Στον σκληρό δίσκο του Παππά, στη δίκη της Χρυσής Αυγής, το δικαστήριο είδε τα τεκμήρια της προδοσίας ενός θρασύδειλου χιτλερόψυχου, που έντυνε το παιδί του με τις σβάστικες μαθαίνοντάς του το «Χάιλ Χίτλερ», αλλά στη συνέχεια έτρεξε να δικαιολογηθεί με το αστείο πρόσχημα ότι είχε δήθεν ανοίξει το… Τριώδιο. Ο Παππάς είχε μια ψύχωση με τον Αδόλφο Χίτλερ, τόσο πολύ που έβαζε δίπλα δίπλα τη φωτογραφία του στην οποία έσφιγγε το χέρι του διαβόητου Βαλόνου ναζιστή Ντεγκρέλ, με τη φωτογραφία όπου ο Ντεγκρέλ έσφιγγε το χέρι του Χίτλερ. Αυτός ήταν ο τρόπος να φτάσει όσο γίνεται πιο κοντά στο να αγγίξει τον Φύρερ του.
Όλα αυτά θα ήταν κωμικοτραγικά αν η Χρυσή Αυγή δεν είχε καταστεί κοινοβουλευτικό κόμμα, σε κάποιες εκλογικές αναμετρήσεις το τρίτο. Ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας θα πρέπει να κοιτάξει μέσα του και να βρει τι ήταν αυτό που του επέτρεψε να βαράει προσοχές στους χιτλερόψυχους, στη σπορά αυτών που κάψανε και σκοτώσανε ανθρώπους και χωριά ολόκληρα στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της χώρας μας.
Ιδίως το ερώτημα αυτό πρέπει να βασανίσει την ελληνική δεξιά, γιατί από εκεί ήρθαν τα στελέχη και η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Αυτοί που χειροκροτούσαν τον Παππά στην Κρήτη στο Belvedere, εκεί που ξεδίπλωσε τη σημαία της Χούντας, θα πρέπει να απαντήσουν αν αισθάνονται ελάχιστη ντροπή που κάναν ηγέτες τους αυτούς που δίδασκαν στα δόκιμα μέλη για τον ιπποτισμό των γερμανών αλεξιπτωτιστών στη μάχη της Κρήτης. Αυτή η (όχι και τόσο) υπόγεια σύνδεση με την ελληνική δεξιά εξηγεί εξάλλου σε ένα μέρος και την τραγελαφική απόδραση αλλά και την καθυστέρηση στη σύλληψη του Παππά από την Αστυνομία.
Η θέση του Παππά είναι στη φυλακή, γιατί διηύθυνε μια δολοφονική οργάνωση που ευθύνεται (τουλάχιστον) για τις ανθρωποκτονίες του Σαχζάτ Λουκμάν και του Παύλου Φύσσα. Τα ερωτήματα, ωστόσο, πρέπει κάποια στιγμή να απαντηθούν.
0 Comments