Κύθηρα Αύγουστος 2017, η Γεννιά στο πανηγύρι της «Οσιοπαρθενομάρτυρος» Ελέσσας, στη Μητρόπολη της οποίας ο δεσπότης Ιάκωβος, εκδιώχτηκε το 1997 από τους πιστούς, μετά από την έκρηξη σκανδάλων ομοφυλοφιλίας και αρχαιοκαπηλίας, μαζί με τον αρχιμανδρίτη Γιοσάκη (Βλ. και «Επισκόπου κατευτελισμός»-Το Βήμα Ι.Μ.Κονιδάρης, 18.1.1998).

Πηγή: του Αναγνώστη Λασκαράτου – roides.wordpress.com

Η Γεωργία Γεννιά του ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε τελικά «Όχι» στο επίμαχο άρθρο 3, και οι Μιχελογιαννάκης και Μπόλαρης απείχαν από την ψηφοφορία. Όλοι τους είναι αποστάτες του παλιού ΠΑΣΟΚ. «Ναι» στο άρθρο ψήφισαν οι υπόλοιποι 140 βουλευτές του κυβερνητικού κόμματος, οι 6 του Ποταμιού, ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος της Δη Συ και ο Κώστας Ζουράρις.

Ομολογώ πως η Τριπολιτσιώτισα δασκάλα Γεννιά, τέκνο της αγνής μας υπαίθρου που μετεπήδησε την κατάλληλη στιγμή στον ΣΥΡΙΖΑ και εκλέχτηκε βουλευτίνα στην επικράτεια του δεσπότη Χρήστου Μεντζελόπουλου, μου ήταν παντελώς άγνωστη, μέχρι που η ηθική της εξανέστη μαζί με την ηθική της διαβολικής θεοσεβούμενης Χ.Α., του μαυσωλείου του ΚΚΕ, των υποκριτών ΑΝΕΞΕΛ του γελοίου Λεβέντη και τελικά όλης της»ευσεβούς» ΝΔ, που δεν μπορεί να φερθεί σαν φιλελεύθερο αστικό κόμμα, για το νομοσχέδιο αλλαγής φύλου. Χωρίς να ταυτίζω όλα τα ΟΧΙ, θέλω να πω πως κατά τη γνώμη μου, ο Νόμος αυτός έρχεται να θεραπεύσει, όσο μπορεί, ενδεχομένως και με λάθη που μπορούσαν και έπρεπε να είχαν συζητηθεί εποικοδομητικά στη Βουλή, το δράμα των ανθρώπων που το πραγματικό τους φύλο βρίσκεται σε τραγική αντίθεση με το σώμα τους, κάνοντας τη ζωή τους μαρτυρική. Αν κάποια καλοπληρωμένη «αριστερή» βουλευτίνα, θεωρεί ηθικό να ηθικολογεί στην καμπούρα και στη δυστυχία του άλλου, μη αναγνωρίζοντάς του το δικαίωμα να είναι ο εαυτός του, αλλά θέλοντάς τον να συμπεριφέρεται σαν υποκριτής ομοφυλόφιλος ρασοφόρος, που σπέρνει μίσος για το «κουσούρι» της ομοφυλοφιλίας των άλλων, αυτό μας αναγκάζει να την κρίνουμε.

