Θερίζουν φτώχεια και ανισότητα στην Ελλάδα

Jun 5, 2014 | Διεθνή, Οικονομία | 0 comments

image002Του Λεωνίδα Βατικιώτη – “Επίκαιρα”

Η Ελλάδα είναι η τελευταία Σοβιετική Δημοκρατία; Η χώρα των βολεμένων εργαζομένων και συνταξιούχων, που με τα προνόμιά τους προκάλεσαν τη δημοσιονομική κρίση; Μήπως τα τελευταία χρόνια τα μέτρα του Μνημονίου ήρθαν να «ισιώσουν τη βέργα», περιορίζοντας τις υπερβολές; Ή, μήπως, τα βάρη της λιτότητας κατανεμήθηκαν ισότιμα μεταξύ όλων των εισοδηματικών κατηγοριών, αφήνοντας στο απυρόβλητο τα πιο φτωχά στρώματα, όπως υποσχόταν το πρώτο Μνημόνιο πριν από τέσσερα χρόνια;

Μια ματιά σε ορισμένα στατιστικά στοιχεία που εκδόθηκαν πρόσφατα αρκεί για να αποδειχτεί ότι όλες αυτές οι χιλιοεπαναλαμβανόμενες κοινοτοπίες, που λέγονταν χωρίς ποτέ να αποδειχτούν, μόνο και μόνο για να δώσουν υπόσταση και σοβαρότητα στη ρήση του Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε», ήταν το προπέτασμα καπνού για να καλλιεργηθεί η συλλογική ενοχή. Ηταν ο ψυχολογικός πόλεμος που προηγε’ιται κάθε καλά οργανωμένης επίθεσης, είτε διεξάγεται στα πεδία των μαχών είτε στο κοινωνικό μέτωπο, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα από το 2010 χωρίς διάλειμμα.

Διάκριση της ντροπής

Η Ελλάδα έχει το θλιβερό προνόμιο να περιλαμβάνεται στη λίστα των δέκα χωρών του αναπτυγμένου κόσμου με την πιο άνιση κατανομή εισοδήματος. Τα νούμερα, μάλιστα (προερχόμενα από τον ΟΟΣΑ όπως τα επεξεργάστηκε ο διαδικτυακός τόπος 247wallst.com), αφορούν στο 2010 στην υποτιθέμενη εποχή της ευημερίας. Το μέγεθος είναι ο λεγόμενος δείκτης Gini που περιγράφει πόσο αποκλίνει μια οικονομία από την πλήρη ισότητα. Οι τιμές που λαμβάνει αυτή η μεταβλητή ξεκινούν από 0, που είναι η τέλεια ισότητα, και φτάνο μέχρι 1, που είναι η απόλυτη ανισότητο το ιδεώδες κάθε νεοφιλελεύθερου.

Η χώρα με την καλύτερη βαθμολογία που πλησίαζε όσο καμιά άλλη την τέλια ισότητα είναι η Ισλανδία! Η μικρή νησιωτική χώρα που κήρυξε παύση πλήρωμών, ανέτρεψε τις κυβερνήσεις των υποτελών, ψήφισε νέο Σύνταγμα, εθνικοποίησε το χρεοκοπημένο πιστωτικό της σύστημα και εδώ και χρόνια απολαμβάνει δημοσιονομικό πλεόνασμα, υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, χαμηλή ανεργία και, το… σημαντικότερο, διεθνή σεβασμό! Η Ισλανδία, λοιπόν, είναι η χώρα με τις λιγότερες ανισότητες.

Στην άλλη άκρη της κλίμακας, των κρατών με τις μεγαλύτερες ανισότητες, βρίσκονται τρεις ομάδες χωρών, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι οχτώ από τις δέκα χώρες με τις μεγαλύτερες ανισότητες. Πρώτη είναι η ομάδα όπου εφαρμόστηκε μέχρι τέλους ο πιο κτηνώδης νεοφιλελευθερισμός (Χιλή, ΗΠΑ, Αγγλία), δεύτερη είναι η ομάδα των χωρών που πέρασαν από κρίση χρέους και το καμίνι του ΔΝΤ (Μεξικό, Τουρκία) και τρίτη η ομάδα του ευρωπαϊκού Νότου, που ήταν ανέκαθεν η «δεύτερη ταχύτητα» της Ευρωζώνης και στη συνέχεια εξελίχθηκε στο πειραματόζωο των ευρωπαϊκών προγραμμάτων διαρθρωτικής προσαρμογής (Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα).

