Πριν λίγες ημέρες, η κυβέρνηση παρουσίασε το σχέδιό της για το προσφυγικό: μεταφορά 20.000 προσφύγων από τα νησιά στην ενδοχώρα, 18.000 θέσεις σε νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης, 1.200 προσλήψεις συνοριοφυλάκων, υποσχέσεις (βλ. απειλές) για γρήγορη εξέταση (βλ. απόρριψη) αιτήσεων ασύλου και απελάσεις. 

Τι επιδιώκει η κυβέρνηση με αυτά:

    • Να χαϊδέψει το δεξί αυτί των ψηφοφόρων της.

    • Να καθησυχάσει τους κατοίκους των νησιών, τα οποία η ευρωτουρκική συμφωνία μετέτρεψε σε ανοιχτές φυλακές, κρύβοντας τους πρόσφυγες σε κλειστές, κανονικές φυλακές. 

    • Να καθησυχάσει ταυτόχρονα και την Ε.Ε. ότι -παρότι αναγκάζεται να παραβιάσει το γράμμα της ευρωτουρκικής συμφωνίας μεταφέροντας στην ενδοχώρα 20.000 πρόσφυγες- παραμένει απολύτως πρόθυμη να τηρήσει την ουσία της, δημιουργώντας αντίστοιχες θέσεις κράτησης στα ίδια νησιά. 

    • Να τρομοκρατήσει τους πρόσφυγες ότι αν έρθουν στην Ελλάδα τους περιμένουν ο πάτος του Αιγαίου, αβίωτες συνθήκες, εξορίες και φυλακές. 

    • Και, με την ευκαιρία, να βολέψει λίγες εκατοντάδες δικά τους παιδιά στα σώματα ασφαλείας, τον μόνο τομέα όπου η ανάπτυξη πραγματικά ήρθε. 

Τι καταφέρνει στην πράξη η κυβέρνηση με αυτά:

    • Κανονικοποιεί και διαιωνίζει την ουσία της ευρωτουρκικής συμφωνίας -αυτής που με πάθος υπερασπιζόταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- δηλαδή τη μετατροπή της Ελλάδας, και ιδιαίτερα των νησιών, σε μια τεράστια φυλακή προσφύγων, με στόχο την προστασία της ευημερίας και του πλούτου των χωρών του πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

    • Νομιμοποιεί την αντίληψη ότι οι μετανάστες κι οι πρόσφυγες είναι «λαθρομετανάστες», αφού, ακόμα κι αν η ίδια η κυβέρνηση αποφεύγει να πει την κακιά λέξη, θεωρεί στην πράξη ότι όλοι οι μετανάστες κι οι πρόσφυγες έχουν ήδη παρανομήσει μόνο και μόνο επειδή μπήκαν στη χώρα και γι’ αυτό πρέπει να φυλακιστούν.

    • Εντείνει τον πόλεμο ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες, ξοδεύοντας αθρόα το δημόσιο χρήμα σε ακόμα περισσότερους στρατιώτες, όπλα, σκάφη, συρματοπλέγματα, με συνειδητό στόχο να προκαλέσει περισσότερους πνιγμούς, «τροχαία δυστυχήματα», βία και θάνατο, σε παιδιά και μεγάλους, άνδρες και γυναίκες. 

    • Δικαιώνει ιστορικά την πρακτική των στρατοπέδων συγκέντρωσης, το δικαίωμα δηλαδή ενός κράτους να φυλακίζει όχι άτομα που έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα, αλλά ολόκληρες ομάδες πληθυσμού που θεωρεί εχθρικές. Ό,τι δηλαδή έκαναν οι Εγγλέζοι αποικιοκράτες με τους μαύρους, οι ναζί με τους εβραίους, οι νικητές του εμφυλίου με τους κομμουνιστές. Όπως διέρρευσε μάλιστα από γκάφα (;) του εκπροσώπου της κυβέρνησης, κάποια από τα νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης σχεδιάζεται να γίνουν στα ξερονήσια, αποδεικνύοντας ότι το ελληνικό κράτος έχει συνέχεια στην αντιμετώπιση εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών.

