«Ο υπουργός δεν είναι σχολιαστής, είναι υπουργός» είχε πει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης στις 3 Απριλίου κληθείς να σχολιάσει το περίφημο άρθρο του Γιάννη Πανούση για την «αριστερά του τίποτα». Η έκφραση αυτή παίρνει, σήμερα, μεγαλύτερη σημασία καθώς, για άλλη μια φορά ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ακριβώς το ρόλο του. Μιλώντας στον Real Fm και σχολιάζοντας την αποτρόπαια πράξη της στυγερής δολοφονίας της μικρής Άννυ λέει κατά λέξη για τον πατέρα της, φερόμενο ως δράστη: «Κοιτάξτε, όταν σκοτώσεις τη μάνα σου ή το παιδί σου… και όλα αυτά, με βιασμούς ή τέτοιου είδους δολοφονίες… Υπάρχει ένας κώδικας τιμής μέσα στις φυλακές, εντός ή εκτός εισαγωγικών. Άρα γι’ αυτό σας είπα ότι εγώ νομίζω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις πολύ γρήγορα θα έχουμε το θάνατο και του ίδιου του δράστη».
Ένας εκ των αρμόδιων υπουργών, ως ο τελευταίος σχολιαστής του καφενείου, λέει εμμέσως πλην σαφώς ότι είναι αναπόφευκτο ο φερόμενος ως δράστης να οδηγηθεί στον θάνατο γιατί «έτσι είναι οι κώδικες της φυλακής». Το λέει μάλιστα, ενώ με την ερώτησή του ο δημοσιογράφος του αφήνει περιθώριο να τονίσει την ανάγκη της προστασίας που πρέπει να παρέχει το κράτος σε τέτοιες περιπτώσεις, ειδικά όταν στην κυβέρνηση είναι μια πολιτική δύναμη της Αριστεράς, που θεωρεί την ανθρώπινη ζωή ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ αυταξία. Και ειδικά για μια περίπτωση που ο κατηγορούμενος είναι ακόμα κατηγορούμενος και όχι θύτης. Η τοποθέτησή του είναι βγαλμένη μέσα από τα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.
Δεν αρμόζει σε κανέναν υπουργό, πόσο μάλιστα αριστερής κυβέρνησης, να χρίζεται υπερασπιστής της αυτοδικίας και της πιθανής θανατικής ποινής. Η κυβέρνηση πρέπει να αντιδράσει και να ζητήσει την άμεση παραίτησή του. Ειδικά αυτή η κυβέρνηση που απέδειξε πρόσφατα ότι, χωρίς να μετράει πολιτικό κόστος, έθεσε ως προτεραιότητά της τον εξανθρωπισμό του σωφρονιστικού συστήματος και των συνθηκών στις ελληνικές φυλακές. Όσο ο κ. Πανούσης αφήνεται να νομίζει ότι μπορεί να κάνει και να λέει ό,τι θέλει θα έχουμε κινήσεις και δηλώσεις, όπως αυτήν, που επικροτούνται από τον Πλεύρη και τον κάθε Πλεύρη. Αρκετά!
Πηγή: του Αδάμου Ζαχαριάδη rednotebook.g
0 Comments