Συγκεκριμένα, ο δείκτης Gini στη Χιλή το 2010 -κι αφού, μάλιστα, πέρασαν είκοσι χρόνια από την πτώση της νεοφιλελεύθερης χούντας του στρατηγού Πινοτσέτ, κατά τη διάρκεια των οποίων κυβερνούσαν κατά βάση κεντροαριστερές κυβερνήσεις- ήταν 0,501. Η Χιλή, πειραματόζωο της Σχολής του Σικάγου, κρατά τα σκήπτρα παγκοσμίως στις εισοδηματικές ανισότητες. Στη δεύτερη θέση της λίστας με τις ανισότητες είναι το Μεξικό (0,466), όπου ξέσπασε η πρώτη κρίση χρέους τη δεκαετία του 1980 και εφαρμόστηκε ένα από τα πιο σκληρά και παρατεταμένα χρονικά διαρθρωτικά προγράμματα τουΔΝΤ.

Ακοθουθούν η Τουρκία (0,411), τακτικός πελάτης κι αυτή του ΔΝΤ, οι ΗΠΑ (0,38), κοιτίδα της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον -όπως αποκαλείται ο νεοφιλελευθερισμός στην άλλη όχθη του Ατλαντικού-, το στρατιωτικοποιημένο Ισραήλ (0,376), η Πορτογαλία (0,344), που ανέκαθεν βρισκόταν στο ναδίρ όλων των κοινωνικών δεικτών στην EE, η Αγγλία (0,341) -παρότι, μάλιστα, με το ξέσπασμα της κρίσης, το 2008, αύξησε τις κοινωνικές δαπάνες- και η Ισπανία (0,338), που είχε από τότε το ρεκόρ ανεργίας πανευρωπαϊκά. Τέλος, στην ένατη θέση των ανισοτήτων ήταν η «Ελλάδα της ευημερίας» και των «πλουσιοπάροχων κοινωνικών πολιτικών», που επικρίνεται πρώτα και κύρια από τη σημερινή ΝΔ, με τους αλλεπάλληλους μύδρους του Βορίδη εναντίον της οικονομικής πολιτικής του Κ. Καραμανλή να μην αποτελούν μόνο την εκδίκηση της ακροδεξιάς πτέρυγας, αλλά και ασύστολα ψεύδη. Πολιτική απάτη!

ΣΤΟ δρόμο για τη Χιλή και το Μεξικό

Η ζοφερή συνέχεια μετά το 2010 (όπως απεικονίζεται στους δείκτες) μπορεί εύκολα να προβλεφθεί, αν συγκρίνουμε τις κοινωνικές δαπάνες από χώρα σε χώρα. Σε Χιλή και Μεξικό, τις χώρες-πρότυπα του νεοφιλελευθερισμού, ανέρχονταν στο 10,2% και 7,4% του ΑΕΠ. Στην Ελλάδα, αντίθετα, ήταν 27,4%. Σχετικά υψηλές, με βάση τη διεθνή σύγκριση, ήταν επίσης στην Πορτογαλία και την Ισπανία: 26,4% και 23,8%.

Φυσικά, το αν οι κοινωνικές δαπάνες είναι επί της ουσίας υψηλές ή μη αποδεικνύεται από τη φτώχεια και τις ανισότητες. Αν υπάρχουν ανισότητες, όπως βεβαιωμένα πλέον υπάρχουν στην Ελλάδα, τότε οι κοινωνικές δαπάνες χρήζουν αύξησης. Είναι χαμηλές. Η συζήτηση για τη δυνατότητα βελτίωσης της αποτελεσματικότητάς τους είναι αστεία -και επίσης προσχηματική, καθώς στοχεύει να τις στιγματίσει ως κυψέλη διαφθοράς ή ανορθολογικής κατανομής πόρων-, αν σκεφτούμε σε τι πραγματικά αντιστοιχεί: μετακίνηση κονδυλίων από νοσοκομεία σε συντάξεις ή από επιδόματα ανεργίας σε επιδόματα μητρότητας…

Δεδομένης, ωστόσο, της σημασίας που έχει αποδώσει η κυβέρνηση Σαμαρά στη μείωση των δαπανών, και δη των κοινωνικών, ώστε να επιτευχθεί ακόμη κι αυτό το ψευδεπίγραφο πλεόνασμα, η εξέλιξη του δείκτη ανισοτήτων από το 2010 μέχρι σήμερα δεν παρουσιάζει καμιά έκπληξη. Θα αυξάνεται όσο θα μειώνονται οι κοινωνικές δαπάνες.

Αυτή ακριβώς η εύκολα προβλέψιμη δυναμική αποτυπώνεται στην τελευταία έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το έτος 2013, που αφορά στα εισοδήματα του 2011. Αναφέρει κατά λέξη: «Σε όρους ανισότητας, η Ελλάδα βρίσκεται στις υψηλότερες θέσεις μεταξύ των χωρών της EE (συντελεστής Gini, Ελλάδα: 34,3, ΕΕ- 28:30,4) με εξαίρεση την Ισπανία (35,0), τη Λετονία (35,9) και την Πορτογαλία (34,5). Επιπλέον, το πλουσιότερο 20% των νοικοκυριών στη χώρα μας κατέχει 6,6 φορές μεγαλύτερο μερίδιο εισοδήματος απ’ ό,τι το φτωχότερο 20% (δείκτης S80/20), ενώ ο αντίστοιχος λόγος λαμβάνει τιμή 5,1 για το σύνολο των χωρών της ΕΕ-28. Πάντως, τα τρία πρώτα έτη της τρέχουσας κρίσης για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία οι ανωτέρω δείκτες ανισότητας (συντελεστής Gini και S80/20) διατηρήθηκαν σχεδόν σταθεροί το πρώτο έτος (εισοδήματα 2009), ενώ αυξήθηκαν συγκρατημένα το επόμενο έτος (2010 κατά 1,8% και 7,1% αντίστοιχα) και πιο σημαντικά το τελευταίο διαθέσιμο έτος (2011, κατά 2,4% και 10% αντίστοιχα)».

Στη συνέχεια η έκθεση του διοικητή, που δεν μπορεί να κατηγορηθεί για λαϊκισμό, επιχειρεί μια καταγραφή των ομάδων που αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο φτώχειας: «Τα τελευταία έτη στην Ελλάδα η φτώχεια φαίνεται να μετατοπίζεται ταχύτατα από την ομάδα των ηλικιωμένων προς την ομάδα των νεότερων ζευγαριών με παιδιά, αλλά και προς τους νέους εργαζόμενους και κυρίως τους ανέργους». Καταλήγει δε στα εξής συμπεράσματα, τα οποία, μάλιστα, υπογραμμίζει: «Το πρόβλημα της προστασίας των παιδιών και των ανέργων από τις χειρότερες συνέπειες της οικονομικής κρίσης θα πρέπει πλέον να αντιμετωπιστεί ως ένα από τα πιο επείγοντα ζητήματα δημόσιας πολιτικής στην Ελλάδα»!

Η μεγάλη ληστεία των Μνημονίων

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι τα βάρη της κρίσης (αύξηση φορολογίας, μείωση μισθών, επιδομάτων και συντάξεων, απολύσεις, αύξηση του κόστους περίθαλψης κ.ά.) δεν κατανεμήθηκαν ομοιόμορφα. Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, που ήταν ήδη σε δεινή θέση πριν από το ξέσπασμα της κρίσης, κλήθηκαν από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά να αναλάβουν σχεδόν αποκλειστικά το κόστος εξόδου, με αποτέλεσμα η κοινωνική συνοχή να έχει τιναχτεί στον αέρα και ο κοινωνικός χάρτης πλέον να παραπέμπει σε αντιθέσεις που θυμίζουν τριτοκοσμική χώρα. Σε αυτό το εκρηκτικό έδαφος, παροχές όπως το πρόσφατο μέρισμα δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό και αδυνατούν ακόμη και να επουλώσουν τις βαθιές πληγές που άνοιξαν τα Μνημόνια, ενώ οι κυβερνητικές θριαμβολογίες για την έξοδο στις αγορές ή την ανάκαμψη στερούνται περιεχομένου για την πλειονότητα. Ανέξοδες μεγαλοστομίες, που στόχο έχουν να κρύψουν τη μεγάλη ληστεία που συντελέστηκε με ευθύνη όλης της πολιτικής ελίτ της Ελλάδας! 
www.leonidasvatikiotis.gr
05/06-11/06/14
I http://www.epikaira.gr I 13

 

 

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Δέκα χρόνια φυλακή στην καθαρίστρια για ένα πλαστό απολυτήριο. 373.000 ευρώ έγιναν 10.000 για τον μπάτσο με το πλαστό πτυχίο!

Δύο υποθέσεις, δύο άνθρωποι, δύο εντελώς διαφορετικές κοινωνικές διαδρομές. Και μια σύγκριση που θέτει ενοχλητικά ερωτήματα για την ταξική λειτουργία της Δικαιοσύνης. Θυμάστε την καθαρίστρια από τον Βόλο; Εκείνη τη γυναίκα που είχε παραποιήσει το απολυτήριο της Ε΄...

Υποκλοπές: Το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν είναι μόνο οι παρακολουθήσεις. Είναι η συγκάλυψή τους!

«Το δεύτερο και πιο συγκλονιστικό σκάνδαλο, με τα μεγαλύτερα αδικήματα, είναι η συγκάλυψη». Η φράση του δικηγόρου Ζαχαρία Κεσσέ, που εκπροσωπεί θύματα του Predator, στη σημερινή του συνέντευξη στο MEGA News 104,6, συμπυκνώνει μια πολιτική διάσταση του σκανδάλου των...

