Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ως πρόεδρος των ΗΠΑ είναι άκρως ανησυχητική και επικίνδυνη αν αναλογιστεί κανείς την άνοδο της ακροδεξιάς σε παγκόσμιο επίπεδο.

Γιατί όμως κερδίζει η ακροδεξιά ενώ όλοι βλέπουν τα όσα πράττουν; Από την μια πλευρά έχουμε μια Ευρώπη που ψυχορραγεί, ουσιαστικά πρόκειται για τον καπιταλισμό που αργοπεθαίνει και προσπαθεί να παραμείνει ζωντανός χρησιμοποιώντας το τελευταίο χαρτί του και από την άλλη έχουμε πλέον τις ΗΠΑ να ακολουθούν το ίδιο μονοπάτι.

Οι ανακατατάξεις σε παγκόσμιο επίπεδο οδηγούν στη δημιουργία ενός πολιτικού συστήματος ποτ πουρί. Ας κάνουμε μια μικρή αναδρομή στα εκλογικά αποτελέσματα της γηραιάς Ηπείρου και να θυμηθούμε την Γαλλία και την Λεπέν, η οποία θεωρείται πολιτική προσωπικότητα πρώτης γραμμής. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση στη Γαλλία αθέτησε τις προεκλογικές τις υποσχέσεις. Στις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές το Εθνικό Μέτωπο ήρθε πρώτο στις 6 από τις 13 περιφέρειες, αλλά στον δεύτερο γύρο ο συσχετισμός των δυνάμεων ανετράπη. Συνεχίζουμε με την Ουγγαρία με το ακροδεξιό κόμμα Τζόμπικ να κατέχει το 21% στις βουλευτικές εκλογές του 2014. Στην Αυστρία στις εκλογές του 2016 το ακροδεξιό κόμμα FPÖ πήρε 36%. Στην Ολλανδία το ακροδεξιό Κόμμα για την Ελευθερία PVV προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Στη Γερμανία την ίδια στιγμή το ακροδεξιό κόμμα AfD, έρχεται τρίτο στις δημοσκοπήσεις. Περνάμε στη Δανία και στο δανικό λαϊκό κόμμα, το οποίο είναι αυτή τη στιγμή το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα του Φόλκετινγκ, έχοντας 22 από τις συνολικά 179 έδρες του. Στην Ιταλία το επίσης ακροδεξιό κόμμα Λέγκα του Βορρά, στις δημοσκοπήσεις παρουσιάζεται τρίτο κόμμα. Στην Πολωνία πρώτο κόμμα είναι το PiS. Στη Σουηδία το ακροδεξιό κόμμα είναι πιο δημοφιλές από ποτέ. Και κλείνουμε με τη Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα, η οποία ήρθε τρίτο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 2015.

Τα ακροδεξιά κόμματα συνεχίζουν την αυξητική τους πορεία παρά τα εγκλήματα, τις δολοφονίες και τις φασιστικές πρακτικές τους. Οι άνθρωποι τα ψηφίζουν για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η οικονομική κρίση και το προσφυγικό- μεταναστευτικό ζήτημα, το οποίο οι επικεφαλής των φασιστικών κομμάτων δεσμεύνται ότι θα επιλύσουν. Ο δεύτερος λόγος είναι η τιμωρία στα προηγούμενα κόμματα, άρα πρόκειται για μια εκδικητική πρακτική προς όλους αυτούς που δεν τήρησαν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις. Έτσι, τα δίπολα Χείριστος και Χειρότερος που δημιουργούνται πλέον στο πολιτικό σκηνικό αυξάνουν την πρόθεση ψήφου προς τον χείριστο.

Επιπλέον, ένας ακόμα λόγος που κέρδισε ο Τραμπ είναι η δύναμη της τεχνολογίας.

Η διαφήμιση και το προφίλ του πολιτικού που απευθύνεται στον μέσο πολίτη ως «είμαι ένας από εσάς» φαίνεται να είναι αποτελεσματική. Πλέον, κερδίζει όποιος έχει χρήματα για να κάνει τις καλύτερες διαφημιστικές καμπάνιες και να αγγίξει το συναίσθημα του μέσου πολίτη. Τα γελοία αστεία και το γελοίο προφίλ είναι ένας τρόπος αυτής της διαφημιστικής πρακτικής. Ο πιο δημοφιλής κερδίζει. Ουσιαστικά δεν υπάρχει ελευθερία επιλογής, υπάρχει ο καταιγισμός διαφήμισης που λειτουργεί θριαμβευτικά για τα πολιτικά πρόσωπα. Ενώ υπάρχει και το κομμάτι των δυσαρεστημένων που δεν καλύπτονται από δίπολα, καθώς κατανοούν ότι είναι ανώφελο και καταστροφικό να ψηφίσουν με την λογική του Χείριστου και του Χειρότερου. Αυτό το ποσοστό αυτών των ανθρώπων επιλέγει να μην ψηφίσει καθόλου.

Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η ευθύνη της αριστεράς παγκοσμίως και των προηγούμενων κομμάτων τα οποία ενισχύουν τα φασιστικά κόμματα λόγω της αδράνειάς τους και κυρίως λόγω της μη τήρησης των προεκλογικών τους δεσμεύσεων.

Το παγκόσμιο πολιτικό σύστημα καταρρέει. Καταρρέει ο καπιταλισμός, ο οποίος προσπαθεί να σωθεί με νύχια και με δόντια χρησιμοποιώντας το τελευταίο χαρτί του.

Πηγή: Έφη Γιάννου – http://3pointmagazine.gr/