Για πρώτη φορά δεν λαμβάνεται υπόψη ο Ποινικός Κώδικας που αναφέρει ότι εφαρμόζεται πάντα ο ευεργετικότερος για τον κατηγορούμενο νόμος
Τον Σεπτέμβριο του 2027 θεμελιώνει δικαίωμα να αιτηθεί αποφυλάκιση υπό όρους ο Δημήτρης Κουφοντίνας, κρίνει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας, κρατώντας την πόρτα της φυλακής κλειστή για το μέλος της 17 Νοέμβρη.
Με βούλευμά του το Συμβούλιο, ανατρέπει τα μέχρι τώρα δεδομένα, καθώς αποφαίνεται ότι η αίτηση του Δ. Κουφοντίνα για αποφυλάκιση που στηρίχθηκε στις επιεικέστερες διατάξεις περί υφ όρον απόλυσης του Ποινικού Κώδικα που ίσχυε πριν από την ψήφιση του νέου Π.Κ., πρέπει να απορριφθεί. Έτσι για πρώτη φορά δεν λαμβάνεται υπόψη ο Ποινικός Κώδικας που αναφέρει ότι εφαρμόζεται πάντα ο ευεργετικότερος για τον κατηγορούμενο νόμος.
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας ζητούσε να αποφυλακιστεί με όρους επειδή έχει συμπληρώσει στις φυλακές στις 5 Σεπτέμβρη 2021. Πρόκειται για 19 χρόνια πραγματικής έκτισης ποινής και 8 χρόνια ευεργετικής έκτισης ποινής, καθώς εργαζόταν στις φυλακές και ειδικά στις αγροτικές φυλακές. Η αίτησή του στηριζόταν στον Ποινικό Κώδικα που ίσχυε πριν από την ψήφιση του νέου (1.7.2019), με το αιτιολογικό ότι εφαρμόζεται πάντα ο ευεργετικότερος για τον κατηγορούμενο νόμος. Ο παλιός Π.Κ. προέβλεπε ότι δικαίωμα για υποβολή αιτήματος αποφυλάκισης θεμελιώνεται για όλους τους ισοβίτες ύστερα από 16 ή 19 μάξιμουμ χρόνια έκτισης ποινής.
Τόσο, η εισαγγελέας στην εισήγησή της όσο και το Δικαστικό Συμβούλιο έκριναν ότι ο παλιός Ποινικό Κώδικας αναφερόταν σε περιπτώσεις καταδικασμένων σε μια φορά ισόβια κάθειρξη και όχι σε καταδίκους με πολλαπλές ισόβιες, όπως είναι ο Δημήτρης Κουφοντίνας και απέρριψαν το αίτημά του.
Οι δικαστές, αναφέρουν ότι η έλλειψη ρητής αναφοράς στον προηγούμενο παλαιό Ποινικό Κώδικα σε πολυϊσοβίτες, δημιουργεί κενό νόμου, το οποίο καλυπτόταν νομολογικά από τα δικαστήρια. Το κενό αυτό, όπως αναφέρεται, καλύφθηκε από τον νέο Ποινικό Κώδικα του 2019 που αναφέρεται ότι οι πολυϊσοβίτες μπορούν να ζητήσουν την υφ’ όρων απόλυσή τους στα 25 χρόνια (άρθρο 105Β παρ. 6 Π.Κ.).
Οι δικαστές θεωρούν πως «η γενική αρχή της εφαρμογής της επιεικέστερης διάταξης εφαρμόζεται μόνο αναφορικά με διατάξεις νόμων και όχι μεταξύ διάταξης νόμου και ευμενέστερης νομολογιακής αντιμετώπισης όταν υφίσταται κενό δικαίου».
Πηγή: “Αυγή“
0 Comments