Όταν η «θεσμική ευαισθησία» επιλέγει πότε θα μιλήσει και πότε θα σωπάσει

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Με αφορμή τα ερωτήματα του Γιώργου Παπαχρήστου για τις καταγγελίες Γιαννακόπουλου, επανέρχεται το ζήτημα των «δύο μέτρων και δύο σταθμών» στις αντιδράσεις των δικαστικών και συνδικαλιστικών οργάνων. Είχαμε την εντύπωση ότι, μετά το χθεσινό...

Μαθητές και ποντίκια! Όταν η σχολική εγκατάλειψη αποκτά αποκρουστική μυρωδιά…

Τριτοκοσμικές εικόνες στις Αχαρνές: Ψόφια ποντίκια μέσα στις σωληνώσεις σχολικού συγκροτήματος, με την αποπνικτική δυσοσμία να κάνει αφόρητη την παραμονή μαθητών και εκπαιδευτικών! Αν κάποιος αναζητούσε μια ακόμη αποκαλυπτική εικόνα της κατάστασης στην οποία έχει...

Νοεμβριανά 1916: Αίμα, τρομοκρατία και τα παζάρια των μεγάλων δυνάμεων

Του Γιώργου Κ. Καββαδία Τα Νοεμβριανά του 1916 αποτέλεσαν μία από τις πιο αιματηρές κορυφώσεις του Εθνικού Διχασμού. Η απόβαση των δυνάμεων της Αντάντ στον Πειραιά και οι συγκρούσεις με τον ελληνικό στρατό και τους βασιλικούς επιστράτους ακολουθήθηκαν από ένα κύμα...

«Ράδιο Αρβύλα»: Όταν η πολιτική σάτιρα γίνεται ενοχλητική για την εξουσία και μέρος του μιντιακού παιχνιδιού

Οι «Ράδιο Αρβύλα» έχουν διανύσει μια μακρά και πολυκύμαντη διαδρομή στα ελληνικά τηλεοπτικά πράγματα. Ασφαλώς και δεν ήταν όλα ρόδινα, ούτε όλες οι επιλογές τους έμειναν έξω από το πεδίο της κριτικής. Από την υπόθεση Στάθη μέχρι τις περιπτώσεις όπου η εκπομπή...

Η κρατική καταστολή σε δράση: Χτες, τα «παλικάρια» της ένστολης αλητείας ξαναχτύπησαν! (Βίντεο)

Αυτό που πρέπει να τονίσουμε αρχικά είναι αυτό που τονίσαμε και σε περασμένη ανάρτησή μας. Οτι κατέρρευσαν με πάταγο οι απαγορεύσεις χουντικής έμπνευσης κυβέρνησης και πρύτανη Χατζηγεωργίου. Θα πάθαιναν, όμως, στερητικό σύνδρομο τα «παλικάρια» της ένστολης αλητείας,...

Όταν η θρησκευτική τυπολατρία δεν σέβεται ούτε τον θάνατο ενός παιδιού…

Οταν η αναλγησία ρασοφόρων και η προσκόλληση στους τύπους παίρνουν τέτοιες διαστάσεις, ώστε ακόμη και οι λέξεις μοιάζουν φτωχές για να την περιγράψουν. Ένα μικρό παιδί στην Κρήτη χάνει τη ζωή του με τραγικό τρόπο, αφού κατάπιε βενζίνη. Μια οικογένεια βυθίζεται στο...

Ηταν 20 χρονών. Τον έλεγαν Μιχάλη Μυρογιάννη. Τον δολοφόνησε εν ψυχρώ σαν σήμερα το ΄73 ο Ντερτιλής (Βίντεο)

Βρέθηκε σε δύσκολη εποχή. Ασφυκτιούσε. Αγωνιούσε και αγωνιζόταν. Πάλευε να απαλλαγεί από τον βραχνά που του στερούσε το χαμόγελο, από την φασιστική μαυρίλα που καταπλάκωνε την καθημερινότητα του και την χώρα.  Τον έλεγαν Μιχάλη Μυρογιάννη. Μετρούσε μόνο 20 χρόνια...

Δημήτρης Γκόγκος (Μπαγιαντέρας). Ο κομμουνιστής λαϊκός συνθέτης

Σαν σήμερα, το 1985, φεύγει απ’ την ζωή ένας από τους πιο σπουδαίους ρεμπέτες ερμηνευτές, οργανοπαίκτες και συνθέτες, ο κομμουνιστής Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας. Βροντούν κι αστράφτουν, πέρα ως πέρα,τα δοξασμένα μας βουνάκαι μια φωνή αντηχεί στη σφαίρατο “Χαίρε,...

Επιλεγμένα Video