Το Αρλεκιν στην εποχή του εμφυλίου

Sep 25, 2026 | Ημερολόγιο | 1 comment

Του Γ. Γ.

Οπως το συνηθίζω, σχεδόν καθημερινά, επισκέπτομαι μια ιστοσελίδα στην οποία υπάρχουν δημοσιεύματα εφημερίδων περασμένων εποχών. Βασικά το κάνω για να ενημερώνω το αρχείο μου για ιστορικά γεγονότα, αλλά και γιατί από την ανάγνωση τέτοιων δημοσιευμάτων προσπαθώ να προσεγγίσω το κλίμα της εποχής που υπήρχε, ειδικά την χρονική περίοδο μετά την απελευθέρωση της χώρας μας από τα ναζιστικά κατοχικά στρατεύματα.

Το παρακάτω δημοσίευμα, ειλικρινά με εντυπωσίασε και είπε να το μοιραστώ μαζί σας. Δημοσιεύτηκε σαν σήμερα 25 Σεπτέμβρη του 1947 στην αντικομμουνιστική εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”. Κι όταν λέω με εντυπωσίασε εννοώ ότι δεν περίμενα να συναντήσω …γραφή Αρλεκιν σε μια μυθοπλασία, που δεν ξέρω που να την αποδώσω. Στην εθελοδουλία της αστικής τάξης της εποχής που είχε αντανάκλαση και στους γραφιάδες της; Το ότι εν μέσω εμφυλίου πολέμου κατασκεύαζαν μυθιστορήματα που τα παρουσίαζαν σαν ρεπορτάζ για τον “παράδεισο του ελεύθερου κόσμου”, που αμφισβητούσε ένοπλα ο ΔΣΕ; Σαν συμπλήρωμα στην προπαγάνδα τους για την θέση της γυναίκας στο σύστημα τους, σε αντιδιαστολή στα όσα πρέσβευε ο Δημοκρατικός Στρατός για τον ρόλο της γυναίκας σε μια αταξική κοινωνία;

Το παρακάτω κείμενο το υπογράφει κάποιος Σπ. Τριανταφύλλου.

Γύρισα από ένα ταξίδι μου στην Αμερική και όλοι μου ζητούν νέα και εντυπώσεις: Τι είδα τι άκουσα αν ο τόπος αυτός είναι παράδεισος όπως πολλοί πιστεύουν. Απαντώ χονδρικώς σε όλους. Είναι παράδεισος αληθινά η Αμερική. Οι γυναίκες είναι σωστοί άγγελοι. Θα μπορούσαν στην πλειονότητά τους να γίνουν και πρότυπα του Μουρίλλα. Και ακόμα πολλές θα μπορούσαν να εμπνεύσουν -αν υπήρχε σήμερα – και τον Πραξιτέλη για να πλάσουν καινούργιες θεές. Είναι, λοιπόν δυνατόν άγγελοι να κατοικούν σε κόλαση;

Είναι το περιεργότερο και το πιο ωραίο πλάσμα μαζί. Οταν βλέπει κανείς τις Αμερικανίδες να περπατούν στους δρόμους της Νέας Υόρκης ή των άλλων μεγαλουπόλεων, καταλαβαίνει αμέσως ότι η γυναίκα είναι η ψυχή και το στολίδι αυτού του νέου κόσμου που δημιουργήθηκε σε δυο εκατονταετίες σχεδόν και καλπάζει με καταπληκτική ταχύτητα προς την αποθέωση του νέου μηχανικού πολιτισμού.

Η γυναίκα είναι όασις στις ατέλειωτες θάλασσες των ανθρώπων που πλημμυρίζουν τις πόλεις. Περισσότερο από τα τόσα άλλα περίεργα και καταπληκτικά που παρουσιάζει η Αμερική, τους ουρανοξύστες της, τις τεράστιες κρεμαστές γέφυρες, τα τούνελ της, τα τρένα της, τον πλούτο της και την οργιώδη βλάστηση που σκεπάζει τις ατελείωτες εκτάσεις της, την μεγαλύτερη εντύπωση σαν το πιο θαυμαστό την κάνει η γυναίκα. Η γοητεία της και η επίδρασή της στην ζωή των Αμερικανών την έχει κάνει σωστή βασίλισσα “επεί το κάλλος εστίν υπηρήφανον”. Εμείς τουλάχιστον έτσι την είδαμε. Σαν αφετηρία και τέρμα της ιλιγγιώδους ζωής της Αμερικής. Γι΄ αυτό μάλιστα αρχίσαμε απ’ αυτήν τις σύντομες εντυπώσεις μας από την πατρίδα της.

