«Τα αιτήματα του παλαιστινιακού λαού είναι να ζήσουμε ελεύθερα και ειρηνικά σε μια πατρίδα χωρίς κατοχή, χωρίς εποικισμούς και έποικους»

1) Ο Λαϊκός Δρόμος στηρίζει ολόψυχα τον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού και στέκεται σταθερά αλληλέγγυος στο πλευρό του. Καταγγέλλει απερίφραστα τα εγκλήματα που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ στην Παλαιστίνη και ειδικά τώρα, τις βάρβαρες, δολοφονικές επιχειρήσεις του στη Γάζα.

Οι επιχειρήσεις αυτές έχουν σοκάρει την ελληνική κοινωνία και την παγκόσμια κοινή γνώμη. Πώς σχολιάζετε την εξέλιξη αυτή και ποια είναι τα αιτήματα που προβάλλετε μπροστά σε αυτή την τρομερή κατάσταση;

Μ.Τ. Ο Παλαιστινιακός λαός περνάει τώρα σε πολύ δύσκολη φάση, αντιμετωπίζει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου απ΄ το μέρος των ισραηλινών κατοχικών δυνάμεων, μιλάμε για θανάτους με χρόνο ρεκόρ εδώ και δεκαεννιά μέρες που συνεχίζεται αυτή η βάρβαρη επίθεση. Σήμερα έχει ξεπεράσει ο αριθμός των θυμάτων τους 800 θανάτους, μιλάμε για μέσο όρο 50 μάρτυρες την ημέρα, και δυστυχώς και ολόκληρες οικογένειες. Εχθές βομβάρδισαν ένα σχολείο του ΟΗΕ, το οποίο είχε και σημαία του ΟΗΕ επάνω, και δυστυχώς το βομβάρδισαν και σκοτώθηκαν δεκάδες. Είναι μία επίθεση στην οποία χρησιμοποιεί τώρα το Ισραήλ, όλο το στρατιωτικό του μηχανισμό, χρησιμοποιώντας και απαγορευμένα όπλα, ακόμη και δηλητηριώδη αέρια.

Υπάρχουν παραπάνω από 5000 τραυματίες στα νοσοκομεία. Υπάρχει έλλειψη στο φαρμακευτικό υλικό, στους επιδέσμους και ό,τι χρειάζεται για να εξυπηρετήσει, υπάρχει διακοπή ρεύματος, και έλλειψη στα καύσιμα. Ακόμα και ένας μεγάλος αριθμός ασθενοφόρων έχει ακινητοποιηθεί, λόγω έλλειψης βενζίνας. Αυτό που έχει προτεραιότητα αυτήν τη στιγμή είναι να σταματήσει άμεσα αυτή η εγκληματική επίθεση. Και αυτό που ζητάμε γενικά, είναι να τερματιστεί αυτή η κατοχή στα κατεχόμενα εδάφη του Παλαιστινιακού κράτους από το 1967. Αυτή η κατοχή, που η ύπαρξη της είναι ενάντια στις αποφάσεις και στη διεθνή νομοθεσία, δεν είναι απλώς μια στρατιωτική κατοχή, είναι μια εποικιακή κατοχή. Εφόσον υπάρχει αυτή η κατοχή, δεν θα υπάρχει ούτε ειρήνη, ούτε σταθερότητα, όχι μόνο στην Παλαιστίνη, αλλά στην ευρύτερη περιοχή.

Τα αιτήματα του Παλαιστινιακού λαού και της ηγεσίας της PLO είναι γνωστά και είναι απλά: Να ζήσουμε ελεύθερα και ειρηνικά όσο ζούνε οι λαοί του κόσμου. Σε ένα κράτος, μία πατρίδα, μάλλον σε μία πατρίδα με κυρίαρχο κράτος, χωρίς κατοχή, χωρίς εποικισμούς και έποικους. Και να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Εμείς πιστεύουμε ότι ο Ελληνικός λαός είναι από τους λαούς που κατανοεί αυτά τα θέματα, γιατί είναι ο λαός και η χώρα που θεμελίωσε ουσιαστικά τις έννοιες της δημοκρατίας, της αξιοπρέπειας, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Είναι χώρα που έχει υποστεί κατοχή και ξέρει την έννοια της κατοχής, και αγωνίστηκε κατά της κατοχής με όλα τα μέσα που διέθετε τότε. Αυτό που κάνει ο Παλαιστινιακός λαός αυτή τη στιγμή, είναι αγώνας εναντίον της κατοχής.

