Πηγή: “ΕφΣυν”
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ που διαμαρτύρεται για τo τοξικό κλίμα, το οποίο υποτίθεται ότι προκαλεί η αξιωματική αντιπολίτευση, φρόντισε να κλείσει τη Βουλή με μια πρωτοφανή εκστρατεία δυσφήμησης της Αριστεράς, αποδίδοντας στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα φιλική ή έστω διφορούμενη στάση απέναντι στη Χρυσή Αυγή.
ΟΛΑ ΤΑ ΗΓΕΤΙΚΑ κυβερνητικά στελέχη, από τον πρωθυπουργό και τον αντιπρόεδρο της Ν.Δ. μέχρι τον υπουργό Εσωτερικών, δεν σταματούν να τονίζουν εντός και εκτός Βουλής ότι είναι η κυβέρνηση Σαμαρά εκείνη που αποφάσισε να στείλει τη Χρυσή Αυγή στη Δικαιοσύνη και έτσι άνοιξε ο δρόμος για την εξιχνίαση της δράσης αυτής της εγκληματικής οργάνωσης που εμφανιζόταν με τον μανδύα του πολιτικού κόμματος.
ΓΙΑ ΚΑΚΗ ΤΥΧΗ του κ. Μητσοτάκη, είναι σήμερα προσβάσιμες σε όλους οι ειδήσεις της επίμαχης περιόδου (2012-2013) και η εικόνα που προκύπτει απ’ αυτές είναι εντελώς διαφορετική. Γιατί εύκολα αποδεικνύεται όχι μόνο ότι μέχρι τον αντιφασιστικό ξεσηκωμό που προκάλεσε η δολοφονία του Παύλου Φύσσα υπήρχε μόνιμος δίαυλος επικοινωνίας της ναζιστικής οργάνωσης με το Μέγαρο Μαξίμου αλλά και ότι. ακόμα και μετά τη δολοφονία, η αρχική αντίδραση της δεξιάς κυβέρνησης ήταν και πάλι να επιχειρηθεί ένας συμψηφισμός «της βίας των δύο άκρων» ή -στην καλύτερη περίπτωση- να ξεκινήσει η αναζήτηση κάποιας νομοθετικής λύσης.
ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΗ για την «Εφ.Συν.» το γεγονός ότι ήταν αυτή που πρώτη υπέδειξε ότι δεν υπάρχει ανάγκη νέου νόμου και ότι αρκεί να εφαρμοστεί ο ισχύων νόμος για τις εγκληματικές οργανώσεις.
ΑΝΤΙΘΕΤΑ, η αρχική αντίδραση του στενού περιβάλλοντος ίου τότε πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, ήταν να επιμένει στη διπλή καταγγελία Χρυσής Αυγής και ΣΥΡΙΖΑ. Και ήταν τόσο έντονη, ώστε προκάλεσε το σκληρό σχόλιο του Ευάγγελου Αντώναρου, τότε ακόμα στενού συνεργάτη του Κώστα Καραμανλή: «Οποιος ισχυρίζεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι συνταγματικά αποδεκτό κόμμα είναι επικίνδυνα ανιστόρητος και πολιτικά ανόητος».
ΑΝ ΛΑΒΕΙ ΚΑΝΕΙΣ υπόψη την ακροδεξιά πλημμυρίδα στα σημερινά ηγετικά κλιμάκια της ΝΑ, ίσως καταλάβει και τους λόγους αυτής της όψιμης επίδειξης «αντιναζιστικού» πνεύματος. Αυτό, όμως, το φαινόμενο εξηγεί ταυτόχρονα και την αδυναμία των επιτελών του κ. Μητσοτάκη να συντάξουν μια νομοθετική ρύθμιση της προκοπής και να μην υποχρεώνονται κάθε λίγο να την τροποποιούν.
0 Comments