Γράφει ο mitsos 175

Ήταν κάποτε μια Γιουροβίζιον. Ένα σόου όπου μαζεύονταν καλλιτέχνες από διάφορες χώρες κι έλεγαν τραγούδια, όπου ψηφίζονταν αυτό που άρεσε περισσότερο. Θυμάμαι πχ το 1982 την τραγουδίστρια της Γερμανίας να νικά στο διαγωνισμό με ένα πολιτικό τραγούδι για την Ειρήνη.
Όμως η δίψα για κέρδος οδήγησε τη διοργάνωση στον πάτο. Χώρες και τραγούδια αποκλείστηκαν με αστείες δικαιολογίες, ενώ φτάσαμε στην κατάντια να ακούμε μόνο τη Νατοϊκή προπαγάνδα. Κρύβονται πίσω από τα δικαιώματα των gay, για να περάσουν τα πιο αισχρά φασιστικά μηνύματα.

Φέτος αυτοί που κάνουν την αθλιότητα έχουν μια μεγάλη αγωνία: Να μην πει κανένας για τη γενοκτονία που κάνει το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων. Τι κι αν παιδάκια κομματιάζονται από τις βόμβες, πεθαίνουν από την πείνα, οι Ευρωπαίοι θα διασκεδάσουν, κι όποιος υπονοήσει κάτι για τους σφαγείς θα αποκλειστεί! Πείτε μου εσείς, αν υπάρχει πιο αυταρχική συμπεριφορά, πιο απάνθρωπη, πιο ρατσιστική, αφού αποκλείουν ένα λαό, όχι μια ομάδα ανθρώπων ή κάποιο πρόσωπο, που έκανε κάτι, αλλά ολόκληρο λαό που δολοφονείται καθημερινά! Το ίδιο ακριβώς δεν έκαναν οι ναζί στη Γερμανία του Χίτλερ;

Κανονικά έπρεπε να καλέσουν και τους Παλαιστίνιους να πουν ένα τραγούδι για τους αθώους που σφαγιάστηκαν, κι όχι να απαγορεύουν σημαίες ενός κράτους επειδή δεν είναι ισχυρό. Γιατί αν ήταν ισχυρό, το Ισραήλ θα μαζεύονταν, κι αυτό φάνηκε με το Ιράν. Αν μάλιστα ήταν πιο ισχυρό από το μιλιταριστικό ναζιστικό Ισραήλ, οι Ισραηλινοί σαν το σφαγέα Νετανιάχου θα κάθονταν σούζα.
Αυτό που κάνουν δεν είναι πολιτισμός, είναι κανιβαλισμός! Δεν είναι τέχνη, είναι προπαγάνδα και μάλιστα τόσο άκομψη που προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις. Η Βελγική τηλεόραση πχ δεν δέχτηκε να γίνει απόπατος, δίδαξε πολιτισμό.

«Πρόκειται για μια συνδικαλιστική δράση. Καταδικάζουμε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ισραηλινού κράτους. Επιπλέον, το Ισραήλ καταστρέφει την ελευθερία του Τύπου. Ως εκ τούτου, κάνουμε ένα προσωρινό διάλειμμα από την εκπομπή μας. Τώρα, κατάπαυση του πυρός», ανέφεραν συνδικαλιστές της δημόσιας τηλεόρασης του Βελγίου, Vrt…» Μπράβο τους!

Το Βέλγιο αποκλείστηκε, κι αυτό είναι λόγος να είναι υπερήφανοι. Γιατί συμμετοχή σε τέτοιο βόθρο (που κατάντησε η Γιουροβίζιον) είναι μεγάλη ντροπή. Όσο περισσότεροι ψήφοι, τόσο πιο ανθρωποφάγοι. Ας βγάλουν πρώτο το Ισραήλ, να σφάζει αθώους μετά μουσικής.

Για τη δική μας καλλιτέχνη έχουμε επίσης να πούμε «μπράβο». Για κάποιους που λένε πως δεν έφτανε ο τρόπος που εκδήλωσε τη δυσαρέσκεια της έχουμε να πούμε πως η Σάττι εκπροσωπεί τη χώρα μας, οπότε δεν μπορεί να πάρει την ευθύνη ενός αποκλεισμού, ιδιαίτερα όταν τη Μπανανία μας κυβερνά μια συμμορία καθαρμάτων που υποτακτικά, αν και φασίστες στην ιδεολογία, είναι με τους σφαγείς Ισραηλινούς.

Για μένα το να δούμε αυτή την αθλιότητα – δεν μέμφομαι τους καλλιτέχνες – είναι σαν να ακούμε μουσική στο Άουσβιτς, ενώ καίγονται στους φούρνους άνθρωποι! Το είχαν κάνει κι αυτό τα ναζιστικά κτήνη: Διασκέδαζαν με τα μαρτύρια των Εβραίων και των άλλων αθώων…