– Σκάνδαλα, κυβέρνηση real estate, Βατοπέδι. Τι θα έγραφε για όλα αυτά μια προκήρυξη της «17Νοέμβρη» τον Νοέμβρη του 2008;

– Αν είχαν φωνή να μιλήσουν τα υπερλούξ κελιά του Βατοπεδίου, απ’ όπου πέρασαν πολιτικοί, δικαστικοί, γκάνγκστερ, μεγιστάνες, τύποι σκοτεινών υπηρεσιών και ειδικών αποστολών… εξαχρειωμένο πολιτικό προσωπικό, που επιβιώνει μόνο λόγω των σχέσεων αμοιβαίας συνενοχής.
Οταν σημερινή υπουργός φτάνει να σηκώσει το τηλέφωνο, απαιτώντας ένα πλυντήριο-στεγνωτήριο για το εξοχικό της, πέφτοντας σε επίπεδο τρακαδόρου για μικροπράγματα, φανταστείτε πώς θα διαχειριστεί τα μεγάλα.
Νομίζω ότι «η συμμορία των Βατοπαίδων…» θα μπορούσε να διδάξει «τεχνογνωσία» στη μαφία. Οι γκόλντεν μπόΐς της Εκκλησίας αγκαλιά με τα golden boys της πολιτικής. Σύμφυρμα κράτους και παρακράτους, εξουσίας και παραεξουσίας. Κάποιος μίλησε για κόπρο του Αυγείου. Προσυπογράφω.

-Τι σκέφτεστε παρακολουθώντας την επικαιρότητα μέσα από τον Κορυδαλλό;

Το φόρτωμα της κρίσης στις πλάτες της φτωχολογιάς, τα τόσα σκάνδαλα και τα άλλα τόσα κουκουλώματα δεν απαξιώνουν και δεν από-νομιμοποιούν στα μάπα των εργαζομένων την εκτελεστική και οικονομική εξουσία, τη δήθεν Δικαιοσύνη;
Δεν δημιουργούν το κοινωνικό κλίμα στο οποίο ο εργαζόμενος τείνει ευήκοον ους σε φωνές και δράσεις έξω από το πλαίσιο της -στραπατσαρισμένης άλλωστε «νομιμότητας»;

Αέρας κοπανιστός, εικονικοί τίτλοι, πλασματικό κεφάλαιο είναι τα καινούρια φανταχτερά ρούχα του κεφαλαίου. Μια διεθνοποιημένη ολιγαρχία του πλούτου στην κορυφή του καπιταλιστικού συστήματος είναι υπεύθυνη για «κατοχή και διακίνηση» ασύλληπτου όγκου πλασματικού κεφαλαίου που διατρέχει όλον τον πλανήτη, εισβάλλει σε κρατικά θησαυροφυλάκια και ιδιωτικές τσέπες, λεηλατεί τον δημόσιο πλούτο και αρπάζει τους κόπους μιας ζωήδ.

-Όταν μιλάτε για ολιγαρχία, ανα¬φέρεστε στους επιχειρηματίες-ιδιοκτήτες ή και στους managers;

Ασφαλώς αναφέρομαι και στους χρυσοκάνθαρους που απέκτησαν τεράστιες προσωπικές περιουσίες και τρέχουν τώρα σαν τον μαθητευόμενο μάγο που τον κυνηγούσαν οι δυνάμεις που ο ίδιος εξαπέλυσε. Οι προβεβλημένοι υπερμάνατζερ, τα πρόσωπα που ανέδειξε ο σύγχρονος καπιταλισμός-καζίνο, ο σπεκουλαδόρικος καπιταλισμός, δεν είναι μόνον τροχονόμοι των ροών του πλασματικού κεφαλαίου, ούτε ανεύθυνοι διαχειριστές των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.
Αυτοί, που ακόμη και σε χώρες σαν τη δική μας, τσεπώνουν 1,5 και 2 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και ανερυθρίαστα συνιστούν και οργανώνουν μαζί με κάποιους ανθούς της πολιτικής ηγεσίας τη λιτότητα, τζογάρουν και εξανεμίζουν τον κόπο των ασφαλισμένων, εξευτελίζουν δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις προκειμένου να τις ξεπουλήσουν ύστερα για ένα κομμάτι ψωμί, ξέρουν πολύ καλά ότι δεν παίζουν παιχνίδια εικονικής πραγματικότητας.

