Zero Hedge, 05, 04, 2019

[Πολύ αξιοπρόσεκτη και ενδεικνυόμενη τροφή για σκέψεις, εγκεφάλων με ικανότητα κρίσης και αίσθηση εθνικής ευθύνης, η ακόλουθη είδηση και οι συνοδευτικοί σχολιασμοί. Ιδίως όταν εξεταστούν «σε αντιπαράσταση» με τα εκστατικά ρεπορτάζ περί την άσκηση «Ηνίοχος 2019» και ό,τι αυτή -και οι «συμμαχίες» που εκφράζει- πιθανότατα συνεπάγονται για την εμπλοκή της χώρας μας σε ξένες θανάσιμες συγκρούσεις, άσχετες με τα ζωτικά της συμφέροντα. Μια άμεση  συνέπεια που πρέπει να αναμένεται είναι η απώλεια και των τελευταίων συμπαθειών και υπολειμμάτων εκτίμησης που η Ελλάδα διέθετε στη ευρύτερη γειτονιά της και η επιδείνωση της  απομόνωσής της σ’ έναν ολοκληρωμένο κλοιό περιφρόνησης και απέχθειας.  Tην εικόνα επιδεινώνει τελευταία είδηση ότι η Ουάσιγκτον κηρύσσει «τρομοκρατική οργάνωση» τον εφεδρικό στρατό του Ιράν, «Φρουροί της Επανάστασης» και το Ιράν απαντά κηρύσσοντας τρομοκρατική οργάνωση τον αμερικανικό στρατό στην Μέση Ανατολή. Εξελίξεις που ερμηνεύονται ως προσέγγιση νέας και ευρύτερης ανάφλεξης.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιaνού

Πρόκειται για την πραγματοποίηση ενός εφιάλτη των νεοσυντηρητικών: Για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία το Ιράν πρόκειται να εγκαταστήσει έναν  μεσογειακό λιμένα στην ακτή της Συρίας.

Σε μιαν παγκόσμια αποκλειστικότητα, οι Asia Times γράφουν ότι το Ιράν ενοικίασε ένα τμήμα του λιμένα  της Λαοδικείας, στο βορειοδυτική ακτή της Συρίας, πλησίον της περιοχής του ρωσικού ναυτικού, γεγονός που θα τερματίσει την ρωσική αποκλειστική ξένη παρουσία στην παράκτια περιοχή.

Το ρεπορτάζ των Asia Times αναφέρει τις ακόλουθες λεπτομέρειες:

Από τον προσεχή Οκτώβριο οι Ρώσοι δεν θα έχουν  πλέον την περιοχή δική τους –αφού το Ιράν νοίκιασε τμήματα του λιμένα της Λαοδικείας (Λατάκια)… Η ενέργεια της Συρίας ανταποκρίνεται σε επίσημο ιρανικό αίτημα, που υποβλήθηκε στη Δαμασκό τον περασμένο Φεβρουάριο.  Αντιλαμβανόμενοι ότι δεν μπορούν α εγκαταστήσουν μια μόνιμη στρατιωτική παρουσία σαν αυτήν των Ρώσων -η παράνομα να αρπάξουν μια περιοχή όπως οι Τούρκοι- οι Ιρανοί αρκέσθηκαν σε μιαν μακροχρόνια οικονομική επιρροή στην Συρία, προκειμένου να διατηρήσουν μια  παρουσία σε ένα κρίσιμο σημείο της περιοχής.

Και οι δύο χώρες πλήττονται τώρα από οδυνηρές αμερικανικές κυρώσεις, με την Ουάσιγκτον να ανακοινώνει πρόσφατα  ότι θα εφαρμόσει γενική απαγόρευση  στις  θαλάσσιες μεταφορές πετρελαίου του Ιράν και της Συρίας, ακόμη και στα διεθνή ύδατα.

Το Ιράν, ως παλαιός σύμμαχος του Προέδρου ΄ Ασαντ της Συρίας,  παρέσχε στρατιωτικές ενισχύσεις στα μέτωπα  συγκρούσεων στον συριακό στρατό και σε συμμαχικές πολιτοφυλακές, όπως οι Εσμπολά, από τις αρχές σχεδόν του πολέμου  που κατέστρεψε την χώρα από το 2011.

Η Τεχεράνη παραστάθηκε σταθερά στην Δαμασκό στην αντιμετώπιση της θύελλας, τόσο στον ξενοκίνητο πόλεμο για την αλλαγή καθεστώτος, όσο και στην οικονομική κατάρρευση που αυτός προκάλεσε.