Εμείς προφανώς κινούμαστε στο άλλο άκρο. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να επιλέξει αυτός τον τόπο που θα ζήσει, το δικαίωμα της κάθε εργαζομένης να διαλέξει αυτή που θα διαπραγματευτεί την εργασιακή της δύναμη. Παλεύουμε για την ελευθερία της μετακίνησης και το δικαίωμα στην παραμονή. Δεν χρειάζεται όμως να φτάσεις μέχρι εκεί, για να καταλάβεις δυο-τρεις βασικές αλήθειες:

    • Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος. Η αντίληψη περί «λαθρομεταναστών» είναι απάνθρωπη και ακροδεξιά, είναι όμως και τελείως λανθασμένη ακόμη και με βάση τους υπάρχοντες νόμους και διεθνείς θεσμούς. Από τη μια, όλοι οι μετανάστες αναγκάζονται να μεταναστεύσουν παράνομα, αφού δεν υπάρχει σχεδόν κανένας τρόπος να μεταναστεύσει κανείς νόμιμα στην Ελλάδα και στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. (εκτός κι αν έχει μερικά εκατομμύρια να επενδύσει στις χώρες αυτές  βλ. «χρυσή βίζα»). Από την άλλη, κανένας πρόσφυγας δεν έχει ήδη χαρτιά όταν καταφεύγει σε μια χώρα για να ζητήσει προστασία. Αυτό είναι το νόημα του ασύλου, αυτή είναι η Σύμβαση της Γενεύης. Γι’ αυτό και -όσο και να τό ‘θελαν οι κυβερνήσεις- δεν μπορεί να υπάρξει κανένας νόμος που να λέει ρητά ότι όποιος μπει παράνομα σε μια χώρα είναι ήδη λαθραίος και δεν έχει δικαίωμα στο άσυλο. Από εκεί και πέρα, κάθε χώρα κρίνει με τους νόμους της σε ποιον θα δώσει άσυλο και άδεια παραμονής: εμείς ζητάμε να χορηγείται σε πολλούς, οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. δίνουν σε λίγους. Όποιος όμως μιλάει εκ των προτέρων για «λαθρομετανάστες», αρνείται στην πράξη ακόμα και το δικαίωμα αίτησης ασύλου, το ύστατο ανθρώπινο δικαίωμα στην επιβίωση. 

    • Κανένα όπλο, κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, κανένας σκάφος και κανένας φράχτης  δεν πρόκειται να σταματήσει ανθρώπους που έχουν ήδη περπατήσει το μισό πλανήτη για να σώσουν, ή να αλλάξουν, τη ζωή τους. Όσο και να τους πολεμάει η Ελλάδα ή η Ευρώπη, οι άνθρωποι αυτοί θα συνεχίσουν να έρχονται γιατί δεν έχουν άλλη ελπίδα.

    • Όσο η προσφυγιά παραμένει κυνηγημένη, όσο δεν υπάρχει κανένας νόμιμος τρόπος μετανάστευσης, τόσο θα αναπτύσσονται τα κυκλώματα των διακινητών, κερδοσκοπώντας πάνω στις ελπίδες των ανθρώπων. 

    • Όσο περισσότερο κυνηγάς τους κατατρεγμένους, όσο τους στερείς τα χαρτιά, την εργασία, την πρόσβαση στα δημόσια αγαθά, τόσο τους ωθείς στην παρανομία, τόσο τους σπρώχνεις να κλέψουν για να ζήσουν, τόσο ενισχύεις τη βία, την εγκληματικότητα, την τυφλή εκδικητικότητα απέναντι σε ένα άδικο κράτος και μια εχθρική κοινωνία. 

    • Τελικά, ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να αντιμετωπιστεί η προσφυγιά εδώ και τώρα, να μειωθεί η εγκληματικότητα, να ενισχυθεί η ασφάλεια ντόπιων και ξένων, είναι το άσυλο στους πρόσφυγες κι η νομιμοποίηση των μεταναστών/τριών, η ισότιμη πρόσβασή τους στην εργασία, την υγεία, την εκπαίδευση, τα ανοιχτά σύνορα τόσο για αυτούς που έρχονται, όσο και για αυτούς που θέλουν να φύγουν και να ζητήσουν άσυλο σε άλλη χώρα της Ευρώπης. Και βέβαια, πρώτα από όλα, προέχει ο αγώνας ενάντια στη φτώχεια, τον πόλεμο, τις επεμβάσεις, όλα όσα ωθούν τους ανθρώπους στην προσφυγιά.

Και τώρα και πάντα, θα είμαστε στο πλευρό των προσφύγων. Γιατί αυτό είναι το συμφέρον των φτωχών όλου του κόσμου. Γιατί αυτό αντιστοιχεί στην αξιοπρέπεια ενός λαού, που ο ίδιος μεγάλωσε μέσα στην προσφυγιά και τη μετανάστευση. 

Και θα σταθούμε ξανά απέναντι στα νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως κάναμε το 2004 στη Βέννα της Ροδόπης, το 2009 στην Παγανή της Λέσβου, το 2013 στην Ξάνθη, το 2015 στην Αμυγδαλέζα. Γιατί αυτό αντιστοιχεί στην παράδοση ενός λαού που έφτυσε αίμα για να αντισταθεί στους χιτλερικούς φονιάδες και τις απάνθρωπες ιδέες τους.

Πηγή: Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης