Γράφει ο Νίκος από Βόλο

Στο χθεσινό του άρθρο στο “Ντοκουμέντο”, με τίτλο: “Ημερολόγια μοτοσυκλέτας“, ο κύριος Κώστας Βαξεβάνης “μάς τα έκανε όλα ρόιδο”, για να υμνήσει τον παραιτηθέντα κύριο Τσίπρα. Έφτασε ως στο σημείο να συγκρίνει τον Τσίπρα με τον … Φιντέλ Κάστρο!! Έτσι του έγραψα σήμερα το απόγευμα την παρακάτω απάντηση που την κοινοποιώ και προς το ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ:

Φίλε, κύριε Βαξεβάνη, είναι θλιβερή μεν από κάθε άποψη η κατάληξη του κυρίου Τσίπρα, αλλά αποτελεί το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της πολιτικής που αυτός άσκησε ως πρωθυπουργός και η οποία ήταν η καύσιμη ύλη για την παλινόρθωση της δεξιάς το 2019 και για την εκλογική πανωλεθρία της ρεφορμιστικής “αριστεράς” το 2023. Οι συγκρίσεις όμως που επιχειρείτε σήμερα του θλιβερού αυτού κυρίου Τσίπρα με τον … Φιντέλ Κάστρο και με τον Τσε Γκεβάρα ακούγονται μάλλον ως το ανέκδοτο της δεκαετίας!

Εσείς είστε σοβαρός ερευνητής δημοσιογράφος και τοποθετήστε αυτοδικαίως στην πιο προοδευτική πλευρά του υπαρκτού ελληνικού ρεφορμισμού. Μην σπαταλάτε λοιπόν αυτή την πραγματικά καλή φήμη που έχετε μέσα στον ευρύτερο προοδευτικό κόσμο με τέτοιες εντελώς άστοχες συγκρίσεις, γιατί άστοχο τελείως είναι όταν γίνεται λόγος για φρούτα να συγκρίνονται τα μήλα του Πηλίου και της Αγιάς με τα …γεώμηλα του Νευροκοπίου!!

Ο Φιντέλ κι ο Τσε επικεφαλής ενός επαναστατημένου λαού σάρωσαν συθέμελα έναν παλιό σάπιο κόσμο κι έβαλαν τις βάσεις ενός νέου, σοσιαλιστικού κοινωνικού συστήματος. Ο κύριος Τσίπρας, αντίθετα, απλώς κορόιδεψε τον κόσμο το 2012- 2015 για να του πάρει την ψήφο και σε συνεργασία με τον Καμμένο να περάσει τα νέα μνημόνια των ιμπεριαλιστών και το ντόπιου κεφαλαίου, να βαθύνει την αντιδραστική πολιτική ξεσκίσματος της εργατικής τάξης και του λαού μας με νόμους τύπου Κατρούγκαλου και Αχτσιόγλου, για να συμπληρωθεί έτσι βεβαίως το όργιο του αδίστακτου εκείνου Σαμαρά (ή “Ξεσασαμάρωτου”) και του ψυχρού εκτελεστή του, του Βρούτση, και τελικά να ανοίξει και το δρόμο για τη μετατροπή όλης της Ελλάδας σε στρατιωτική βάση των Γιάνκηδων.

Σε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα που ολοκλήρωσε η μαύρη κλίκα του Μητσοτάκη την προηγούμενη τετραετία και το οποίο θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην αιματηρή εμπλοκή της Ελλάδας στον ήδη διεξαγόμενο παγκόσμιο πόλεμο στο προσεχές διάστημα… Αλλά και ως “αξιωματική αντιπολίτευση” μετά το 2019 και μέχρι το 2023, ο “ΣΥΡΙΖΑ” του κυρίου Τσίπρα ψήφισε τα μισά από τα νομοσχέδια της Μητσοτακικής δεξιάς, ακριβώς επειδή βρίσκεται στην ίδια ακριβώς προγραμματική κατεύθυνση με τη δεξιά σε όλα τα βασικά ζητήματα της πολιτικής: όλα για τη ντόπια πλουτοκρατία και του ξένους ιμπεριαλιστές επικυρίαρχους.