2) Η ισραηλινή κυβέρνηση για να δικαιολογήσει τα όσα κάνει, επικαλείται το δικαίωμα του ισραηλινού κράτους να προστατευθεί από τις επιθέσεις που γίνονται εναντίον του. Τα ίδια επαναλαμβάνουν οι ΗΠΑ, καθώς επίσης στην ουσία και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποια είναι η δική σας απάντηση στους ισχυρισμούς αυτούς;

Μ.Τ. Σχετικά με αυτό που ισχυρίζεται το Ισραήλ για αυτοάμυνα, το Ισραήλ δεν αυτοαμύνεται, ούτε προσπαθεί να προστατέψει τους πολίτες του. Προσπαθεί να προστατέψει την κατοχή του, την κατοχή ενός άλλου λαού, να προστατέψει τις οικονομικές του επιδιώξεις στην περιοχή, να προστατέψει τη νοοτροπία της εποικιστικής πολιτικής του. Το Ισραήλ δεν θέλει να ζήσει ειρηνικά σε αναγνωρισμένα σύνορα, όπως έχει καθορίσει η Διεθνής Κοινότητα με το ψήφισμα 181 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, που προβλέπει, την ίδρυση δύο κρατών, του Ισραήλ και της Παλαιστίνης.

Το Ισραήλ επιμένει να υπάρχει αυτή η κατάσταση της κατοχής και του εποικισμού. Τι σχέση έχει με τη Γάζα; και τι σχέση έχει με τη Ραμάλα, τη Βηθλεέμ, τα Ιεροσόλυμα, την Ιεριχώ ; Αυτά είναι κατεχόμενα εδάφη του κράτους της Παλαιστίνης βάσει του 181 ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Σχετικά με ό,τι αναφερθήκατε στις ΗΠΑ, που υποτίθεται ότι οι ΗΠΑ είχαν υιοθετήσει την ειρηνευτική διαδικασία στην περιοχή, δυστυχώς δεν ήταν ουδέτερες στη στάση τους σχετικά με τις εξελίξεις των διαπραγματεύσεων και παρόλο που έχουν δηλώσει τη δυσαρέσκειά τους από την συμπεριφορά και τις πράξεις του Ισραήλ, οι οποίες αυτές οι πράξεις βάζουν την ίδια την αμερικανική ηγεσία σε πολύ δύσκολη θέση. Που προσπαθούσε πάρα πολύ η αμερικανική ηγεσία να φέρει πάλι το Ισραήλ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αλλά απέτυχε και λόγω της αδιαλλαξίας των Ισραηλινών. Όμως σχετικά τώρα και με την εξωτερική πολιτική της Αμερικής, σίγουρα έχουν συμφέροντα στην περιοχή. ΄Ενα πρώτο συμφέρον γι αυτούς είναι η προστασία της ασφάλειας του Ισραήλ, και τον έλεγχο των κοιτασμάτων πετρελαίων στη Μέση Ανατολή και να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και να προστατεύσουν κάποια αραβικά καθεστώτα τα οποία την στηρίζουν.

Όμως όταν πρόκειται για θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικαιοσύνης, για αυτά τα δικαιώματα η αντίληψη των αμερικάνων σταματάει στα σύνορα της Παλαιστίνης. Δεν περνά τα σύνορα. Ανακατεύεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Αφγανιστάν, πχ, στο Κόσσοβο, στην Κροατία, στην Ουκρανία, σε όλο τον κόσμο ισχυρίζεται πως είναι η προστάτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για ποιο λόγο δεν ασκεί την ίδια πολιτική στην Παλαιστίνη για τελειώσει και να τερματιστεί αυτή η κατοχή; Είναι ανισόρροπη πολιτική, που έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Σε ειδική γραμμή και ειδικά πλαίσια αυτή είναι η ίδια στάση της πλειοψηφίας της ΕΕ.

