Μισθοί πείνας, μερική απασχόληση, τρομοκρατία, ψυχολογική πίεση για να βγουν οι πωλήσεις, εξευτελισμός προς τον εργαζόμενο με κόρνες και καμπανάκια που θυμίζουν εξέδρα αρένας, και στον ορίζοντα απόλυση. Αυτό που λέμε “εργασιακός μεσαίωνας” αντιστοιχεί πλήρως στο τηλεφωνικό κέντρο Plegmanet που συνεργάζεται με την Wind.

Συνάδελφοι-σσες,

Τα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια στρατηγικού χαρακτήρα αντεργατική επίθεση που καταργεί ένα προς ένα τα δικαιώματα των εργαζομένων. Μια σειρά από κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, όπως το οχτάωρο, οι συλλογικές συμβάσεις, οι αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η σύνταξη, αμφισβητούνται ανοιχτά και με τον νόμο. Φτάνοντας την ανεργία στα ύψη, πετσοκόβοντας τους μισθούς, επεκτείνοντας την εργοδοτική αυθαιρεσία και την εντατικοποίηση που πολλές φορές οδηγεί τους εργαζόμενους ακόμη και στο θάνατο.

Σε αυτήν την επίθεση στηρίζεται η Plegmanet, είναι κομμάτι της. Για να βγάλει όσο πιο πολύ κέρδος γίνεται από τους εργαζόμενους, τους  χρησιμοποιεί ως αναλώσιμους. Εκμεταλλεύεται την ανεργία  και την ανάγκη τους για δουλειά, τους καταπιέζει να πουλάνε περισσότερο και πάντα με την απειλή «αν δεν πουλάς φεύγεις». Όταν, δε, εκτιμήσουν ότι ο εργαζόμενος κοστίζει πολύ (θεμελιώνει δικαίωμα αποζημίωσης κ.λπ.) ή γίνεται “επικίνδυνος”, τον απολύουν ή τον αναγκάζουν να παραιτηθεί και πάνε στον επόμενο.

Το τελευταίο διάστημα δεκάδες εργαζόμενοι απολύθηκαν από τη συγκεκριμένη εταιρεία, με τελευταίο το συνάδελφο Ν.Ν. Ο συνάδελφος, που δούλευε εξίμιση μήνες στην εταιρεία, μετά τη λήξη της βάρδιάς του στις 5/9, καλέστηκε στο γραφείο από τον προϊστάμενο ο οποίος του ανακοίνωσε την απόλυσή του. Πρόφαση, όπως και σε άλλες περιπτώσεις εργαζομένων, ήταν η αποδοτικότητά του στις πωλήσεις. Ωστόσο, δεν είχε προϋπάρξει η παραμικρή προειδοποίηση ή παρατήρηση.

Όμως, η πραγματική αιτία της απόλυσης είναι ότι ο συνάδελφος Ν.Ν., μαζί με άλλους δύο συναδέλφους του, είχε απεργήσει στην πανεργατική απεργία στις 17 Μάη δημιουργώντας “κακό προηγούμενο” στην επιχείρηση. Μάλιστα ήταν ο τελευταίος από τους τρεις εργαζόμενους που απολύθηκε μιας και η εργοδοσία είχε ήδη “φροντίσει” να απολύσει και τους άλλους δύο: η μία συναδέλφισσα απολύθηκε δύο μέρες μετά την απεργία(!) και ο δεύτερος συνάδελφος είκοσι μέρες μετά (δύο μέρες πριν κλείσει χρόνο, ώστε να μην πάρει αποζημίωση)!

Η απόλυση του Ν.Ν. ήταν η τιμωρία για όποιον παλεύει για τα δικαιώματά του. Παράλληλα, θέλει να στείλει και μήνυμα τρομοκράτησης και υποταγής προς τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Απαράδεκτη και άξια καταγγελίας είναι επίσης και η στάση της Επιθεώρησης Εργασίας η οποία, ουσιαστικά, πήρε το μέρος της εργοδοσίας, καθώς αρνήθηκε ακόμη και να καταγράψει την καταγγελία του συναδέλφου, θεωρώντας ότι είναι στην ευχέρεια του εργοδότη να απολύει για οποιονδήποτε λόγο και όποτε θέλει χωρίς κανένα κόστος.

