, οι συνεταίροι της συγκυβέρνησης Σαμαράς και Βενιζέλος κάνουν ένα ακόμη δώρο στους τραπεζίτες, προτάσσοντας τη γνωστή κυβερνητική προπαγάνδα: «Αν σώσουμε τις τράπεζες, θα υπάρξει σταθεροποίηση της οικονομίας και ρευστότητα στην αγορά». Μετά από 5 χρόνια διάσωσης των τραπεζών, όμως, το μόνο που ζούμε είναι φτώχεια, ανεργία, διάλυση του κοινωνικού ιστού και της οικονομίας.

Οι αχόρταγες τράπεζες και η μαύρη τρύπα της ανακεφαλαιοποίησής τους είναι το ένα ζήτημα. Το άλλο είναι ότι τόσο τα κυβερνητικά κόμματα όσο και τα ΜΜΕ είναι εξίσου υπερχρεωμένα στις τράπεζες. Τόσο ώστε η συγκυβέρνηση να περνάει από τη Βουλή κάθε απαίτηση των τραπεζιτών, την ώρα που τα ΜΜΕ σφυράνε αδιάφορα… Τόσο προκλητικά, όσο εύκολα αναρωτήθηκε ο Παντελής Καψής, πρώην στέλεχος δημοσιογραφικού οργανισμού και νυν στέλεχος της κυβέρνησης: «Μα καλά, δίνουν γραμμή οι τραπεζίτες στους δημοσιογράφους;». Όταν τους πνίγουν τα δάνεια, ναι…