Μικροί μεγάλοι γίνανε  μαυραγορίτες όλοι κι αφήσαν όλο τον ντουνιά  με δίχως
πορτοφόλι.
Ακόμα κι οι γυναίκες τους  τη μαύρη κυνηγάνε ,  τσάντες, τσουβάλια
κουβαλούν  κανέναν δε ψηφάνε.
Πρωί και βράδυ τρέχουνε στους δρόμους σαν
κοράκια,  πελάτες ψάχνουν για να βρουν να γδάρουνε κορμάκια

Πουλήσαμε τα
σπίτια μας και τα υπάρχοντα μας για δυο ελιές κι ένα ψωμί να φάνε τα παιδιά
μας.

Ρεμπέτικο του Μιχάλη Γενίτσαρη

_____________

Προκαλεί (τουλάχιστον) ερωτηματικά το γεγονός, ότι η ηγεσία του υπουργείου ΠροΠο, αλλά κι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δεν λαμβάνουν ούτε τα στοιχειώδη μέτρα προφύλαξης, όταν δίνουν εντολές στην Αστυνομία να χτυπήσει ΠΑΝΤΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ και ΑΛΛΥΠΗΤΑ…

Πρόσωπα έχοντα καθημερινή επαφή με τα sosialmedia κι άλλες τεχνολογίες (I pad, I phone, internet κλπ),  όπως ο  Γιωργάκης, προφανώς και γνωρίζουν ότι οι δρόμοι είναι γεμάτοι από κινητά-κάμερες, τα οποία ανά  πάσα στιγμή είναι σε θέση αποθανατίσουν κάθε στιγμή από τη δράση των ΜΑΤ.
Παρ’ όλα αυτά, η Αστυνομία δρα όλο και πιο απροκάλυπτα, χωρίς να τηρεί πλέον τα στοιχειώδη-έστω-αστικά προσχήματα με χαρακτηριστικά παραδείγματα, αφενός τον κακομοίρη εκπρόσωπο τύπου της ΕΛΑΣ, Κοκαλάκη, ο οποίος θυμίζει…σοφιστικέ ενωμοτάρχη σε επαρχιακή πόλη
της δεκαετίας του ’50, αφετέρου τον Παπουτσή, ο οποίος –μετά από κάθε επικοινωνιακό εξευτελισμό των ΜΑΤ, λόγω της δράσης τους- κάνει δηλώσεις επιπέδου…Δαραβίγκα! Κι να μην ξεχάμε κάποια αστοιχείωτα  ζώα της ΓΑΔΑ, τα οποία κάλεσαν στο τηλέφωνο το (ανάπηρο πλέον) θύμα των ΜΑΤ, δημοσιογράφο Κυπραίο, ώστε να καταθέσει από τηλεφώνου (!) για την υπόθεση της κακοποίησής του, ενώ ο άνθρωπος είναι ΚΩΦΟΣ απ’ την βομβίδα κρότου-λάμψης, που του έριξαν τα ΜΑΤ! Τόσο ρεμάλια!

Τι συμβαίνει εδώ λοιπόν; Είναι τόσο ηλίθιοι, που δεν μπορούν ν’ αντιληφθούν τα αυτονόητα; Ή μήπως είναι τόσο απελπισμένοι,
που παίζουν τα ρέστα τους; Ή και τα δύο; Δεν τους ενδιαφέρει το ότι η συντριπτική μερίδα της κοινωνίας αρχίζει πλέον να μισεί έντονα και αυτούς και τα ΜΑΤ; 

Προφανώς τα πράγματα είναι λίγο πιο απλά. Η κατάσταση έχει φύγει από τα χέρια των φυσικών εκπροσώπων του σύγχρονου δοσιλογισμού (Γιωργάκης, Παπουτσής κλπ), ή καλύτερα τους την πήραν οι ξένοι εργοδότες τους. Κουμάντο πια κάνουν αυτοί. Δεν είναι τυχαία η επίσκεψη της τρόικα στην ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ. Έτσι λοιπόν τα ΜΑΤ, η ΔΙΑΣ κλπ, δεν είναι Αστυνομία με την κλασσική πολιτειακή-πολιτική έννοια του όρου. Αποτελούν ΕΝΟΠΛΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ των ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ και ως τέτοιοι, δρουν υπό έκτακτες συνθήκες, γι αυτό δεν τους απασχολεί αν η κοινωνία έχει τεθεί απέναντί τους. Γι αυτό και θα χυπούν όλο και
περισσότερο! Ή μήπως νομίζει κάποιος, ότι οι…εμπειρογνώμονες της Τρόικα, σχετίζονται μόνο με θέματα οικονομίας;

Κανέναν ουσιαστικό ρόλο-λοιπόν-δεν παίζουν ο Παπουτσής κι ο Γιωργάκης στο θέμα «Αστυνομία-καταστολή». Το μόνο που κάνουν αυτή τη στιγμή (όπως κι οι υπόλοιποι αστέρες του σύγχρονου δοσιλογισμού) είναι ν’ αντλούν τα πολυποίκιλα οφέλη από τη συνεργασία τους με τις δυνάμεις κατοχής.  Όπως τότε που «…και στη δική μας χώρα από την πρώτη στιγμή έτρεξαν κοντά στους καταχτητές τα
φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα. Έτρεξαν πρώτα πρώτα οι Τσολάκογλοι, οι Μπάκοι, οι Γκοτζαμάνηδες, οι Καραμάνοι, στρατηγοί, απάτριδες, πολιτικάντηδες, τυχοδιώκτες. Με την πρόφαση να περισώσουν τάχα κάτι από την καταστροφή, μα στην πραγματικότητα για να εξασφαλίσουν αξιώματα, πρωτοκαθεδρίες, φαγοπότια, ρεμούλες για τον εαυτό τους, τους συγγενείς τους και τους φίλους τους, εδέχθηκαν να κυλιούνται καθημερινά στη λάσπη της προδοσίας, να κοψομεσιάζονται, να υποβοηθάνε τη λεηλασία και την ερήμωση της χώρας τους και να δίνουνε πρόσχημα νομιμότητας σε όλα τα κακουργήματα των κατακτητών…Ένας υπουργός είχε κάποτε την αναισχυντία να πει σε φίλους του που τον ρώτησαν πώς μένει στην Κυβέρνηση αφού ο λαός πεθαίνει στους δρόμους από την πείνα: – Εγώ έχω το αυτοκίνητό μου. Καλά τρώγω και πίνω. Ο λαός που ήθελε πόλεμο, ας βγάλει τώρα τα μάτια του..»

(Δημήτρης Γληνός: Τι είναι και τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. «Εκλεκτές σελίδες», τόμος 4ος, σελ. 147, εκδόσεις «Στοχαστής», Αθήνα, 1975).

askordoulakos