3) Οι λαοί των αραβικών χωρών είναι αναμφισβήτητα στο πλευρό σας, στηρίζουν και συμπάσχουν με όλο τον Παλαιστινιακό λαό. Ποια είναι όμως η στάση των κυβερνήσεων των χωρών αυτών;

Μ.Τ. Η πλειοψηφία των αραβικών χωρών τώρα ασχολούνται με τα εσωτερικά τους θέματα και τις εξελίξεις της δήθεν Αραβικής Άνοιξης που έχει στην περιοχή, και δυστυχώς τώρα που παρέσυρε ειδικά όλη αυτή η κατάσταση τους λαούς της Μέσης Ανατολής τους Άραβες σε κάποιες διαμάχες εσωτερικές, που ουσιαστικά δεν είναι ουσιώδεις. Γιατί υπήρχε ένα σχέδιο που ήρθε τότε από τις μεγάλες δυνάμεις, και συγκεκριμένα από τις ΗΠΑ, να έχει σκοπό και στόχο να καταστραφούν αυτές οι χώρες και να στραφούν ειδικά ο στρατός τους. Αυτό που συνέβη στο ΙΡΑΚ, στη Συρία, στη Λιβύη. Εμείς δεν υπερασπιζόμαστε διδακτορικά καθεστώτα, όμως δυστυχώς αυτό που έχει συμβεί στις αραβικές χώρες δεν είναι ο ιδανικός δημοκρατικός τρόπος για την αλλαγή. Σίγουρα οι Αραβικοί λαοί στηρίζουν και υποστηρίζουν τον Παλαιστινιακό, γιατί θεωρούν ότι το Παλαιστινιακό είναι θέμα και ζήτημα όλων των Αράβων, όπως αυτό που συμβαίνει στους ευρωπαϊκούς λαούς και στον ελληνικό λαό που στηρίζουν ουσιαστικά τον Παλαιστινιακό λαό. Σε επίπεδο λαών μιλάω.

4) Τι θα ελπίζατε και θα επιζητούσατε να κάνει η ελληνική κυβέρνηση; Ποιό μήνυμα θα θέλατε ιδιαιτέρα να απευθύνετε στον ελληνικό λαό;

Μ.Τ. Αρχικά ο Ελληνικός λαός είναι ένας φίλος λαός, ένας λαός που στηρίζει τον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού και το Παλαιστινιακό ζήτημα, και σχετικά με τον Ελληνικό λαό ότι η Παλαιστίνη έχει συσχετιστεί με το όνομα του έγκλειστου Αραφάτ, που τον υποδέχτηκε ο ελληνικός λαός τότε, το 1982 μετά την έξοδο από τη Βηρυτό, και πριν από αυτό και μετά την πτώση της δικτατορίας που γιορτάστηκε χθες στην Ελλάδα, και είναι η ευκαιρία να συγχαρώ τον φίλο ελληνικό λαό για αυτή την επέτειο, και από τότε από την επαναφορά της δημοκρατίας στην Ελλάδα, ανέκαθεν ήταν μαζί με τον παλαιστινιακό λαό.

Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα ενδιαφέρονται, έχουνε αλληλεγγύη με τον Παλαιστινιακό λαό και αυτό το βλέπουμε από τις εκδηλώσεις και διαδηλώσεις που συμβαίνουν στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, καθώς και όλες οι επίσημες επισκέψεις και το ενδιαφέρον συμπαράστασης που είχαμε αυτό το διάστημα και εδώ στην Πρεσβεία. Αυτό το ακούμε και δια στόματος αξιωματούχων της Ελληνικής κυβέρνησης, ότι αυτή η συμπαράσταση και αλληλεγγύη προς τον Παλαιστινιακό λαό, και δια στόματος που το ακούσαμε χθες, που είχαμε συνάντηση με τον κύριο Μεϊμαράκη τον πρόεδρο της Βουλής ο οποίος δήλωσε ότι αυτή η κατάσταση πρέπει να σταματήσει, να τερματιστεί, αυτή η αιματοχυσία πρέπει να σταματήσει, και αυτό τους θλίβει, πάρα πολλή θλίψη από αυτή την κατάσταση που υπάρχει. Πάντα η επίσημη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και ανέκαθεν, όλα αυτά τα χρόνια υπήρχε υπέρ των ζητημάτων του Παλαιστινιακού λαού και ειδικά αυτό που παρουσιάστηκε το Νοέμβριο του 2012 με την ψήφιση της Παλαιστίνης σαν κράτος μη μέλος στα Ηνωμένα Έθνη.

Το μήνυμά μου προς τον Ελληνικό λαό είναι αυτό που ζητάμε πάντα από έναν φίλο. Οτι πρέπει να συνεχίζει ουσιαστικά αυτή του τη δραστηριότητα, να συνεχίζει τη στήριξή του και την αλληλεγγύη του προς εμάς για να τερματιστεί αυτή η κατοχή. Και να υπάρχει πάγια θέση της κυβέρνησης, ώστε να μην ταυτιστεί ο θύτης με το θύμα.

Παρασκευή 25 Ιούλη 2014 – ΛΑΪΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