Η κυβέρνηση την πάτησε με την υπόθεση του Κουκακίου, καθώς ο «ένοχος» που κατασκεύασε ήταν ο γνωστός σκηνοθέτης Δημήτρης Ινδαρές, ο οποίος εισέπραξε τη συμπαράσταση σύσσωμου του καλλιτεχνικού κόσμου. Την πάτησε διπλά, γιατί ούτε φιλοαναρχικός είναι, ούτε φιλοσυριζαίος ώστε να πιάσει τόπο η συνήθης προπαγάνδα, αν και επιχειρήθηκε από πολλούς η διάδοση αυτού του αφηγήματος. Σου λέει για να ζητάει η αστυνομία να δρα σύμφωνα με τον νόμο, μάλλον αριστερός θα είναι. Μπορεί να εκτέθηκε ανεπανόρθωτα, τόσο ο κύριος Χρυσοχοϊδης όσο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, όμως το μήνυμα που ήθελαν το πέρασαν. Όσο κι αν τρίβουν τα μάτια τους οι φιλελεύθεροι ψηφοφόροι της ΝΔ, δεν θα ξυπνήσουν αύριο σε μια φιλελεύθερη δυτική χώρα. Ας σταχυολογήσουμε τι μάθαμε από την πρόβα τζενεράλε της κυβέρνησης στο Κουκάκι σε 18 σημεία.

Είδαμε ότι αυτοί που παραβίασαν οικογενειακό άσυλο, κακοποίησαν άγρια έναν πατέρα και τους δύο γιους του, δεν ήταν κάποιοι καταληψίες ή κακοποιοί του κοινού ποινικού δικαίου αλλά τα όργανα του κράτους.

Μάθαμε πως η κυβέρνηση θέλει να φοβάσαι να βγεις από το σπίτι σου αλλά και να μείνεις στο σπίτι σου, αν δεν παραδοθείς στις αυταρχικές της ορέξεις.

Μάθαμε ότι η κατασκευή ενόχων ως πρακτική της αστυνομίας στις μέρες του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη είναι τόσο επιβεβλημένες, ώστε η ενοχοποίηση δεν σταματάει στους πρόσφυγες, τους αναρχικούς τους αριστερούς ή στον κάθε φτωχούλη του θεού, αλλά προεκτείνεται σε όσους «έχουν το θράσος» να ζητήσουν την τήρηση του νόμου από την πλευρά τους. Άρα και στους ψηφοφόρους της ΝΔ που αντιστέκονται στο ακροδεξιό ντελίριο της κυβέρνησης.

Μάθαμε ότι μαρτυρίες της συζύγου του σκηνοθέτη και των γειτόνων, το αδιάψευστο οπτικοακουστικό υλικό μπορεί να εκθέτουν ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση που βαυκαλίζεται πως είναι φιλοευρωπαϊκού και φιλελεύθερου προσανατολισμού αλλά ο πρωθυπουργός της δεν ξοδεύει το σάλιο του για την παραμικρή δήλωση. Προτιμάει να μας στέλνει φωτογραφίες με ξωτικά από τα Τρίκαλα.

Είδαμε τον καλλιτεχνικό κόσμο να δηλώνει ευθέως ότι δεν πιστεύει την κυβέρνηση αλλά την οικογένεια Ινδαρέ, καταγγέλλοντας την αστυνομική βία την ώρα που υπουργοί, βουλευτές, δημοσιογράφοι συνέχιζαν να επαναλαμβάνουν ακούραστα και γλαφυρά, τα ψεύδη του υπουργείου.

Ακούσαμε κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης να υποστηρίζουν σθεναρά ότι το ξύλο (της αστυνομίας) βγήκε από τον παράδεισο, κάτι που προεκλογικά απέφευγαν να πουν για να μην χαλάσει η ωραία φιλελεύθερη ατμόσφαιρα αφού προηγουμένως η απόσταση μεταξύ του «δεν υπήρξε βία» και «η βία επιβάλλεται» έχει γίνει ένα τσιγάρο δρόμος.

Καταλάβαμε ότι σφαίρες πλαστικές θα τρώμε έστω κι αν είναι παράνομες και την επόμενη μέρα θα τις βαφτίζουν τρελοζυμαράκια.

