Πλατεία Ταχρίρ

Μερικές ειδήσεις, σε “τηλεγραφική” μορφή, λόγω έλλειψης χρόνου:

• Στην Αίγυπτο, φρέσκες κινητοποιήσεις ξέσπασαν, καθώς ο στρατός προσπάθησε να περάσει ένα νόμο…που απαγορεύει τις κινητοποιήσεις (Link)
• Στην Ιταλία, έχουμε νέα καραβάνια μεταναστών από τη Λιβύη (ποιος θα το περίμενε ότι οι εξαθλιωμένοι θα θέλουν να φύγουν από την εξαθλίωση, ειδικά όταν τους βομβαρδίζουν και η τύχη της χώρας τους είναι “στον αέρα”; Και βέβαια, ποιος θα το περίμενε ότι σε μια χώρα με πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου, ο λαός θα πεινάει, την ίδια ώρα που οι πετρελαιάδες έχουν φτιάξει το ωραίο του καρτέλ και τρώνε με χρυσά κουτάλια; – δημοκρατικά πάντα)
• Στο Μπαχρέιν, όπως και σε πάμπολλες άλλες αραβικές χώρες έχουν ξεσπάσει λαικές κινητοποιήσεις, τα κρατικά σώματα ασφαλείας σκοτώνουν διαδηλωτές, αλλά εντάξει μωρέ, αυτά δεν μετράνε, αυτοί είναι “ασήμαντοι”. Αναφέρουμε ειδικά το Μπαχρέιν, διότι εκεί έστειλε στρατό και η Σαουδική Αραβία, με τις ΗΠΑ να δηλώνουν ότι η εισβολή αυτή…δεν είναι εισβολή (εννοώντας ότι η Σαουδική Αραβία είναι σύμμαχος προς το παρόν, άρα έχει “δίκιο”)
• Στην “πολιτισμένη” Δύση, που ότι και να κάνει έχει πάντα δίκιο, η παρακμή είναι πλέον τόσο έντονη, που οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι μας έχουν γυρίσει σε εποχές βαρβαρότητας, χωρίς καν να καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι κάτι το άσχημο. Για παράδειγμα, ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών βγήκε και είπε δημόσια ότι η εκστρατεία στη Λιβύη είναι μια Σταυροφορία, προκαλώντας μερικές αντιδράσεις. Ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει καν το γιατί είναι άσχημο το να μας γυρίζουν πίσω στην εποχή των Σταυροφοριών, ούτε βέβαια το γιατί οι Σταυροφορίες είναι απαράδεκτες και θα πρέπει οι λαοί να τον εκτελέσουν και αυτόν και τους ομοίους του που σκέφτονται και ενεργούν έτσι (το πιθανότερο είναι μάλιστα αν του το πει κάποιος αυτό να τον αποκαλέσει “βάρβαρο” – θα τα ακούσουμε δηλαδή κι από πάνω!). Πιο ωμός, ένας γερουσιαστής των ΗΠΑ, ο Ed Markey, δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι “είμαστε στη Λιβύη για το πετρέλαιο” (όχι ότι δεν το είχαμε καταλάβει, αλλά έχει ενδιαφέρον να το παραδέχονται)
• Πριν λίγο καιρό, ο Σαρκοζί ήταν φιλαράκι με τον Καντάφι. Αυτά βέβαια πάνε πια, ο κόσμος ξαναμοιράζεται και ο Σαρκοζί θέλει τα πετρέλαια της Λιβύης – οπόε βομβαρδίζει τον πρώην “σύμμαχο” Καντάφι, και ο γιος του Καντάφι…απειλεί ότι θα δώσει στη δημοσιότητα στοιχεία, τραπεζικούς λογαριασμούς, κτλ που αποδεικνύουν ότι ανάμεσα στους χρηματοδότες της προεκλογικής εκστρατείας του Σαρκοζί ήταν…ο Καντάφι. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι ο Καντάφι χρηματοδοτούσε και το “φημισμένο” London School of Economics, απ’ όπου είχε αποφοιτήσει και ο γιος του – με έπαινο μάλιστα. Αυτή είναι εκπαίδευση…
• Την ίδια ώρα, όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι “κυρίαρχοι” λαοί δεν συμφωνούν με την εκστρατεία στη Λιβύη σε καμία ουσιαστικά χώρα. Για παράδειγμα, δείτε εδώ για την Ελλάδα, εδώ για την Αυστρία, εδώ για την Αγγλία (ναι, ακόμα και στην Αγγλία δε συμφωνούν).
• Το Ισραήλ συνεχίζει το “καταπληκτικό” του έργο στην Παλαιστίνη, ρημάζοντας, εξαθλιώνοντας και υποδουλώνοντας έναν ολόκληρο λαό. Και βέβαια η “καταπληκτική” συμμορία που αυτοαποκαλείται “Διεθνής Κοινότητα” όχι μόνο δε θα εισβάλλει ποτέ εκεί (όπως κάλλιστα θα μπορούσε – άλλωστε είναι γνωστό ότι η “Διεθνής Κοινότητα” έχει(;) το δικαίωμα να μπουκάρει όπου θέλει), όχι μόνο δε βγάζει τσιμουδιά, όχι μόνο διαστρεβλώνει τα γεγονότα, αλλά…επιδοτεί κι από πάνω το Ισραήλ (που ουσιαστικά ελέγχει την περιοχή για λογαριασμό των ΗΠΑ εδώ και χρόνια).

Για το τέλος, και τρεις γελοιογραφίες, η πρώτη από τον Latuff, η δεύτερη από τον ANKYR και η τρίτη από τον Μητρόπουλο στα “Νέα”: