Του Γ.Γ

Αν δεν επικρατούσε η Πέτσινη “ενημέρωση”, “108” αυτό που θα δέσποζε στην πολιτική επικαιρότητα θα η “βόμβα” που έριξε ο πρώην πρόεδρος του Α1 Τμήματος του Αρείου Πάγου Χρ. Τζανερίκου  με την δήλωση του ότι εκτός από τον Γεραπετρίτη, τον προσέγγισε και δεύτερος “Ανώτατος κυβερνητικός παράγοντας”, που του ζήτησε “να βοηθήσει, για να αποκλειστεί το κόμμα Έλληνες, υποσχόμενοι μετά την αφυπηρέτησή του, να αξιοποιηθεί ενδεχομένως σε Αρχές!”.

Ακόμα και με τα τυπικά αστικά κριτήρια ιεράρχησης και προβολής των ειδήσεων, αν υπήρχαν αρχισυντάκτες που σεβόταν στοιχειωδώς το επάγγελμα τους, σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, αυτή την εξέλιξη έπρεπε να την αναδείξουν σε κεντρικό θέμα. (Είναι φυσικά ένα ζήτημα που δεν μπορεί να αποκρυφθεί γι’ αυτό η προσπάθεια που γίνεται είναι να υποβιβαστεί), Επίσης αν είχαμε μια τυπική αστική κυβέρνηση και όχι ένα καθεστώς Μητσοτάκη, η κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη να τοποθετηθεί άμεσα και ουσιαστικά σ’ αυτή την εξέλιξη. κι όχι με τον θεατρινίστικο και δήθεν εξοργισμένο τρόπο που εμφανίστηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου ισχυριζόμενος ότι «δεν έχει υπάρξει καμία τέτοια παρέμβαση από πλευράς της κυβέρνησης σε οποιοδήποτε επίπεδο».

Κι’ αυτό γιατί έσπασε ο “χρυσός κανόνας” που είχε καθιερώσει ο γενάρχης της μεταπολιτευτικής δεξιάς στην Ελλάδα. “Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται, και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται”, ήταν το δόγμα του “εθνάρχη” τους Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Αν λέει ψέματα και κάνει μια αβάσιμη τόσο σοβαρή καταγγελία ένας μέχρι πριν λίγο ανώτατος πολιτειακός παράγοντας, ο Χρ. Τζανερίκος, η κυβέρνηση πρέπει να διατάξει δίωξη εναντίον του. Δεν μπορεί μια τοποθέτηση που αποτελεί βόμβα στο αστικό παραμύθι περί “διάκρισης των εξουσιών” να την προσπερνάει η κυβέρνηση με μια απλή διάψευση του Γιάννη Οικονόμου.

Δηλαδή, π.χ. αν παρουσιαστεί δημόσια ένα στέλεχος της αντιπολίτευσης και αναφέρει ότι το Μέγαρο Μαξίμου στήνει μηχανισμό αλλοίωσης των προσεχών εκλογικών αποτελεσμάτων, θα έχει λήξει το θέμα αν υπάρξει διάψευση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο; Μην τρελαθούμε και εντελώς.

Εξυπακούεται ότι δεν γνωρίζουμε αν ισχύουν ή όχι οι καταγγελίες του ανώτατου δικαστικού. Δεν έχει και τόση σημασία εξάλλου και εμείς δεν έχουμε καμιά αυταπάτη για την λειτουργία του μηχανισμού που λέγεται αστική “δικαιοσύνη”, σαν πυλώνα του αστικού συστήματος, όπως τον περιγράφω σε ένα κείμενο που είχα γράψει το 2019.

