Προσπαθούμε να ανακαλέσουμε στην μνήμη μας κάποιον υπουργό που να λέει δημοσίως τέτοια τερατώδη ψέματα, συκοφαντίες ουσιαστικά, με τα λεγόμενα της Λίνας Μενδώνη, σε συνέντευξη της που δημοσιεύεται σήμερα στα “Νέα” και δεν μπορούμε!

Ούτε λίγο, ούτε πολύ μας λέει ότι το κτήριο που είχε παραχωρήσει η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη για να στεγαστεί ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, έχει μετατραπεί σε “επαγγελματική στέγη” για να αποφέρει έσοδα στον ΣΕΑ! Αν είναι δυνατόν!

Αναφέρει χαρακτηριστικά η υπουργός Πολιτισμού: “Η έρευνα έδειξε ότι ο Σύλλογος χρησιμοποιούσε τον χώρο: για πώληση ρούχων και αξεσσουάρ, για μπαζάρ, πάρτι, χορευτικές παραστάσεις, βραδιές λαϊκής, ρεμπέτικης, παραδοσιακής μουσικής, για παιδικές εκδηλώσεις – έναντι αντιτίμου στις περισσότερες -, για συνελεύσεις άλλων φορέων, κομματικές εκδηλώσεις κ.λπ. Οι εκδηλώσεις έγιναν εντός μνημείου, που παραχωρήθηκε στον ΣΕΑ για στέγαση των γραφείων του. Για καμία «εκδήλωση» δεν ζητήθηκε άδεια ούτε καταβλήθηκαν τέλη”.

Κατόπιν των παραπάνω και σύμφωνα με την Μενδώνη “πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος” σε ένα σύλλογο που η σημερινή ηγεσία του δεν επιθυμεί συνεργασία με το υπουργείο της! Αλήθεια, δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτές οι συκοφαντίες ότι δηλαδή ο “Σύλλογος χρησιμοποιούσε τον χώρο: για πώληση ρούχων και αξεσουάρ” είναι και ποινικά κολάσιμες;

________

Και ένα σχετικό άρθρο που υπογράφει η Κατερίνα Αγγελιδάκη στο Documento που κυκλοφορεί:

Πολιτισμός στον γύψο

Αν κάτι θα έπρεπε να αποφύγει η υπουργός Πολιτισμού είναι η συμβολική ταύτισή της με τα ανάλγητα funds που με τους πλειστηριασμούς διώχνουν τους ανθρώπους από τα σπίτια τους. Με την απόφασή της να κάνει έξωση στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων από την ιστορική έδρα του ύστερα από 41 χρόνια το υπουργείο Πολιτισμού -ο πιο ευαίσθητος, υποτίθεται, βραχίονας της κρατικής μηχανής- γίνεται τιμωρός ενός διακεκριμένου επιστημονικού κλάδου άμεσα συνυφασμένου με την προστασία και τη διατήρηση της ιστορικής κληρονομιάς μας.

Ομως ο ρόλος της κ. Μενδώνη δεν είναι να τιμωρεί και να εκδικείται Ούτε να εφευρίσκει αστείες δικαιολογίες για να κρύψει την αποστροφή της εναντίον του ΣΕΑ επειδή δεν αντέχει την κριτική που της ασκεί για τις αποφάσεις της. Αγνοώντας το γεγονός ότι με τη στάση της γυρίζει τον πολιτισμό της χώρας πολλά χρόνια πίσω, εμμένει στην παρωχημένη άποψη ότι οι επιστήμες πρέπει να λειτουργούν σε κενό αέρος.

Τυφλωμένη από μια πλασματική αίσθηση παντοδυναμίας λόγω της επανατοποθέτησής της στο υπουργείο Πολιτισμού, προτάσσει τα προσωπικά της αισθήματα και την άποψη ότι ένα σωματείο πρέπει να περιορίζεται αυστηρά στα στενά υπηρεσιακά ή γνωσιακά του ενδιαφέροντα.

Τιμωρώντας τον ΣΕΑ επειδή τίμησε τους νεκρούς του τραγικού ναυαγίου στα ανοιχτά της Πύλου που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινότητα αρνείται να δει την εκλεκτική συγγένεια μεταξύ επιστημών, τεχνών, οικονομίας, πολιτικής και κοινωνίας. Επιχειρεί να λογοκρίνει και να βάλει στον γύψο ένα ιστορικό συνδικαλιστικό και επιστημονικό σωματείο που διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με την κοινωνία και ανταποκρίνεται στους σύγχρονους προβληματισμούς και στις ευαισθησίες των πολιτών.

Δεν θα τα καταφέρει. Με τον κόσμο του πολιτισμού απέναντι της για άλλη μια φορά, είναι καιρός να αρχίσει να σκέφτεται το μέλλον με άλλους όρους.