Αυτή ήταν η αντιδραστική πολιτική του Τσίπρα, πολιτική σκόπιμη και συνειδητή και διόλου έξω από τα πραγματικά “πιστεύω” αυτού του πολιτικάντη. Αν ο Τσίπρας δεν ήθελε να εφαρμόσει μια τέτοια πολιτική, αν οι καρχαρίες τον πίεζαν και τον εκβίαζαν, είχε μια ιστορική ευκαιρία να το αποδείξει, ανοίγοντας δρόμους ανατροπής και για την Ελλάδα και για ολόκληρη τη γριά Ευρώπη. Αν δεν ήταν αυτή που εφάρμοσε η πολιτική την οποία ήθελε, ο ίδιος ο Τσίπρας θα ξεσήκωνε αποφασιστικά τις λαϊκές μάζες μετά το δημοψήφισμα εκείνου του Ιούλη, καλώντας τες σε θέσεις αποφασιστικής μάχης ενάντια στον ντόπιο καπιταλισμό και την ιμπεριαλιστική εξάρτηση από ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Έχετε την εντύπωση, κύριε Βαξεβάνη, ότι, αν τότε ο Τσίπρας έκανε αυτό που θα ταίριαζε σε έναν Φιντέλ ή έναν Τσε, θα υπήρχε κανένας πραγματικά αριστερός και κομμουνιστής στην Ελλάδα που θα αρνούνταν να συστρατευτεί σε μια τέτοια κορυφαία αντιιμπεριαλιστική μάχη με προοπτική σίγουρα το σοσιαλισμό; Πραγματικός σεισμός θα είχε γίνει στο πολιτικό σκηνικό του τόπου μας. Μια νέα ιστορική εποχή θα άνοιγε, φυσικά με αγώνες και μεγάλες θυσίες, πάντα όμως με το λαό μας πρωταγωνιστή και συνειδητό μαχητή για το μέλλον του.

Αλλά φυσικά εδώ μιλάμε για τον κύριο Τσίπρα κι όχι για έναν ηγέτη σαν τον Φιντέλ ή τον Τσε! Κι ο κύριος Τσίπρας, όσο κι αν αυτό είχε περάσει στα ψιλά της ειδησεογραφίας, είχε δώσει τα διαπιστευτήριά του στους ντόπιους και ξένους δικτάτορες της κοινωνίας ήδη από το 2014.

Για θυμηθείτε, κύριε Βαξεβάνη, τι καρβέλια είχε ξεφουρνίσει ο Τσίπρας στη συνέλευση των εγχώριων βιομηχάνων ήδη από τα τέλη Μάη με αρχές του Ιούνη εκείνης της χρονιάς… Γι’ αυτό ακριβώς ο κύριος αυτός έβαλε με την πολιτική του της τετραετίας 2015-19 τις βάσεις ώστε σήμερα να του γυρίσει οριστικά τις πλάτες η κοινωνία, εκατομμύρια άνθρωποι κάνοντας αποχή με πλήρη αηδία γι’ αυτό που πλέον αντιπροσώπευε ο “ΣΥΡΙΖΑ” και εκατοντάδες χιλιάδες (αυτοί που πηγαίνουν από τον ένα στον άλλο ισχυρό ή ανερχόμενο αστέρα για λόγους ατομικού “συμφέροντος”) με μαζική μετακίνηση προς τη δεξιά και το ορίτζιναλ “ΠΑΣΟΚ”.

Σύντομα, ένα μεγάλο μέρος του σημερινού εναπομείναντος “ΣΥΡΙΖΑ” θα δείτε ότι θα ενωθεί με αυτό ακριβώς το “ΠΑΣΟΚ” στην πεπατημένη της δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας, για να μη χάσει το καθεστώς του ελληνικού καπιταλισμού και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης το δεύτερο πόλο αστικής εναλλαγής σε αυτή τη χώρα. Έτσι ώστε να υπάρχει εφεδρεία και να ελέγχεται πιο εύκολα η ελληνική πολιτική σκηνή. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της γραμμής του Τσίπρα.

Συνεπώς, καμία απολύτως σχέση δεν υπάρχει εδώ ούτε με τον Φιντέλ και τον Τσε ούτε με καμία μορφή της πραγματικής Αριστεράς. Κάντε λοιπόν, κύριε Βαξεβάνη, μια πιο ψύχραιμη αποτίμηση των πραγμάτων και μην επηρεάζετε από εξιδανικευμένες ιστοριούλες που διαδίδουν σήμερα (με μορφή επικήδειου ή επιμνημόσυνου λόγου) για τον Τσίπρα οι άσπονδοι “σύντροφοί” του, την ώρα που διαγκωνίζονται ήδη αμείλικτα για τη θέση που θα καταλάβουν o καθένας από δαύτους στην αναμορφωμένη αστική σοσιαλδημοκρατία, στη σοσιαλδημοκρατία των οπαδών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στη σοσιαλδημοκρατία του καπιταλισμού και της εξάρτησης τώρα που άρχισε η μετά Τσίπρα εποχή…