Είδα γυναίκες στην Πόλη, σε πόλεις της Ιταλίας στην Λισσαβώνα. Μοιάζουν σαν όλες τις γυναίκες. Κοντές, χηλές, αδύνατες, χοντρές κάθε τύπου, όμορφες και άσχημες. Ελάχιστες μοιάζουν στην Αμερικάνα. Το κορμό της είναι μίσχος λουλουδιού που νομίζει κανείς ότι το σαλεύουν ζέφυρου πνοές και το “υποσαλεύουν” Ερώτων αύρες.

Πιστεύει κανένας ότι έχουν επιτύχει το θαύμα αυτό της σωματικής διαπλάσεως με την γυμναστική.

Σπάνια θα συναντήσετε στην Αμερική άσχημη γυναίκα. Δεν μιλάμε βέβαια για τις μαύρες.
Είτε με φυσικά είτε με τεχνικά μέσα η Αμερικανίδα καταφέρνει να παρουσιάζεται πάντα ωραία, κομψή, θελκτική, γυναίκα που γι’ αυτήν κάθε άντρας να είναι έτοιμος για κάθε θυσία.

Σε διάστημα της ημέρας μια Αμερικανίδα μπορεί να αλλάξει φόρεμα πολλές φορές. Ποτέ δεν θα την δείτε με ακατάστατα μαλλιά ή με άβαφο πρόσωπο. Στο μπάνιο και στην τουαλέτα της -και εκείνες που εργάζονται- θα καθίσουν τουλάχιστον δυο ώρες την ημέρα. Το φόρεμα τους ποτέ δεν θα το φορούν για δεύτερη φορά αν δεν το στείλουν για καθάρισμα και σιδέρωμα. Για μια τρίχα, που μπορεί να έχουν σε κάποιο σημείο του προσώπου τους, που δεν θα έπρεπε μπορούν να τρέχουν στο Ινστιτούτο καλλονής για μήνες. Το περίφημο ορισμό της Ασπασίας, της μεγάλης δασκάλας της φιλαρέσκειας -όλων των αιώνων και όλων των εποχών- τον τηρούν με φανατική αυστηρότητα ..

1 Comment

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Από το Παρίσι ως τα Τίρανα, η Ευρώπη φλέγεται – Οι λαοί στους δρόμους ενάντια στην κρατική καταστολή και την εξαθλίωση

Το ημερολόγιο γράφει Σάββατο 24 Οκτώβρη 2026 και ο χάρτης της Ευρώπης φωτίζεται από τις φλόγες της κοινωνικής έκρηξης. Από τις λεωφόρους του Παρισιού μέχρι την πλατεία Σκεντέρμπεη στα Τίρανα, η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα και, κυρίως, η οργισμένη νεολαία σπάνε...

Παρίσι: Στους δρόμους της οργής ενάντια στην ακρίβεια – Στο «κόκκινο» η κρατική καταστολή, απτόητο το λαϊκό κίνημα

Σε τεντωμένο σκοινί βρίσκεται η Γαλλία, με την εργατική τάξη, τη νεολαία και τα λαϊκά στρώματα να πραγματοποιούν σήμερα, Σάββατο 24 Οκτώβρη 2026, μια νέα, μαζική πανεθνική κινητοποίηση ενάντια στο αβάσταχτο κόστος διαβίωσης και την κυβερνητική πολιτική της ανέχειας....

24 Οκτώβρη 1944 – Ο θάνατος του δωσίλογου Λουί Ρενό

Ο καπιταλιστής που συνεργάστηκε με τους ναζί και πλήρωσε το τίμημα της προδοσίας Σαν σήμερα, στις 24 Οκτώβρη του 1944, πεθαίνει στη φυλακή ο Λουί Ρενό (Louis Renault), ένας από τους ιδρυτές της ομώνυμης γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Ο Ρενό δεν έμεινε στην ιστορία...

