«Ο Λένιν (σε μια από τις πιο ατυχείς διατυπώσεις του) έβλεπε το μέλλον με όρους ηλεκτροδότησης και Σοβιέτ», έγραψε ο Τσακαλώτος (με τη μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του) σε άρθρο του στη «Ναυτεμπορική». Δεν ξέρει, άραγε ο Τσακαλώτος τι ακριβώς είπε και κυρίως τι περιέγραφε με απλό τρόπο ο Λένιν; Τότε είναι εντελώς αμόρφωτος. Νομίζουμε όμως ότι ξέρει. Και πολύ καλά μάλιστα. Και βγάζει όλη την εμπάθεια και το κόμπλεξ του, εμφανιζόμενος ως… κριτικός του Λένιν (ποιος; ο Τσακαλώτος!).

Ο Λένιν έδωσε έναν μεταφορικό ορισμό του σοσιαλισμού. Σοσιαλισμός είναι σοβιετική εξουσία συν εξηλεκτρισμός, είπε. Στον όρο εξηλεκτρισμός περιέλαβε τις τεράστιες αλλαγές που έπρεπε να γίνουν στη ρωσική οικονομία, προκειμένου αυτή να ξεφύγει από την καθυστέρηση και να μπορέσει να αναπτυχθεί στο βαθμό που απαιτείτο για να μπορεί να ονομάζεται σοσιαλιστική. Και βέβαια, ο Λένιν, πριν από τον εξηλεκτρισμό, έβαλε τη σοβιετική εξουσία. Τη δικτατορία του προλεταριάτου, δηλαδή, υπό την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος, χωρίς την οποία κανένας σοσιαλιστικός μετασχηματισμός δε θα μπορούσε να προχωρήσει.

Tα χρόνια που ακολούθησαν, η σοβιετική εξουσία έκανε πράξη το σχέδιο του Λένιν και των Μπολσεβίκων. Στα νεανικά του διαβάσματα ίσως ο Τσακαλώτος κάτι να είχε δει περί GOELRO. Ηταν ένα τεράστιο σχέδιο εξηλεκτρισμού, που το 1935 είχε φτάσει στην οικοδόμηση σταθμών ηλεκτροπαραγωγής δυναμικότητας 4,34 εκατομμυρίων κιλοβάτ, όταν η δυναμικότητα στην προεπαναστατική Ρωσία δεν ξεπερνούσε το 1,1 εκατομμυρίων κιλοβάτ. Παράλληλα, κατασκευάστηκε ένα τεράστιο δίκτυο μεταφοράς που πήγαινε την ηλεκτρική ενέργεια σε κάθε άκρη της αχανούς σοβιετικής γης.

Είναι γνωστό ότι η βιομηχανική παραγωγή στην ΕΣΣΔ αναπτυσσόταν με πρωτόγνωρους ρυθμούς. Το κρατικό πλάνο, όμως, προέβλεπε ότι η αύξηση της εγκατεστημένης ισχύος των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής θα είναι πάντοτε μεγαλύτερη από την αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής. Ετσι χτίστηκε το σοσιαλιστικό οικοδόμημα, που χάρη στην οικονομική ισχύ του και στην ηθικοπολιτική ενότητα του λαού του κατάφερε να αντιμετωπίσει με επιτυχία και να συντρίψει το ναζιστικό τέρας.

Τι ακριβώς βρίσκει «ατυχές» ο Τσακαλώτος στη διατύπωση του Λένιν; Μάλλον και τα δύο σκέλη της. Και τη σοβιετική εξουσία (διότι ο Τσακαλώτος και οι όμοιοί του είναι εραστές της αστικής δημοκρατίας, της δικτατορίας της αστικής τάξης, όπως την όρισε ο Μαρξ) και τον εξηλεκτρισμό, δηλαδή την δημιουργία των όρων για την εκβιομηχάνιση -με έμφαση στη βαριά βιομηχανία, αλλά και την εκμηχάνιση της γεωργίας- της οικονομικά καθυστερημένης Ρωσίας (γιατί ο Τσακαλώτος και οι όμοιοί του είναι εραστές του ελληνικού καπιταλισμού, του καπιταλισμού της «ψωροκώσταινας», η οποία δεν μπορεί να ζήσει και να αναπτυχθεί χωρίς τις επενδύσεις του ξένου κεφαλαίου, που απομυζούν τον πλούτο της).

Το βιβλίο του Δ, Μπάτση «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα» εξακολουθεί να είναι επίκαιρο, εβδομήντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, εκτός των άλλων και για να μας θυμίζει τη δωσιλογική συμπεριφορά των Τσακαλώτων.

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