Το πώς διαχειρίζεται η «σοσιαλιστική» μας κυβέρνηση το δημόσιο χρήμα – του σκληρά φορολογούμενου λαού- το βλέπουμε από δυο και μόνο δημοσιεύματα αστικών φυλλάδων.
Ένα απ’ το «Πρώτο Θέμα» που το τιτλοφορούσε «Από σουίτα σε σουίτα οι υπουργοί» και ένα σημερινό κείμενο του Γ. Κύρτσου που διαπιστώνει ότι «Στη γραμμή Τσοχατζόπουλου και η κυβέρνηση Παπανδρέου».

Στο πρώτο δημοσίευμα βλέπουμε την μπέικη ζωή που κάνουν τα κυβερνητικά στελέχη … εις υγεία των «κορόιδων» φορολογουμένων, ενώ στο δεύτερο ότι κάποιοι μιζαδόροι αετονύχηδες εξακολουθούν να θησαυρίζουν ελέω Πασοκικής κυβέρνησης και «εξοπλιστικών προγραμμάτων».

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα απ’ αυτά τα δημοσιεύματα:

«Αντίθετα στο ρεύμα πάνε οι υπουργοί της κυβέρνησης, οι οποίοι επιμένουν εν καιρώ οικονομικής κρίσης να διαμένουν σε σουίτες πολυτελών ξενοδοχείων και να απολαμβάνουν ανέσεις πέντε αστέρων στα ταξίδια τους στο εξωτερικό. “Ναι στις θυσίες αλλά όχι για εμάς”, φαίνεται ότι είναι η λογική πολλών στο κυβερνητικό σχήμα που, είτε ως φιλοξενούμενοι είτε με λεφτά του Δημοσίου, εξακολουθούν να βιώνουν τη χλιδή και την άνεση της υπουργικής ιδιότητας.

Δύο κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλος Γερουλάνος και η υπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, στη διάρκεια των πρόσφατων επίσημων επισκέψεών τους στις ΗΠΑ επέλεξαν να διαμείνουν σε πανάκριβες σουίτες γνωστών ξενοδοχείων και να χρησιμοποιήσουν ακόμη και λιμουζίνες για τις  μετακινήσεις τους».

«Η κυβέρνηση Παπανδρέου κατάφερε να υπογράψει μία συμφωνία για τη μεταβίβαση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά από τους αποτυχημένους Γερμανούς επενδυτές, που τα οδήγησαν στη χρεοκοπία, σε ένα αμφίβολης αξιοπιστίας επενδυτικό σχήμα από το Άμπου Ντάμπι, με όρους που επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του μαύρου πολιτικού χρήματος στη δημόσια ζωή.

Για να υπογραφεί η συμφωνία, οι Γερμανοί επενδυτές διευκολύνθηκαν από τις φορολογικές Αρχές, οι οποίες μείωσαν στο ελάχιστο τα πρόστιμα που τους είχαν επιβάλει για την έκδοση εικονικών τιμολογίων που σχετίζονταν με τις διαδρομές του μαύρου χρήματος, ενώ δόθηκαν εγγυήσεις σε παλιούς και νέους επενδυτές ότι η έρευνα για το σκάνδαλο της παραγγελίας γερμανικών υποβρυχίων τύπου 214 από την κυβέρνηση Σημίτη – Τσοχατζόπουλου την περίοδο 2000-2001 δεν θα ακουμπήσει τα συμφέροντά τους, ό,τι κι αν συμβεί.

Το εκπληκτικό είναι ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου αποφάσισε να παραγγείλει ακόμη δύο γερμανικά υποβρύχια τύπου 214, επιβαρύνοντας τους Έλληνες φορολογούμενους με 1 δισ. ευρώ, προκειμένου να συμβάλει στη… βιωσιμότητα του καταδικασμένου σε αποτυχία νέου επενδυτικού σχήματος. Η αρχική συμφωνία της περιόδου 2000-2001 προέβλεπε την κατασκευή τεσσάρων γερμανικών υποβρυχίων τύπου 214 και καταβλήθηκε προκαταβολή ύψους 2 δισ. ευρώ (το 75%-80% του συνολικού κόστους παραγγελίας), επειδή δήθεν η προμήθεια των συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων είχε κατεπείγοντα χαρακτήρα.

Δέκα χρόνια αργότερα δεν έχουμε παραλάβει τα γερμανικά υποβρύχια τύπου 214 και η κυβέρνηση Παπανδρέου σπαταλά άλλο 1 δισ. ευρώ για την παραγγελία επιπλέον δύο γερμανικών υποβρυχίων αυτού του τύπου. Πρόκειται για τον απόλυτο διαχειριστικό παραλογισμό, εφόσον το 1 δισ. ευρώ που πετάει κυριολεκτικά από το παράθυρο η κυβέρνηση ισοδυναμεί με το ετήσιο έσοδο από τη νέα προγραμματισμένη αύξηση του ΦΠΑ και είναι διπλάσιο από τη μείωση των επιδομάτων ανεργίας που προβλέπεται από το επικαιροποιημένο μνημόνιο για το 2011.

Δεν υπάρχει οικονομική λογική στις επιλογές της κυβέρνησης Παπανδρέου, υπάρχει όμως μία σταθερότητα στην κυριαρχία του μαύρου πολιτικού χρήματος στην ελληνική δημόσια ζωή. Σύμφωνα με αποκαλύψεις των γερμανικών ΜΜΕ αλλά και των αρμόδιων Αρχών της Γερμανίας, οι εταιρείες που επωφελήθηκαν της αρχικής παραγγελίας των υποβρυχίων τύπου 214 και της ιδιωτικοποίησης των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά μοίρασαν σε Έλληνες αξιωματούχους, τα ονόματα των οποίων δεν αναφέρονται, μίζες 90 εκατομμυρίων ευρώ.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου συνεχίζει την υπερχρέωση της χώρας μέσω του νέου προγράμματος κατασκευής υποβρυχίων τύπου 214, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η δικαστική έρευνα στη Γερμανία αλλά και στην Ελλάδα για τις “αρπαχτές” της περιόδου 2000-2001, λέει πολλά για τις προτεραιότητες και το διαχειριστικό ήθος της σημερινής εξουσίας.

Οι μέθοδοι της περιόδου Σημίτη – Τσοχατζόπουλου παραμένουν κυρίαρχοι, γιατί τους διεφθαρμένους πολλά από τα πολιτικά στελέχη μας εμίσησαν, τη διαφθορά όμως και το μαύρο της χρήμα πολύ λιγότεροι. Η κυβέρνηση Παπανδρέου γιόρτασε την επέτειο του «ΟΧΙ» της 28ης Οκτωβρίου με ένα εντυπωσιακό «ναι» στην κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, τη διαπλοκή και τη διαφθορά».