«Εδώ το καθένα από τα δυο μεγάλα κόμματα, που διαδέχονται το ένα το άλλο στην εξουσία, διευθύνεται με τη σειρά του από ανθρώπους που κάνουν την πολιτική προσοδοφόρα υπόθεση, που κερδοσκοπούν πάνω στις έδρες της νομοθετικής συνέλευσης (…) και που όταν το κόμμα τους νικήσει ανταμείβονται με θέσεις (…). Εχουμε δυο μεγάλες συμμορίες από πολιτικούς κερδοσκόπους, που παίρνουν διαδοχικά στα χέρια τους την κρατική εξουσία και την εκμεταλλεύονται με τα πιο διεφθαρμένα μέσα και για τους πιο διεφθαρμένους σκοπούς, ενώ το έθνος είναι ανίσχυρο μπροστά στους δυο μεγάλους αυτούς συνασπισμούς των πολιτικών που βρίσκονται δήθεν στην υπηρεσία του, μα που στην πραγματικότητα το εξουσιάζουν και το καταληστεύουν».
Η παραπάνω περιγραφή – για την ακρίβεια η παραπάνω «ακτινογραφία» – του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ, χρονολογείται εδώ και σχεδόν 130 χρόνια!
Είναι τα λόγια του Ενγκελς για τον αμερικανικό δικομματισμό και περιέχονται στον πρόλογό του στο έργο του Μαρξ «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία».
Και όπως γράφει σήμερα ο Δημήτρης Δανίκας στα «ΝΕΑ»: «Γι΄ αυτό σας λέω, μη χαίρεστε. Κι εγώ με τον Ομπάμα είμαι. Αλλά δεν ξεχνώ. Πίσω από μια κούκλα Νικόλ Κίντμαν πάντα το ίδιο Χόλιγουντ, πάντα η ίδια καλοστημένη σκηνοθεσία»
0 Comments