Είναι όμως αποπροσανατολισμός και υποκρισία αυτά που πλασάρονται τελευταία, ότι τάχα μόνο αυτοί είναι οι υπεύθυνοι. Διότι, όταν πτώχευσε η Lehman Brothers, η «ανεξάρτητη» Δικαιοσύνη των ΗΠΑ φρόντισε να πάρουν τα golden boys τις αποζημιώσεις τους: 2,5 δισ. ευρώ, παρακαλώ.
Συμπτωματικά, τόσο αυτοί όσο και οι συνεργοί τους της πολιτικοδικαστικής εξουσίας δεν εντοπίζονται, ούτε ονοματίζονται. Ορισμένους, μάλιστα, απ’ τους πιο βαθιά μπλεγμένους τους βλέπουμε στα διεθνή και εγχώρια media να παριστάνουν, ως αθώες περιστερές, τους αναλυτές της κρίση…

«Να μείνουν με την όρεξη»

-Τα σύμβολα σας, το ιστορικό 45άρι, η γραφομηχανή και η σφραγίδα της 17Ν δεν βρέθηκαν ποτέ. Εχουν περάσει στη λήθη της Ιστορίας ή περιμένουν να κάνουν την επανεμφάνιση την κατάλληλη στιγμή;

Μια ολόκληρη νύχια ο εισαγγελέας Καρούτσος -ναι, αυτός του Βατοπεδίου- είχε φαγωθεί να του πω για «τα σύμβολα».
Να φανταστείτε, κάποια στιγμή μου πρότεινε το κινητό του για να επικοινωνήσω «με αυτούς που τα φυλάνε», λέγοντάς μου: «Μη φοβάσαι δεν παρακολουθείται το δικό μου κινητό».
Ναι, καλά ακούσατε… Υστερα, πληροφορήθηκα ότι αποτελούν τον διακαή πόθο των ελληνικών και ξένων μυστικών υπηρεσιών. Και, μόνο γι’ αυτό, λέω ότι πρέπει να μείνουν με την όρεξη.

Η Επαναστατική Αριστερά, αν και μακριά από φετιχισμούς, έχει τα διαχρονικά σύμβολα της, έχει και τα ιδιαίτερα σύμβολα που δημιουργεί κάθε της γενιά. Αυτά δεν τα παζαρεύει, δεν τα ξεπουλά. Οταν κάποτε φτιαχτεί το μουσείο της επανάστασης σ’ αυτά τα σύμβολα που αναφέρεστε, τους πρέπει εκεί μια γωνίτσα.

-Ο ιδρυτής της γαλλικής «Αμεσης Δρασης» Ζαν-Μαρκ Ρονγιάν απειλείται με επανεγκλεισμό στη φυλακή επειδή σε συνέντευξη του αρνήθηκε να αποκηρύξει τις δράσεις της οργάνωσης. Πως νιώθετε εσείς κάθε φορά που δίνετε μια συνέντευξη μέσα από τη φυλακή;

-Τον είχαν στη φυλακή πολλά χρόνια, τώρα είναι σε καθεστώς περιοριστικών όρων. Ομως τον εκβιάζουν και του ζητάνε να αλλαξοπιστήσει. Αυτός είναι ο περί ελευθερίας και αξιοπρέπειας λόγος της Δυτικής Δημοκρατίας…
Μ’ αυτή την ευκαιρία, απ’ αυτή τη θέση, να στείλω θερμούς χαιρετισμούς στους συντρόφους της Action Directe και στον σύντροφο παρακείμενης φυλακής, τον Ramirez Sanchez, τον Κάρλος. Και σε κάθε φυλακισμένο αγωνιστή.

-Μετά την έκδοση τον πρώτου σας βιβλίου, ακολουθεί η ιστορία της17Ν;

-Μόλις τελείωσα τη μετάφραση του «Αναμνήσεις απ’ το κελί» των Ε. Ουιδόμπρο και Μ. Ροσενκόφ του ΜLN -Τουπαμάρος. Θα εκδοθεί σύντομα από την Κουκίδα.
Προ ολίγων μηνών μετέφρασα το «Πόλεμος στον Παράδεισο» του Κάρλος Μοντεμαγιόρ, μια πολιτική νουβέλα για τον αντάρτη δάσκαλο Λούσιο Καμπάνιας και τους αγώνες του μεξικανικού λαού. Θα το εκδώσουν οι Εναλλακτικές Εκδόσεις.

Οσο για το βιβλίο της 17Ν, δεν ήρθε ακόμη ο καιρός για να πάει, όπως πρέπει, στους αναγνώστες του.