του Τάσου Σταυρόπουλου *

Το ποτάμι μας έχει δρόμο
  Κουβαλώντας τον πόθο                                                                             
  Ατελεύτητων αύριο                                                                       
   [Πωλ Ελυάρ] 

1. Στην Κύπρο για 3 μέρες κυβέρνησε ο Σύριζα. Ναι καλά το καταλάβατε. Είχαμε μια πρόγευση της πολιτικής του Σύριζα στο μαρτυρικό νησί. Επιχειρήθηκε να εφαρμοσθεί  η πολιτική κόντρα στα μνημόνια μέσα στην Ευρωζώνη, χωρίς να θιχθεί  το €. Χωρίς  πολλά –πολλά λόγια η προσγείωση ήταν γρήγορη και αναμενόμενη. Η Κύπρος δεν μπορούσε να δανεισθεί έξω από την ευρωπαϊκή τράπεζα -η μόνη που  χειρίζεται τη στρόφιγγα ρευστότητας.  Η κεντρική τράπεζα Κύπρου μέσα στη ζώνη του € λειτουργεί σαν μια επιχείρηση που πνίγεται, όταν η τράπεζά της κόβει οποιαδήποτε διευκόλυνση. Και σαν άσωτος υιός που επιστρέφει στην οικογένειά του, η κυβέρνηση της Κύπρου επέστρεψε στο  βιαστή της.

2. Η πολιτική λύση ήταν εξόφθαλμη, αλλά όχι για την κυβέρνηση της Κύπρου  και για τα μνημονιακά ή αντιμνημονιακά κόμματα στην Ελληνική Βουλή  ( πλην ΚΚΕ). Άμεση επιστροφή στην Κυπριακή λίρα, εθνικοποίηση των τραπεζών, κάλυψη της ρευστότητας των τραπεζών και εγγύηση των λαϊκών καταθέσεων  από την κεντρική τράπεζα της Κύπρου, κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων που είχε υπογράψει η «κομμουνιστική» κυβέρνηση Χριστόφια, εθνικός έλεγχος της οικονομίας( κίνηση κεφαλαίων κλπ)  και σύγκρουση με τη Γερμανοκυριαρχούμενη   Ε.Ε.

3. Είχε περιθώρια να κάνει κάτι άλλο η κυβέρνηση της Κύπρου μέσα στην Ευρωζώνη; Ασφαλώς όχι. Δεν ξέρουμε τι να συμβούλευσαν  το ομογάλακτο ΑΚΕΛ οι Δραγασάκης, Ήσυχος και Δούρου που έτρεξαν στην Κύπρο, για να δώσουν τα φώτα τους . Θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε. Μάλλον επίπονες διαπραγματεύσεις,  μέχρι να…. καμφθεί η σιδηρά κυρία Μέρκελ.

4. Η ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα δεν αφορά μόνο τους Κύπριους, αφορά και την πολιτική του Σύριζα. Γιατί δε συμβουλεύει και τους αδελφούς Κύπριους ή δε δίνει –αποκαλύπτει τη συνταγή του πώς να πετύχουν χωρίς μνημόνια ,υπερασπιζόμενοι την παραμονή τους στην  Ευρωζώνη; Έχουν το δικαίωμα να κρατούν κλειστό στο σεντούκι τους ένα πρόγραμμα χωρίς μνημόνια μέσα στη ζώνη του € και να βασανίζουν τους αδελφούς Κυπρίους; Δεν πρέπει να τους δώσουν τα φώτα τους, για να μη χάσουν οι Κύπριοι τις καταθέσεις τους και σε λίγο τους μισθούς τους και τις συντάξεις τους;

5. Τα πράγματα δεν είναι απλά και χρειάζεται πολιτική αποκάλυψης και αντιπαράθεσης:
α.  Πρώτα –πρώτα με όσους αυτοχρίζονται αριστεροί ή επαγγέλλονται μια αριστερή κυβέρνηση και   κοροϊδεύουν το λαό, χωρίς να κοκκινίζουν.

«Πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησή μας θα είναι το πάγωμα των μέτρων μείωσης μισθών και συντάξεων  και η αποκατάσταση σταδιακά του κατώτερου μισθού στα προ μνημονίου επίπεδα» διακήρυξε ο Τσίπρας  στην ομιλία του στο  London School Economics στις 14.3.2013. Δηλ. άμεση συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων που έχουν κάνει χαρακίρι στους μισθούς και συντάξεις και  έχουν φτάσει την ανεργία € 30% . Και συνέχισε  «Η λιτότητα οδηγεί την ελληνική οικονομία προς τα κάτω. Αυτό δεν είναι εκτίμηση(!), είναι δεδομένο. Η λιτότητα δεν είναι το μέσο για την έξοδο από την κρίση, αλλά ο στόχος αυτών που την επιβάλουν, αυτών που την εφαρμόζουν» Μόνο που ξέχασε να προσθέσει ότι η λιτότητα είναι σύμφυτη με την πολιτική της Ε.Ε και υποχρεωτική πολιτική των χωρών που βρίσκονται στην ευρωζώνη για την οποία τόσο πολύ κουράζεται να  μας υπενθυμίσει ότι «πάση θυσία» θα μας διατηρήσει μέσα, λέγοντας χαρακτηριστικά στο Λονδίνο σε ερώτηση αν θα επιλέξει το ευρώ ή τη δραχμή «Αυτό δεν είναι πραγματικό δίλημμα, δεν είμαστε τόσο ηλίθιοι να χάσουμε ένα τόσο ισχυρό εργαλείο διαπραγμάτευσης».   Το ισχυρό εργαλείο του ευρώ χρησιμοποίησε ως διαπραγμάτευση και η Κυπριακή κυβέρνηση  και είδαμε τα αποτελέσματα.