Παρίσι: Η εργατική και φοιτητική αντεπίθεση σπάει τις απαγορεύσεις της αστυνομίας

Το Παρίσι «βουλιάζει» αυτή την ώρα. Μετά από ένα 24ωρο έντονου θρίλερ και δικαστικών προσφυγών, τα εργατικά συνδικάτα και οι φοιτητικοί σύλλογοι συγκρότησαν ένα αρραγές, κοινό μέτωπο, σπάζοντας στην πράξη τις προσπάθειες της γαλλικής κυβέρνησης να φιμώσει τις...

Σαν σήμερα γίνεται στην Ιταλία η αποκάλυψη της Gladio – «Κόκκινη Προβιά»: Ο αόρατος, φασιστικός στρατός της CIA και του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα

Η αποκάλυψη της Gladio στην Ιταλία από τον Τζούλιο Αντρεότι, σαν σήμερα,  στις 24 Οκτώβρη 1990 ξέσκισε τα προπετάσματα του Ψυχρού Πολέμου. Αποδείχθηκε περίτρανα ότι οι δυτικές αστικές δημοκρατίες, υπό την καθοδήγηση της CIA και του ΝΑΤΟ, είχαν στήσει έναν «αόρατο»,...

Σαν σήμερα το 2001 είχαμε άλλη μια κρατική δολοφονία. Ο μπάτσος Γ. Τυλιανάκης δολοφονεί εν ψυχρώ τον 21χρονο Μ. Χριστόπουλο – Η αστική δικαιοσύνη απέναντι σε φονιάδες μπάτσους

Θα χρησιμοποιήσουμε το αρχείο μας για να αναφέρουμε ατιμώρητες δολοφονίες Ρομά από μπάτσους. Κι αυτό γιατί  ανάμεσα σε δεκάδες περιστατικά ένστολης βαρβαρότητας, η περίπτωση του δολοφόνου μπάτσου Τυλιανάκη, καταγράφεται ως μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις που...

Η γελοία “υπόθεση” με τον γόνο Θεοδωρικάκο

Πηγή: Πάνος Παπανικολάου - f/b Λοιπόν ας το πιάσουμε από την αρχή. 📌 Η "υπόθεση" με τον γόνο Θεοδωρικάκο ήταν εξ αρχής γελοία: μια παρέα πιτσιρικάδες με δυο - τρεις μπάφους. 📌 Η αρχική γελοιότητα φυσικά ήταν ο συνήθης "υπερβάλλων ζήλος" της Ελληνικής Αστυνομίας που...

Σαν σήμερα, το 2025, οι μπάτσοι βασανιστές της οικογένειας Ινδαρέ αθωώνονται και τα θύματά τους βρίσκονται κατηγορούμενοι

Στο καθεστώς της σημερινής διακυβέρνησης, το παραδοσιακό δημοσιογραφικό κλισέ «απίστευτο και όμως αληθινό» τείνει να αντικατασταθεί πλήρως από τη φράση «ένα συνηθισμένο περιστατικό». Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται ανάγλυφα από τη δικαστική εξέλιξη που σημειώθηκε σαν...

Oι Φλωρίδηδες αν είχαν στοιχειώδη τσίπα, θα όφειλαν να έχουν παραιτηθεί από χθες.

Πηγή: Κώστας Παπαδάκης - f/b Αυτοί που συγκαλύπτουν παρανομίες ανώτατων αστυνομικών για να σώσουν γιο Υπουργού και βάζουν στο αρχείο το σκάνδαλο των υποκλοπών, εκεί που έχουν βάλει από χρόνια και την Propatria, αυτοί που ονόμαζαν μπάζα όσους μιλούσαν για μπάζωμα των...

Οικογενειοκρατία, ασυδοσία και θεσμική σήψη: Η «Δικαιοσύνη» των αρίστων είναι μια αστική φάρσα

Το αστικό κράτος και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ξεπερνούν κάθε όριο προκλητικότητας, ξεσκίζοντας ακόμα και τα προσχήματα της περιβόητης «αστικής νομιμότητας» και της «διάκρισης των εξουσιών». Η αποκάλυψη της στήλης «Βηματοδότης» για το καθεστώς που επικρατεί στα...

Επιλεγμένα Video