Βεβαίως υπάρχει και η Ηθική της Ορθοδοξίας, όπως την εξέφραζε ο Άγιος Κωνσταντίνος, που η Νομοθεσία του καταδίκαζε σε σφαγή τους ερμαφρόδιτους («παν το των ανδρογύνων γένος ώσπερ τι κίβδηλον αφανές γίγνεσθαι του βίου»-Eusebius. Vita Constantini, 4.25.2), ή όπως εκφράστηκε στην Ορθόδοξη Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία με βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, ευνουχισμούς και θανατώσεις ομοφυλόφιλων. Φορείς αυτής της «Ηθικής» αυτοδιορίστηκαν οι συναυτοκράτορες Κωνστάντιος Β΄ και Κώνστας (342), που εκδίδουν νόμο που τιμωρεί με θάνατο την ομοφυλοφιλία. Ακολουθούν το 390 οι Ουαλεντινιανός, Θεοδόσιος και Αρκάδιος. Ο Θεοδόσιος μάλιστα, ο άγιος και Μέγας, είχε το «κουσούρι» του Χριστόδουλου, για να επιβεβαιωθεί έτσι για μια ακόμη φορά η τάση των κρυπτοομοφυλόφιλων να επιδεικνύουν τον ανδρισμό τους καταδικάζοντας την ομοφυλοφιλία. Αποκορύφωση των διωγμών των ομοφυλόφιλων υπήρξε η περίοδος του αγίου Ιουστινιανού, ο οποίος ως σύζυγος πόρνης είχε ιδιαίτερη ευαισθησία περί την Ηθική και εξαπέλυσε από το 529 άγριο πογκρόμ, με πρόσχημα μάλιστα τα σαρκικά πάθη κάποιων επισκόπων.

Ο ιστορικός Προκόπιος αποκάλυψε τα κίνητρα της επιχείρησης σκούπα: Διωγμός πολιτικών αντιπάλων και δήμευση της περιουσίας των πλουσίων. Σήμερα υπάρχει και η Ηθική του Ιερώνυμου Βοιωτοπεδινού, του φιλοπτώχου Ταμείου των Λαυρεντιάδη-Κυριακίδη, που κατηγορεί τον κ.Ραγκούση για την ειλικρίνειά του και παριστάνει πως δεν ξέρει και πως δεν ξέρει πως όλοι ξέρουν, τι ακριβώς και σε ποια τεράστια έκταση συμβαίνει στους κόλπους της Ιεραρχίας, όπως αποκαλύπτεται από ένα καταιγιστικό πλήθος δημοσιοποιημένων γεγονότων, καταστάσεων και μαρτυριών, ειδικά εκ των ένδον, ως προϊόν της αλληλοεξόντωσης εκκλησιαστικών φατριών, όλων αδιάψευστων.

Για την κα Γεννιά διαβάζω πως «συντάσσεται με την πολιτική κίνηση «ΠΡΑΤΤΩ» του παλιού συνομιλητού (επί καθαρώς επιστημονικού επιπέδου) του Ρώσου εθνικιστή Ντούγκιν κ. Νίκου Κοτζιά, και διατηρεί καλές σχέσεις με τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ» (iefimerida, 05|10|2017). Τώρα πως είναι δυνατόν μια «αριστερή» βουλευτίνα να διατηρεί καλές σχέσεις με έναν άνθρωπο που έχει καταγγελθεί για αντισημιτισμό, μισαλλοδοξία, ομοφοβία, συνεργασία και φιλικότητα με τη Χ.Α. πριν και μετά την καταγγείλει ως «Τάγμα Σατανιστών», είναι ένα αφελές ερώτημα, που αφορά μόνον όποιον προσποιείται πως αγνοεί την τυχοδιωκτική συγκρότηση της κυβερνητικής συμμαχίας.