Έχοντας λοιπόν, και το νόμο με το μέρος της, η εταιρεία το τελευταίο διάστημα  απολύει εργαζόμενους καθημερινά, είτε με πρόφαση μειωμένες πωλήσεις-αποδοτικότητα, είτε λόγω «συμπεριφοράς», δηλαδή όταν ο εργαζόμενος δεν συμβαδίζει με τους εντατικοποιημένους όρους εργασίας της εταιρείας.

Η προσπάθεια της εταιρείας να πείσει τους εργαζόμενους ότι το δικαίωμα τους στην δουλειά εξαρτάται από την αποδοτικότητά τους και από τις ορέξεις του εργοδότη δεν πρέπει να περάσει. Η προσπάθεια αυτή στηρίζεται στην αποσυγκρότηση του εργατικού κινήματος, στον εκφυλισμό των σωματείων, στον εκβιασμό των εργαζομένων (ειδικά των νέων) να δουλεύουν με λιγότερα  δικαιώματα. Οι στόχοι που βάζει η εργοδοσία για τις πωλήσεις, στην πραγματικότητα είναι συνήθως άπιαστοι, είναι στόχοι που τους χειρίζεται ανάλογα με το κέρδος που επιδιώκει. Τα μπόνους είναι τα ψίχουλα που δίνει από αυτό το κέρδος. Δεν πρέπει να αφορά τον εργαζόμενο πόσες αιτήσεις πρέπει να κάνει για να πληρωθεί ή να έχει δουλειά. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι οι εργαζόμενοι δεν προσλήφθηκαν για δουλειά με το κομμάτι και ότι το αν γίνονται πωλήσεις η όχι εξαρτάται ελάχιστα ή και καθόλου από τους εργαζόμενους. Η προώθηση του ανταγωνισμού τύπου  «ο τάδε έκανε αίτηση, εσύ τι κάνεις;» έχει σαν σκοπό να μετακυλήσει τα βάρη της εταιρίας στις πλάτες των εργαζομένων ώστε να μπορεί η εργοδοσία να εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους με ευνοϊκότερους όρους.

Συνάδελφοι-σσες,

Οι απολύσεις των συναδέλφων μας  έχουν σαν στόχο την πλήρη υποταγή μας στην εργοδοσία. Μας θέλουν φοβισμένους, με σκυμμένο το κεφάλι, ελαστικούς για να δουλεύουμε υπερωρίες και Σάββατα με κουπόνια, με μερική απασχόληση (τετράωρα, πεντάωρα, εξάωρα) δίνοντάς μας ψίχουλα για να ζήσουμε. Μα πάνω από όλα μάς θέλουν απομονωμένους, γιατί γνωρίζουν πως μόνο αν παλέψουμε συλλογικά μπορούμε να διεκδικήσουμε.

Η Plegmanet είναι  ένα δείγμα της εργασιακής ζούγκλας που προωθείται από το καπιταλιστικό σύστημα και τις κυβερνήσεις του, μίας πολιτικής που δεν έχει τίποτα να προσφέρει πέρα από φτώχεια, εξαθλίωση και πείνα. Η Ταξική Πορεία καλεί τους εργαζόμενους της Plegmanet  να δράσουν ενάντια σε αυτήν την πολιτική, για να μην περάσουν οι απολύσεις. Τους καλεί να αντισταθούν και να παλέψουν για τα δικαιώματα και για τη ζωή τους.

Παράλληλα, καλούμε σχήματα και οργανώσεις εργαζομένων, σωματεία, συλλογικότητες και αγωνιστές σε ανοιχτή σύσκεψη-συζήτηση την Τρίτη 19/9 στις  18:00 στο βιβλιοπωλείο-καφέ “Εκτός των τειχών” (Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια) για να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε πώς θα απαντήσουμε στις προκλητικές και άδικες απολύσεις της Plegmanet.