Οπως είχαμε ξανασημειώσει, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει σε ποια λασπόνερα θα βυθιστεί η πολιτική ζωή της χώρας όσο πλησιάζουμε στις επόμενες εκλογές. Τα πρώτα δείγματα, όμως, είναι αποκαλυπτικά: όλα δείχνουν ότι οδεύουμε προς μια από τις πιο τοξικές, πιο βρόμικες και πιο ακραίες προεκλογικές περιόδους της μεταπολίτευσης.

Οι αιτίες είναι προφανείς. Τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα που πλήττουν την Ν.Δ. αποσυσπειρώνοντας την εκλογική της βάση, ενώ στο κυβερνητικό στρατόπεδο επικρατεί εμφανής αναστάτωση μπροστά στη δεδομένη πλέον κάθοδο του υπό ίδρυση κόμματος του Αντώνη Σαμαρά. Μια εξέλιξη που απειλεί να ανοίξει βαθιά ρήγματα στη δεξιά παράταξη και να στερήσει από τη Νέα Δημοκρατία κρίσιμες εκλογικές δυνάμεις.

Το νέο πολιτικό μόρφωμα του Μεσσήνιου πολιτικού ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρή εκλογική αιμορραγία στη Ν.Δ. Το κυβερνητικό κόμμα δυσκολεύεται να απαντήσει πολιτικά στις αιχμές του πρώην πρωθυπουργού. Και όταν επιχείρησε να το κάνει, όπως στην υπόθεση των υποκλοπών, και στην εξωτερική πολιτική, περισσότερο εξέθεσε το ίδιο παρά τον αντίπαλό του.

Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το κόμμα Σαμαρά μπορεί να κινηθεί πάνω από το 6%, με σχεδόν τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες να προέρχονται από ψηφοφόρους που στις προηγούμενες εκλογές είχαν επιλέξει τη Νέα Δημοκρατία. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα έθετε ακόμη και το όριο του 25% υπό αμφισβήτηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πολιτική κυριαρχία του κυβερνώντος κόμματος.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η μοναδική διέξοδος που φαίνεται να επιλέγει το Μέγαρο Μαξίμου είναι η πόλωση. Η επιδίωξη είναι να στηθεί εκ νέου ένα διπολικό πολιτικό σκηνικό, με βασικό αντίπαλο τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο θεωρούν εκλογικά πιο διαχειρίσιμο. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι ολοένα πιο ακραίες δημόσιες επιθέσεις κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών. Και φυσικά δεν υπάρχει πιο κατάλληλο κυβερνητικό ντόμπερμαν από τον υπουργό Υγείας.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης μπορεί να έχει δώσει επανειλημμένα δείγματα πολιτικού αμοραλισμού, αναξιοπιστίας και χυδαίας προπαγάνδας, όμως δεν παύει να είναι αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος και υπουργός σε ένα από τα σημαντικότερα χαρτοφυλάκια της κυβέρνησης. Οπότε δεν μπορεί να μην ξαναασχοληθούμε μαζί του

Σήμερα, λοιπόν, όλες οι δημοσιογραφικές ιστοσελίδας φιλοξενούν τις δηλώσεις του Γεωργιάδη με την ολομέτωπη επίθεση που κάνει στον Αλέξη Τσίπρα. Ουσιαστικά δεν μας λέει κάτι καινούργιο και επαναλαμβάνει την “κασέτα” που λάνσαρε το 2019 σύμφωνα με τις οποίες ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δήθεν χρηματίστηκε προκειμένου να προωθήσει την ψήφιση των Ποινικών Κωδίκων.

Μιλώντας, τότε, σε τηλεοπτικές εκπομπές, ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστήριξε ότι ο Αλέξης Τσίπρας «πήρε λεφτά για να ψηφίσει τους Ποινικούς Κώδικες», -το είχαν κάνει και τίτλο ιστοσελίδες, όπως βλέπουμε στην αρχική φωτογραφία- επικαλούμενος ως βάση των ισχυρισμών του παλαιότερες δηλώσεις του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή.

Όταν, μάλιστα, ρωτήθηκε αν διαθέτει αποδείξεις, περιορίστηκε να απαντήσει ότι «ο υπουργός Δικαιοσύνης το είπε» και πως ο ίδιος… «πιστεύει» ότι συνέβη. Προφανώς δεν είχε πει ποτέ κάτι τέτοιο ο Κοντονής. Να θυμίσουμε ότι ο πρώην υπουργός άδειασε πλήρως τον Γεωργιάδη, δηλώνοντας: «Δεν μίλησα ποτέ για χρηματισμό. Μίλησα για διαπλοκή. Το έχω πει τουλάχιστον σε 15 συνεντεύξεις μου και το επαναλαμβάνω».

Και τώρα προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: Όταν ένας εν ενεργεία υπουργός κατηγορεί δημόσια έναν πρώην πρωθυπουργό για δωροδοκία χωρίς να παρουσιάζει κανένα αποδεικτικό στοιχείο και όταν ο άνθρωπος που επικαλείται τον διαψεύδει δημόσια και κατηγορηματικά, η αστική “Δικαιοσύνη” θα εξακολουθήσει να πετάει αετό;