Αν η Γεννιά ήταν ειλικρινής στις ενστάσεις της με θητεία ενδιαφέροντος για τον αδικημένο άνθρωπο, θα μπορούσαμε ακόμη και να συμφωνήσουμε μαζί της, γιατί κι εμείς έχουμε τις αμφιβολίες μας και την άγνοιά μας στο άρθρο 3. Την ειλικρίνεια των διαφωνιών της Γεννιά όμως, όχι δηλαδή πως δεν βοά η περίπτωσή της από μακριά, την έχουν καταλάβει και άλλοι: «Είναι ενδεικτικό άλλωστε πως η κυρία Γεννιά (σ.σ. διαφωνεί με το ν/σ αλλαγής φύλου), βουλευτής Α’ Πειραιά έχει ‘μπροστά’ της τους τους κ.κ. Κ. Δουζίνα και Θ. Δρίτσα και την κυρία Ελένη Σταματάκη και άρα αν θέλει να εκλεγεί βουλευτής πρέπει να ‘κοιτάξει’ προς ‘σκληρές’ συνοικίες όπως είναι τα Μανιάτικα όπου το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου δεν τυγχάνει ευρείας αποδοχής» (‘Πρώτο Θέμα’, Xρ. Μπόκας-03/10/201705:02). Το να κολακεύει κάποιος πολιτικός την αμάθεια, τις προκαταλήψεις και τη σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων, υποδαυλίζοντας έτσι το μίσος και δικαιώνοντας τη βλακεία τους, δεν βοηθάει σε τίποτα την κοινωνία και την πατρίδα. Απλώς διαιωνίζει νοσηρές καταστάσεις που καθηλώνουν τους ανθρώπους στο σκοτάδι και που πολλαπλασιάζουν τη δυστυχία αθώων και αδύναμων υπάρξεων. Η κα Γεννιά μπορεί να δείξει την καλή της πίστη:

Α. Ας ζητήσει από την κρατική Εκκλησία να σεβαστεί την αποστολική της παράδοση και το Μυστήριο της Βάπτισης και να βαπτίζει μόνο ενήλικους μετά από συνειδητή τους Κατήχηση και να μην βασανίζει μωρά μετατρέποντας την τελετή σε κωμικοτραγική τελετουργία, μέσω της οποίας σβήνονται τα αμαρτήματα (!) του βρέφους δια του αντιπροσώπου νονού, χωρίς το ίδιο να γνωρίζει το παραμικρό.

Β. Ως βουλευτίνα Πειραιά, ας ρωτήσει τον μητροπολίτη της ποιος είναι ο ιερέας και τι κινήσεις έχει κάνει προς την κατεύθυνση της κρατικής και της εκκλησιαστικής Δικαιοσύνης, για το κακούργημά του να παραβιάζει μέσα στην εκκλησιαστική επαρχία του, το μυστήριο της Εξομολόγησης και να προδίδει στον παιδεραστή Θεολόγο Διευθυντή του «Σπιτιού του Παιδιού» τις εκμυστηρεύσεις των ανήλικων αγοριών θυμάτων του, προκαλώντας έτσι περισσότερο βασανισμό τους. Η σιωπή του ηθικολόγου της πλάκας πνευματικού της πατέρα, που απέλυσε τον οδηγό του (με τη σιωπηρή συναίνεση της Γεννιά, που αδιαφόρησε για την αδικία σε βάρος εργαζόμενου) επειδή πήρε διαζύγιο, είναι τόσο εκκωφαντική, που κάνει συνένοχη και τη σιωπή της βουλευτίνας. Εκτός κι αν η επιδεικτικά ευσεβής αριστερή κα Γιαννιά, εκπροσωπεί στη Βουλή τους χρυσοφόρους Αρχιερείς και όχι τα απροστάτευτα και πάμπτωχα ανήλικα θύματα του φαρισαϊσμού τους.

Τα δημοσιεύματα που κραυγάζουν για την αισχρή ατιμωρησία υπάρχουν και η κα Γεννιά δεν μπορεί να υποκρίνεται πως δεν ξέρει ανάγνωση: «Από τη στιγμή που ερχόταν στο ίδρυμα παπάς για να μας εξομολογήσει και την εξομολόγησή μας την έλεγε χαρτί και καλαμάρι στον Λαλαούνη και μας έβαζε τιμωρία μετά, σε ποιον να μιλήσουμε και τι να του πούμε; «To ελληνικό Spotlight: 50 χρόνια βιαστής ανηλίκων στον Πειραιά», «Πρώτο Θέμα»-Ρομίνα Ξύδα, 4/9/2017). Ιδού η Ρόδος κυρα Γεωργία….