Ο κορωνιός έχει χιούμορ. Μαύρο αλλά πάντως χιούμορ.
Είδε μαύρο πάνω απ’ όλο τον πλανήτη, μαύρο πάνω απ’ τ’ αποκαΐδια του Αμαζόνιου, μαύρη στάχτη την Αυστραλία, μαύρο του νεοναζισμού σ’ όλο τον κόσμο, μαύρη μαυρίλα φασιστικής αλλοφροσύνης πάνω από τη χώρα του ξένιου Δία κι είπε, δεν πάω κι εγώ να γίνουμε πολλές;

Απασχόλησε, στην αρχή, τον Μπαμπινιώτη για το αν το μεσαίο θα γράφεται με ο ή ω στη διάταξη των ο, μιας και όλα, από τον πατριωτισμό μέχρι την ανθρωπιά είναι ορθογραφημένα μέχρι αηδίας.

Είδε πως στην παγκοσμιοποιημένη Γη, που για κεφάλαια, πολυεθνικές, καταθέσεις, αφορολόγητα, off shore, fast track. σημαίες καραβιών κλπ δεν υπάρχουν σύνορα, αυτά που υπάρχουν για κυνηγημένους, δυστυχείς και θύματα και είπε , γουστάρω τους πρώτους, καταργώ επιλεκτικά και για μένα τα σύνορα, αποκτώ υφήλιο στίγμα.

Στα επιλεκτικά σύνορα, είδε μαζεμένους κατσαπλιάδες, αφιονισμένους και λοιπούς κλεφτοκοτάδες με καραμπίνες κι είπε να παίξει τον κρυφτό. Αν με βρεις, κεφαλοκυνηγέ, να με φτύσεις. Κι ο κατσαπλιάς, εξουθενωμένος από κου κλουξ κλανισμό και υποχόνδριο ευατουλισμό, άφησε την καραμπίνα κι άρχισε να πλένει, δέκα φορές τη μέρα, τα βρώμικά του χέρια.

Άκουσε τη Μπογδανοπαρέα να λέει για μάγισσες, τους πλασιέ να πουλάνε επιστολές του Ιησού και σκέφτηκε, ας παίξουμε λοιπόν ένα μεγαλειώδη Μεσαίωνα. Ιερές συνάξεις, αλοιφές, ψεκαζόμενοι αγιασμοί, ξορκισμένα κουταλάκια και λοιπά από το βάθος των σκοτεινών καιρών. Στην πυρά μόνο οι μάγισσες. Παίζοντας, γούσταρε όλο και πιο πολύ Μεσαίωνα, κι έβαλε στο παιχνίδι και τον Καιάδα. Στη μαζική διασπορά, ευθανασία για τους γέρους.

Άκουσε τη τσιριχτή φωνούλα του Αδώνιδος να ουρλιάζει για εισβολή, γονείς να βαφτίζουν παιδιά, ανεμβολίαστους ύποπτους κι αρρωστημένους εχθρούς και είπε, μπουκάρω! Το ‘χω! Το σύνθημα είναι εισβολή.

Θα εισβάλω πρώτα εκεί που έχει ψαχνό. Στο Μαρινάκη, στα fashion show, στους γουνέμπορους. Θα κάνω μέχρι και το Γάλλο μπούλη των τραπεζών, να ντρέπεται λίγο, όχι όμως πολύ, για το νεοφιλελεδισμό.

Είδε πως, ανεξαρτήτως τριωδίων ή διοδίων, οι πιο πολλοί φορούσαν μάσκα, του καλού χριστιανού, του καλού πατριώτη, του μακεδονομάχου, του δημοκράτη και είπε, πόσο μοδάτη! Πόσο καρναβάλι! Να φορέσουν όλοι μάσκα κι εγώ λόγω κορώνας, ο βασιλιάς καρνάβαλος.

Απόρησε και λίγο ντράπηκε, που με 25000 νεκρά παιδιά κάθε μέρα, κάθε μέρα από την πείνα, κι άλλες χιλιάδες φτιαγμένα μόνο από κόκαλα και υποψήφια νεκρά στην Υεμένη, κι εκατοντάδες πυροβολημένα στη Γάζα, κι εκατοντάδες καταδικασμένα σε θάνατο στις χώρες των εμπάργκο και των αποκλεισμένων φαρμάκων, κατάφερε, με 4500 νεκρούς και πήρε τα πρωτεία.

Το ήξερε βέβαια από πριν πως όλα τα παιχνίδια είναι στημένα.

Πηγή: Νίνα Γεωργιάδου – f/b