Η ενοικίαση του λιμένα της Λαοδικείας από το Ιράν αρχίζει τον Οκτώβριο, σύμφωνα με τους Asia Times, των οποίων το ρεπορτάζ αναφέρει και τα ακόλουθα: 

Το Ιράν έδωσε στους Σύρους μια σειρά πιστώσεων συνολικού ύψους 6,6 δις δολαρίων από το 2011 και επιπλέον 1 δισεκατομμύριο δολάρια το 2017. Ωστόσο κατά τους τελευταίους τρεις μήνες, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έγιναν  ακόμη θερμότερες, ιδίως μετά την μετάβαση τον Φεβρουάριο στη Τεχεράνη του Προέδρου ΄Ασαντ για να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Χασάν Ρουανί και τον Ανώτατον Ηγέτη Αλή Χαμενέι.

Από την άλλη πλευρά του πολέμου με αντιπροσώπους, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία, από μακρού φοβούνταν την λεγόμενη «Χερσαία Γέφυρα των Σία», που θα συνέδεε την Τεχεράνη με τις προσκείμενες  στο δόγμα των Σία δυνάμεις, από την Βαγδάτη, στην Δαμασκό ως την Βηρυτό.

Ένα ιρανικό λιμάνι στις ακτές της Συρίας θα έφερνε αυτό το σενάριο στην τελική ολοκλήρωσή του, ίσως και  πέραν του ότι οι στρατηγικοί σχεδιαστές της Ουάσιγκτον είχαν ποτέ φανταστεί.

Και πιθανός λόγος ανησυχίας και για την Μόσχα, για την επιχειρησιακή  ασφάλειά της στην περιοχή, αυτό θα φέρει ιρανικό προσωπικό κοντά σε ρωσικές εγκαταστάσεις, ειδικώτερα  πολύ κοντά στην ρωσική αεροπορική βάση Χμεϊμίμ, η οποία έχει γίνει στόχος σποραδικών επιθέσεων της Αλ Κάϊντα και τζιχαντιστών τα δυο τελευταία χρόνια.

Είναι κρίσιμο ότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου είχε πολύ θορυβήσει γύρω από αυτό το σενάριο. Τον Μάιο του 2018, σε μια επίσημη επίσκεψή του στην Κύπρο, ο Νετανιάχου προειδοποίησε ότι το Ιράν ελπίζει να εγκαταστήσει μια ναυτική βάση στην Μεσόγειο.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Jerusalem Post, ο Νετανιάχου δήλωσε τότε ότι το Ιράν ελπίζει να εγκαταστήσει μια ναυτική βάση στην Μεσόγειο Θάλασσα για τα πολεμικά και τα υποβρύχιά του, που θα αποτελέσουν μιαν «απτή απειλή» για τον καθένα.

Καθώς αυτός  ο προφανώς  μεγαλύτερος φόβος του Ισραήλ φαίνεται τώρα να γίνεται πραγματικότητα, αυτό πιθανώς θα κινήσει  τους Ισραηλινούς σε μεγαλύτερη επιθετική δράση εναντίον της Συρίας, μετά κάποιους μήνες σχετικής ηρεμίας.

Το Ιράν θα επισημάνει προφανώς τον καθαρά  εμπορικό και ειρηνικό χαρακτήρα του νέου μεσογειακού λιμανιού του, ωστόσο, όπως σχολιάζουν οι Asia Times: «Η συμφωνία με την Δαμασκό παρέχει στο Ιράν το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τον λιμένα με 23 αποθήκες, αποκλειστικά για οικονομικούς σκοπούς, αλλά όταν αποκτήσει τον έλεγχο  των  εγκαταστάσεων τίποτα δεν τους εμποδίζει να το μετατρέψουν σε στρατιωτική εγκατάσταση.»

Και τελικά « Η παρουσία του στην Λατάκια εκπληρώνει ένα όνειρο δεκαετιών του Ιράν να αποκτήσει άμεση πρόσβαση στην Μεσόγειο Θάλασσα, από όπου μπορεί να μεταφέρει προϊόντα, όπλα  -και πολιτική επιρροή- στον υπόλοιπο κόσμο» –κατά το δημοσίευμα των Asia Times.

Όλα αυτά αναμφίβολα σημαίνουν ότι τα πράγματα θα ξανανάψουν και πάλι στον Λεβάντε, μεταξύ Ισραήλ, Συρίας και Ιράν.