     Β. Δεύτερο με όσους βλέπουν το αδιέξοδο της πολιτικής της ευρωζώνης και του ισχυρού ευρώ και μένουν προσκολλημένοι ακόμη στην πολιτική Τσίπρα και στις κωλοτούμπες που κάνει, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του συστήματος. Προσφέρουν κάκιστη υπηρεσία, προετοιμάζουν επανάληψη στην Ελλάδα του Κυπριακού δράματος με πιο κακή σκηνοθεσία, παρατείνουν το δράμα των εργαζομένων και  των ανέργων, όλων των απόκληρων της κοινωνίας, και εμποδίζουν την έξοδο από την κρίση.

6. Ο  Τσίπρας κάνει τη δουλειά του, συμμαχεί με τον Καμμένο- δικαιολογημένα,  τους ενώνει η κοινή πολιτική στο θέμα της παραμονής στο €- συνομιλεί με μυστική αντζέντα  με τον Πέρες, υποδέχεται όλους τους πρώην πρασινοφρουρούς συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ, χρησιμοποιεί πιο δεξιά φρασεολογία από το Ανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, και προετοιμάζει το έδαφος για την εξουσία δίνοντας «γη και ύδωρ».

Οι άλλοι που βλέπουν τη λύση έξω από την ευρωζώνη, έχουν καθυστερήσει επικίνδυνα: απαιτείται συσπείρωση, συμπόρευση για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο για έξοδο από την κρίση και ανακούφιση του δοκιμαζόμενου λαού με πρόγραμμα και όχι με συνθήματα και με υποσχέσεις που παραπέμπουν στη δευτέρα παρουσία. Η αριστερά δυστυχώς έχει προϋπηρεσία στη συνθηματολογία, αλλά πρέπει να γυρίσει σελίδα. Ο λαός θέλει να γνωρίζει το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας, τα βήματα που θα γίνουν με ειλικρίνεια, τις δυσκολίες υλοποίησης ενός τέτοιου προγράμματος, αρκεί να υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ.

Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και ανατροπής έκανε το πρώτο βήμα με το σχέδιο Β’, με ελλείψεις, με αδυναμίες , αλλά με ειλικρίνεια και με συναίσθηση των δυσκολιών, για να δώσει ένα τέλος στα μνημόνια και στη θηλιά της ευρωζώνης. Οι νέοι χωρίς δουλειά ,παίρνουν το δρόμο της ξενιτειάς, σε λίγο η Ελλάδα θα είναι χώρα γερόντων, χωρίς συντάξεις, χωρίς ελπίδα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε. Απευθύνουμε κάλεσμα συμπόρευσης σε όλους, χωρίς ηγεμονισμό, με δημοκρατική λειτουργία για τη συγκρότηση ενός λαϊκού και πολιτικού  μετώπου που θα δίνει διέξοδο και θα εγγυάται την επόμενη ημέρα την αποκατάσταση των  μισθών, και συντάξεων, την εργασία, τη δημόσια εκπαίδευση και υγεία.

7. Η ηγεσία του Σύριζα εγγυάται  την παραμονή στην ευρωζώνη, δηλ. τη συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων. Να μην έχουμε αυταπάτες. Η ευρωζώνη είναι μνημόνιο. Η ευρωζώνη δεν επιτρέπει τη στάση πληρωμών και τη διαγραφή του χρέους, την κατάργηση των μνημονίων, τις εθνικοποιήσεις των τραπεζών και επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, την ανασυγκρότηση της αγροτικής οικονομίας, τα ελάχιστα αναγκαία μέτρα για την έξοδο από την κρίση, γιατί έρχονται σε σύγκρουση με όλο το θεσμικό πλαίσιο της Ε.Ε. Χωρίς  την έξοδο από το ευρώ και αποκατάσταση του εθνικού ελέγχου στη νομισματική και οικονομική πολιτική είναι απάτη να υπόσχεται ο Τσίπρας ότι τα μνημόνια θα είναι παρελθόν και να δηλώνει στο Λονδίνο «ότι η νίκη του Σύριζα θα είναι η αρχή του τέλους μιας αλλαγής πολιτικής στην Ευρώπη».     
 

* Ο Τάσος Σταυρόπουλος ειναι γραμματέας του Πολιτικού Συμβουλίου του Μετώπου Αλληγεγγύης και Ανατροπής

Πηγή: http://tometopo.gr/home/news/1294-2013-03-24-07-10-12.html