Είδαμε πως είναι τα ΜΜΕ να παρουσιάζουν ένα βίντεο στο οποίο φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι δύο γιοι της οικογένειας είναι στο μπαλκόνι τους, την ώρα που οι δημοσιογράφοι παπαγαλίζουν τις πληροφορίες της ΕΛΑΣ που τους θέλουν στο διπλανό κτίριο να πετούν πέτρες και μπογιές. Ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπαν: Μην πιστεύεις αυτό που βλέπεις αλλά αυτό που σου λέμε, κάνοντας για άλλη μια φορά τη λέξη δημοσιογραφία συνώνυμο της ντροπής.

Διαβάσαμε τη δήλωση υποστήριξης δημοσιογράφου της Καθημερινής στον σκηνοθέτη, που μεταξύ άλλων έγραφε ότι ο άνθρωπος είναι δεξιών πεποιθήσεων την ώρα που γνωστός για τα fake news του βουλευτής ΝΔ έγραφε στο fb ότι ο σκηνοθέτης είναι αριστερός που ψάχνει αφορμή να γίνει διάσημος, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι ο πάτος του επιπέδου του πολιτικού διαλόγου δεν υπάρχει.

Είδαμε να μετατρέπεται μια γειτονιά της Αθήνας σε εμπόλεμη ζώνη, για να βγουν πέντε καταληψίες και μπορούμε να φανταστούμε ότι αν χρειαστεί να συλλάβει η ΕΛΑΣ πυρήνες του ISIS, μάλλον θα χρειαστεί να ανατιναχθεί και ο Παρθενώνας όπως έγραψε μια φίλη στο διαδίκτυο.

Καταλάβαμε πως το να είσαι καταληψίας στην Ελλάδα του 2019, είναι πιο εγκληματικό από το να είσαι παιδεραστής, καταχραστής δημοσίου χρήματος, δολοφονική ναζιστική οργάνωση, μιζαδόρος της Novartis ή κατέχων δημόσια θέση με πλαστά πτυχία.

Καταλάβαμε πως για να στηρίξουμε την ιερή προσπάθεια της κυβέρνησης να πατάξει την εγκληματικότητα των πέντε καταληψιών, πρέπει να ξεχάσουμε τη νομιμότητα που απορρέει από το σύνταγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα έως και το οικογενειακό ιδιωτικό μας άσυλο.

Καταλάβαμε πως αν τολμήσουμε και αγνοήσουμε το μήνυμα του Κουκακίου, θα βρεθούμε είτε φορτωμένοι με σακίδιο με παράνομο υλικό, ή κατηγορούμενοι πως αρπάξαμε όπλο αστυνομικού.

Καταλάβαμε πως αν βίωσε αυτό τον εφιάλτη ένας φιλήσυχος πολίτης, μετανάστες, διαδηλωτές ακτιβιστές ή αναρχικοί, προφανώς αναστενάζουν στα κρατητήρια όπου καταπατείται κάθε δικαίωμα τους. Ο εξευτελισμός που υπέστη ο σκηνοθέτης, είναι επίσης εξευτελισμός όταν τον βιώνει ο οποιοσδήποτε πολίτης από την κρατική βία.

Καταλάβαμε επίσης γιατί τα κανάλια έφτασαν πριν από την αστυνομία στο Κουκάκι. Γιατί η κυβέρνηση, όχι απλά δεν θέλει να κρύψει τις αντιδημοκρατικές και αυταρχικές μεθοδεύσεις της, θέλει να τις διαφημίσει κιόλας. Για να συνηθίσουμε τις σκηνές, για να μην τολμήσουμε να αντιδράσουμε αν θέλουμε να μην βρεθούμε φορτωμένοι με τον μισό ποινικό κώδικα στην πλάτη.

Καταλάβαμε πως ενώ μέχρι πρότινος ο αδύναμος έλπιζε στην εφαρμογή του νόμου για προστατευτεί, στη νέα κατάσταση αυτό δεν ισχύει. «Μη μιλάς, είδες τι έπαθε ο Ινδαρές;»

Νιώσαμε από τον κυνισμό, την απάθεια και την επιμονή της κυβέρνησης στο ψέμα και τη διαστρέβλωση, την ανατριχίλα της πρόβας τζενεράλε προς μια ταχεία Ορμπανοποίηση.

Πηγή: Φωτεινή Λαμπρίδη – tvxs