Είμαστε στο 1960. Η άρχουσα τάξη, το Παλάτι και τα «μεγάλα αφεντικά», οι  Αμερικανοί δεν μπορούν να χωνέψουν ακόμη τη μεγάλη εκλογική έκπληξη του 1958, όταν η ΕΔΑ με κορμό και καθοδηγητή το ΚΚΕ πήρε το 25% των ψήφων και αναδείχτηκε δεύτερο κόμμα.

Μια εξέλιξη που έδειχνε ότι σχεδόν δέκα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου και παρά το όργιο βίας, τρομοκρατίας, εκτελέσεων, φυλακίσεων και εκτοπισμών που ακολούθησε, οι δεσμοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας με τις πλατιές λαϊκές μάζες παραμένουν ακατάλυτοι.

Με την καθοδήγηση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες είχαν αναλάβει αποκλειστικά το έργο του συντονισμού των επιχειρήσεων για τη δίωξη και την εξόντωση του ΚΚΕ, η κυβέρνηση Καραμανλή στήνει σειρά δικών στα έκτακτα στρατοδικεία με κατηγορούμενους στελέχη του Κόμματος.

Σκοπός της κυβέρνησης και των  Αμερικανών  ήταν να ενισχύσουν τα ψυχροπολεμικά ιμπεριαλιστικά σχέδιά τους στην περιοχή, να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους για το ξεπούλημα της Κύπρου με τις Συνθήκες Ζυρίχης και Λονδίνου και να δικαιολογήσουν τις σχεδιαζόμενες αντιδημοκρατικές εκτροπές.

Μια από τις σημαντικότερες δίκες εκείνης της περιόδου άρχισε στις 26 Απριλίου 1960.
Στο εδώλιο του Στρατοδικείου κάθονται στελέχη και μέλη του ΚΚΕ με την κατηγορία ότι «δραπετεύσαντες εις το σιδηρούν παραπέτασμα επεδίδοντο εις τη συγκέντρωσιν πληροφοριών στρατιωτικής φύσεως και τη δι’ ασυρμάτων μετάδοσιν τους εις την ηγεσίαν του ΚΚΕ και τη βουλγαρικήν υπηρεσία πληροφοριών». Ανάμεσα στους κατηγορούμενους και ο Χαρίλαος Φλωράκης.

«Θα ήτο ευχής έργον εάν πολλούς από τους κατηγορουμένους είχε παραδώσει η Αστυνομία εις τους Γερμανούς», δηλώνει ένας αστυνομικός μάρτυρας κατηγορίας, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων. Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος της εποχής ζητά την κεφαλή των κατηγορουμένων.

«Ολοι οι κομμουνισταί είναι πράκτορες της Σοβιετικής Ενώσεως» γράφει στον τίτλο της μια εφημερίδα. Ο βασιλικός επίτροπος ζητεί την ποινή του θανάτου για 5 απ’ τους κατηγορουμένους και ισόβια για άλλους 14.

Τη νύχτα της 19ης προς την 20η Μάη το στρατοδικείο καταδικάζει σε ισόβια τους Χ. Φλωράκη, Κ. Λουλέ, Κ. Τσακίρη, Δ. Δάλλα, Γ. Κοτροκόη και την Πολυξένη Χρυσοχοΐδου.

Πηγή: “Ριζοσπάστης”