Στην περίπτωση της κυβερνητικής αντιμετώπισης του ναζιστικού κόμματος Κασιδιάρη. όμως, πέρα από υποκριτική, τουλάχιστον εγώ αν δεν την θεωρήσω ακατανόητη, θα την χαρακτηρίσω εντελώς ηλίθια. Το επικαλούμαι αυτό γιατί δεν μπορώ να ανακαλέσω στην μνήμη του άλλη περίπτωση, τις τελευταίες δεκαετίες, που υπερσυντηρητικοί δημοσιογράφοι σαν τον Μανώλη Κοττάκη, να απαξιώνουν τόσο ολοκάθαρα την κοινοβουλευτική αστική δημοκρατίας, τους.

Εγραφε πριν δυο μέρες ο διευθυντής της “Εστίας”, στο κύριο άρθρο της εφημερίδας.

Με την προηγούμενη τροπολογία, η οποία ήταν τόσο πρόχειρη και ατελής, ώστε χρειάστηκε το Κοινοβούλιο να νομοθετήσει ξανά, η κυβέρνηση κατήργησε με νόμο το Σύνταγμα! Απαγόρευσε τη λειτουργία κόμματος κατά παράβαση του άρθρου 29 του Συντάγματος, το οποίο δεν αφήνει κανένα περιθώριο σε κανέναν όσο αυτό ισχύει με αυτή τη μορφή να απαγορεύει τη λειτουργία οιουδήποτε κόμματος στη δημοκρατία μας. Ακόμη και ναζιστικού. Διότι, αν η δημοκρατία φοβάται τα άκρα και βάζει λουκέτο στα κόμματά τους, αυτό σημαίνει ότι είναι μια άρρωστη δημοκρατία που δεν πείθει τους πολίτες και στο τέλος εξελίσσεται σε αυτό που αντικατέστησε: σε υβρίδιο δικτατορίας.

Προφανώς δεν έχουμε “άρρωστη δημοκρατία” η οποία “εξελίσσεται σε υβρίδιο δικτατορίας“. Διαχρονικά αστική δικτατορία βιώνουμε, ή διαφορετικά για να θυμηθούμε τον μακαρίτη Ρώσο μεγιστάνα Μπορίς Μπερεζόφσκι, ο οποίος εξελίχθηκε από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, όταν στην δεκαετία του ’90 όλη η κρατική περιουσία της πρώην ΕΣΣΔ πέρασε στα χέρια ιδιωτών: «Η δημοκρατία της ολιγαρχίας είναι αυτή, που επιτρέπει στο κεφάλαιο να μισθώνει την εξουσία. Η μορφή αυτού του μισθώματος, λέγεται εκλογές…».

Το θέμα πάντως, με τον πρώην πρόεδρος του Α1 Τμήματος του Αρείου Πάγο, για να επανέλθουμε από εκεί που ξεκινήσαμε, θα έχει και πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια αφού σε νέα του δήλωση στην ιστοσελίδα  iEidiseis σηκώνει το γάντι που του πέταξε ο Γ. Οικονόμου. «Εάν επιμείνουν ότι, όσα είπα είναι ανακριβή, τότε θα αναγκαστώ να αποκαλύψω εγώ από ποιον ανώτατο κυβερνητικό παράγοντα και γιατί οχλήθηκα το Σάββατο στις 8 Απριλίου, μια μέρα πριν κάνω τη δήλωση μου, για την πρωτοφανή προσπάθεια επηρεασμού μου. Εάν δεν βγει ο ίδιος να πει τι έγινε στην “επαφή” μας, θα αναγκαστώ να τους τα θυμίσω εγώ με λεπτομέρειες, ποιος και γιατί μου ζήτησε να βοηθήσω, για να αποκλειστεί το κόμμα Κασιαδιάρη στις εκλογές και σε περίπτωση, που βοηθήσω, τι μου υποσχέθηκε..!», δηλώνει ο Τζανερίκος.

Και καλά, ο επαγγελματίας ψεύτης, Γ. Οικονόμου. Την πίεση που θα τραβούν οι επικοινωνιολόγοι του Μεγάρου Μαξίμου σκεπτόμαστε που βρίσκονται στο δίλλημα “μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα”.