Πόσο μπροστά έβλεπε ο Νίκος Γκάτσος όταν πριν δεκαετίες έγραφε: «Τώρα οδοιπόρος τραβάω για τ’ Άγιο Όρος, / αχ τον κόσμο τούτονε τον έχω βαρεθεί».
Γιατί, όπως όλα δείχνουν, αρκετοί καλόγεροι ανά την υφήλιο όχι μόνο δεν βαρέθηκαν τον κόσμο, αλλά φρόντισαν να τον απολαύσουν μέχρι τελευταίας σταγόνας. Το νόημα της ζωής το βρήκαν: αραλίκι, εξουσία, χρήμα και ηδονές – με ράσο φυσικά, για να ’χει και θεία νομιμοποίηση.
Τίποτα καινούργιο βέβαια. Στο «Άγιο» Όρος, την περιβόητη «κιβωτό της Ορθοδοξίας», εδώ και χρόνια έχουν καταγραφεί περιπτώσεις όπου ο οβολός των πιστών μετατρεπόταν, με αξιοθαύμαστη συνέπεια, σε αντίτιμο σαρκικών απολαύσεων. Πότε με γυναίκες, πότε «αναμεταξύ» των καλόγερων, ίσα για να μην υπάρχει μονοτονία.
Όλα αυτά, για να μη λένε κάποιοι ότι «υπερβάλλουμε», τα είχε γράψει ο Θέμος Κορνάρος από το 1931 στο βιβλίο «Οι άγιοι χωρίς μάσκα». Δηλαδή πριν καν ανακαλυφθεί η τηλεόραση, πόσο μάλλον η υποκρισία σε HD ανάλυση. Για τις «ιερές μπίζνες» ας μην το ανοίξουμε καλύτερα· το λιβάνι δεν καλύπτει τόση μπόχα.
Και για να μην αδικούμε τους ημεδαπούς, μαθαίνουμε από τη διεθνή ειδησεογραφία ότι το φαινόμενο είναι… οικουμενικό. Στην Ταϊλάνδη, τέσσερις βουδιστές μοναχοί συνελήφθησαν έπειτα από έφοδο σε ναό, όπου βρέθηκαν πορνογραφικό υλικό, σεξουαλικά βοηθήματα, λίστες συνοδών και άλλα «πνευματικά εργαλεία».
Στα δωμάτιά τους εντοπίστηκαν χρήματα, πιστόλι, αντλία μεγέθυνσης πέους, λίστα εκδιδόμενων γυναικών και DVD με πορνογραφικό περιεχόμενο, ενώ τρεις εξ αυτών βρέθηκαν και θετικοί σε μεθαμφεταμίνη. Φαίνεται πως ο διαλογισμός ήθελε και χημική υποστήριξη.
Κι ύστερα υπάρχουν ακόμα κάποιοι που μας κουνάνε το δάχτυλο και λένε με ύφος κατανυκτικό: «Βαριά η καλογερική…»
Αφήστε μια απάντηση