Μια αναρχική έκφραση λέει: “Ενα χαμόγελο θα σας θάψει”. Ας θυμηθούμε έναν θρύλο:
Ήταν κάποτε ένας Σουλτάνος. Μια μέρα φώναξε το βεζίρη και του είπε να αυξήσει τους φόρους.
– Πολυχρονεμένε μου, ας βάλουμε τους κατασκόπους μας, να δούμε τι λένε οι πιστοί σας για το κάθε χαράτσι. Γιατί δεν θα τους αρέσει αυτό. Είπε ο βεζίρης.
– Μη φοβάσαι ορέ! Βάλε φόρους… επέμενε ο Σουλτάνος.
Κι άρχισαν να αυξάνουν οι φόροι. Φόροι στα πάντα, κι οι φτωχοί όλο γκρίνιαζαν και πιο πολύ.
Ο βεζίρης ρώτησε το Σουλτάνο τι να κάνει, για να μετριάσει το θυμό:
– Τίποτα! Θα τους περάσει. Πάντα έτσι κάνουν. Βάλε κι άλλους φόρους!
Ο Σουλτάνος συνέχισε να βάζει νέους, πιο παλαβούς και δυσβάσταχτους φόρους.
Ο Βεζίρης είπε: Πολυχρονεμένε μου, ο κόσμος φωνάζει, κλαίει, μιλά ανοιχτά εναντίον σου, μήπως το παρακάναμε;
– Μη φοβάσαι. Βάλε κι άλλους φόρους.
Κι έβαλαν φόρους στους φόρους των φόρων! Αδύνατο να πλήρωναν όσα ζητούσαν…
Τότε έγινε κάτι πολύ παράξενο. Ο κόσμος σταμάτησε να διαμαρτύρεται κι άρχισε να γελά! Έβγαινε στους δρόμους με νταούλια, βιολιά, χόρευε, γλένταγε και τραγούδαγε!
Μόλις το άκουσε αυτό, ο Σουλτάνος τινάχτηκε:
– Άσχημα τα πράγματα. Θα με φάνε…
– Τότε γιατί γελάνε; Απόρησε ο βεζίρης.
– Γελάνε, γιατί αποφάσισαν μπαϊράκι, επανάσταση. Και θα πολεμήσουν μ’ όλη τους τη δύναμη. Κανείς δεν πρόκειται να τους σταματήσει. Πάρε αμέσως πίσω τους φόρους. Όλους!
0 Comments