Τέτοιες μέρες (8 και 9 Απρίλη) του 1941, οι παππούδες των σημερινών φασιστών, νεοναζί και λοιπών σφουγγοκωλάριων κάθε ισχυρού, που πουλάνε πατριωτισμό, έστρωναν χαλιά στους Γερμανούς κατακτητές, για να του υποδεχθούν στην χώρα μας μετά την κατάρρευση του μετώπου. Την ίδια ώρα οι… “προδότες κομμουνιστές”, σύμφωνα με το καθεστώς της εποχής, όσοι δεν ήταν φυλακισμένοι και εξόριστοι, διακινούσαν τις πρώτες προκηρύξεις ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές.
Παραθέτουμε ένα εξόχως ενδεικτικό χρονικό.
Στις 8 Απρίλη του 1941 (και ενώ οι Γερμανοί ήταν έτοιμοι να εισέλθουν στη Θεσσαλονίκη, κάτι που έκαναν το πρωί της επόμενης μέρας), δραπετεύουν από το σανατόριο του Ασβεστοχωρίου, για να συμμετάσχουν στην αντίσταση, δώδεκα μέλη του Κ.Κ.Ε. που είχαν μεταφερθεί εκεί από την Ακροναυπλία λόγω φυματίωσης!
Την απόδραση οργάνωσαν τρία ηγετικά στελέχη του Μακεδονικού Γραφείου του επαναστατικού τότε, Κ.Κ.Ε., οι Απόστολος Τζανής, Σίμος Κερασίδης και Μωυσής Πασχαλίδης
Την επόμενη μέρα οι… “πατριώτες” παρέδιδαν και επίσημα την πόλη στις χιτλερικές ορδές.
Η τελετή έγινε στην οδό Μοναστηρίου, με τον δοτό δήμαρχο Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνο Μερκουρίου (είχε διοριστεί από τη δικτατορία Μεταξά το 1937) να προσφωνεί περιχαρής τον Γερμανό στρατηγό, λέγοντας ότι με τους ναζί κατακτητές στην πόλη «η εν γένει ασφάλεια και η ησυχία αυτής θα είναι εγγυημέναι και ο βίος των πολιτών ομαλός και άνετος».
Καλό είναι, λοιπόν να μην ξεχνάμε την πολιτική μήτρα απ’ όπου προέρχονται και οι σημερινοί δεξιοί.
Ας θυμούνται οι σημερινοί δεξιοί
το παρελθόν των προγόνων τους και
να πάνε το λιγότερο να πνιγούν
Είναι το λιγότερο που έχουν να κανουν